(Ver-)Oordelen.

63367287-5702-4DCE-865F-DF01B796EC84Wanneer ik jou jezelf pijn zie doen met oordelen en veroordelingen, zou ik willen dat ik de scherpe splinters uit je hand kon verwijderen die jou zoveel narigheid en pijn bezorgen. Jouw onophoudelijke bekritiseren van jezelf door de ogen van anderen is triest genoeg iets waarmee je alleen maar jezelf eindeloos veel pijn doet – in plaats van dat het je beschermt.

Leg je scherpe stokken toch neer, lieverd. Doe jezelf alstjeblieft niet langer pijn, want het maakt me bezorgd. Omdat ik zie dat jij je scherpe pijlen met een heel andere bedoeling maakte dan wat het eindresultaat ervan is..Je maakte ze voor je eigen bescherming, iets waar je onophoudelijk grote zorg aan besteedt. Maar weet je: het scherpe blad ervan snijdt onlosmakelijk altijd ook in jouw hand, telkens wanneer je er een ander mee wilt doorboren. Je loopt er zelf wonden door op!

Jij verdient alleen het allerbeste, jij bent alleen dat waardig wat even volmaakt en onschuldig en heilig is als jijzelf. En dat heeft geen enkele verdediging nodig.

De verlangens van degenen die jij je “ vijanden”  noemt, zijn dezelfde als jouw wigen verlangens, lieverd. Want ook zij zoeken hun thuis, net als jij. Als ze een pad door jouw hart snijden, is dat enkel een armzalige poging om dat thuis te bereiken. Meer niet.

Duw je moeder en je broers en zussen en je ware aard dus niet van je af met je oordelen. Want ze zijn eeuwige vrienden van jou, even verward als jijzelf. Heb mededogen met jezelf en je “ vijanden”, want jullie zijn allemaal een kund dat zijn weg naar de hemel, naar vrede, probeert te vinden.

Snijd jezelf en anderen niet met je zwaard, maar versterk je verbond met jezelf en je zelfverklaarde vijanden – laat het fundament Liefde zijn! Als je je in elkaar geslagen handen uitsteekt, zal het stralende licht van de liefde jou omgeven.

Wanneer je bereid bent om al je zorgen te laten wegsmelten in die liefde en in dat licht, merk je dat je oordelen uit je handen worden genomen. Gebruik je zwaard dus niet meer, maar smijt het op de grond, ga op het brosse metaal staan en voel het kraken onder het gewicht van jouw bondgenootschap met jouw eerdere “ vijanden”. Je maakt de wereld mooier, en jezelf dankbaarder, elke keer wanneer je een veroordeling woordeloos op de grond laat vallen!

1352E97B-E7F7-43D9-AC02-EA3A1ACFB4AF

 

 

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s