Pas als ik het opschrijf, weet ik wat ik denk 3

Aanschouw Bob Dylan, de ultieme Judas in de ogen van het behoudend publiek.. Uitgescholden worden voor Judas is een erekroon, neem dat maar van mij aan…

Laat je vooral niet scholen in datgene wat jouw passie wegdraagt, want het kost je bakken met geld, je eigenheid, vrijzinnigheid  en creativiteit wordt er veelal door beknot, en je hebt het echt niet nodig om door iemand/iets anders te laten bevestigen waar jouw talenten liggen. Bevrijd jezelf van het achterhaalde idee dat je “onderwijs” van een of andere instelling nodig zou hebben. Bullshit! Als je jezelf van dat malle idee bevrijdt, kun je veel vrijer leven en creeren, want dat is je natuur.

Tegen de jonkies hier zeg ik: zet je ogen wagenwijd open, zuig alles op wat er aan verrijkends en leerzaams op je pad komt, en laat je door de wereld maximaal onderwijzen. De wereld is helemaal van jou! Wat een heerlijk frisse inzichten en ideeen heb jij; dat frisse gevoel dat je hier eigenlijk nog maar net bent.

Als je al wat ouder bent, wees er dan gerust van overtuigd dat de wereld jou al die tijd al onderwezen heeft. Je weet al zoveel meer dan je denkt. Ik durf bijvoorbeeld van mezelf volmondig te zeggen dat ik volledig op het leven gepromoveerd ben. Dat ik er nog steeds ben, komt doordat ik dingen weet ( en dan heb ik het niet over ratio). Ik ben ervan overtuigd dat de wereld er behoefte aan heeft dat ik haar vertel wat ik weet, wat ik heb ontdekt, geleerd, wat ik heb gezien en gevoeld. Op een zeer diep niveau.  Ik heb juist door mijn heftige leven echt alles tot mijn beschikking wat nodig is om creatief te leven.

Nu nog ff m`n angsten en onzekerheden daarover bij hun enkels beetpakken en op hun kop schudden. Iedereen heeft het recht om ( op welk vlak dan ook) te creeren, alleen al op grond van het feit dat je bestaat. Ik heb tot op heden nog nooit mijn beloning voor al mijn werk in het materiele gezocht. De beloning is namelijk niet afhankelijk van de resultaten in de buitenwereld ( of van hoeveel mensen ervoor bereid zijn te betalen), de beloning moet altijd liggen in het plezier waarmee je je werk zelf uitpuzzelt. En in het feit dat je diep vanbinnen weet dat je een leven van toewijding ( waaraan dan ook) hebt gekozen en dat je dat trouw zult blijven. No matter what.

De wereld is jou niet automatisch een beloning verschuldigd ( bv. als niemand je boek koopt), blijf dus uit de slachtofferrol. Je bent niet zo zwak en je wordt niet zo tegengewerkt als je denkt. Ik vond het uiterst menslievend dat een vriendin iets dergelijks tegen mij zei; dat ik iets zelf voor elkaar kon krijgen, los van of de hele wereld me er nu om zou honen, belonen of zelfs negeren. Het was geen berisping, maar een poging tot bevrijding, die woorden! De truc is dus ( zoals de engelen zo vaak tot me zeggen) om niet meer te klagen. Wil je een fijner en creatiever en gelukkiger leven? Stop met klagen. Serieus! Je jaagt er je vreugde en je creativiteit mee weg!

Een andere manier waarop we onszelf vaak saboteren, is die van onze hokjesgeest. Namelijk, de opvatting dat er maar een paar mensen “heel groot” ( bedoelen ze beroemd? Of rijk? Of geliefd?) kunnen worden. Ik vertik het om mijzelf nog langer te vergelijken met anderen, en ik vraag jullie ook om je niet meer druk te maken over dat soort definities en onderscheiden. Of je wel getalenteerd genoeg bent bijvoorbeeld. Je gaat er namelijk alleen maar onder gebukt, terwijl je juist zo opgeruimd mogelijk moet zijn om te kunnen creeren. Maak dus gewoon wat je moet maken – of je er nu iets van bakt of niet – en slinger het de wereld in. Punt. Laat andere mensen je maar in een hokje stoppen als ze dat nodig hebben. Alleen zo krijgen mensen het gevoel dat ze een soort geruststellende ( uiteraard fictieve, haha) orde in de chaos van het bestaan hebben aangebracht. Ik haal hierbij even de wijze meneer Einstein aan, die zei (en hij kon het weten!): “chaos is de enige vorm van orde in dit universum”. En Bob zegt: “I accept chaos. I just don`t know whether chaos accepts me”. Bob zul je dan ook nooit betrappen op een hokjesgeest. Hij is zich bewust.

Je zult dus in allerlei hokjes gestopt worden. Ze zullen je een wonderkind noemen, een verrader, een genie, een mislukkeling, een verliezer, een trut, een oplichter, een faker, een aansteller, een compleet gestoorde, een wannabe, een rijzende ster, of een na-aper. Ze zullen je loven en bespotten. Het doet er allemaal niet toe, echt niet ( tenzij JIJ hen zoveel macht geeft over hoe jij jezelf wenst te zien). Maar… laat je NOOIT, nevernevernooit wijsmaken dat je andermans zegen ( of zelfs andermans begrip!) nodig hebt om te doen wat jij met je leven wilt doen. En wat jij wilt maken. Je hebt niets met het oordeel van andere mensen te maken!

Wat ik doe of laat of zeg of schrijf of maak, lijkt veel mensen enorm te raken – zowel positief als negatief. Ik begrijp dat wel, want ik heb net als Nietzsche en Bob Dylan nu eenmaal feilloze en zeer diepe inzichten ( de prijs daarvoor heb ik ruimschoots betaald met een opeenstapeling van de meest zware ellende: ook in vorige levens). Deze twee schatten zijn en worden ook verguisd en met allerlei etiketten beplakt.

Mijn beide exen kenden mijn woorden en gedrag ( recht op hun zere plek, want het ging dan over iets wat ze niet in zichzelf beslist wilden zien en accepteren)  zelfs zoveel macht toe dat ze er stelselmatig keihard hun best voor hebben gedaan om mij letterlijk te vernietigen. Fysiek, emotioneel, sexueel, psychisch…. De waarheid van mijn inzichten was domweg te echt, te waar en dus te bedreigend voor hun ego(=valse zelf). Waarom denk je dat integere mensen vaak worden doodgeschoten, bedreigd of belaagd? ( Saddat, John en Robert Kennedy, heksen en genezers, dichters, kunstenaars, bohemiens, verkrachte meisjes in India, John Lennon, Marvin Gaye, prinses Diana, Marilyn Monroe, Cicero, Theo van Gogh, Archimedes, Sissy , Crazy Horse, Mahatma, Indira en zelfs Randjiv Ghandi, Martin Luther King, etc.etc.etc.).

Wat hebben al deze prachtige mensen ( of je het nu met ze eens bent of niet doet er geen zak toe) incluis mijzelf gemeen? Dat ze zich de mond niet laten snoeren wanneer ze strijden voor een goede zaak, dat ze diepere inzichten hebben dan andere mensen, dat ze een natuurlijk charisma over zich hebben dat iedereen raakt, en dat ze gewoon TE ECHT zijn. Dat is zo`n beetje vragen om de doodstraf, want daarmee vorm je als ongewild revolutionair een zeer reeele bedreiging voor de status quo en de ingedutte status van de bevolking. Deze visionairs openden de ogen van mensen, en moesten dat bekopen met hoon, smaad, bedreigingen en uiteindelijk de dood. Mark Twain zei het al: des te verder een maatschappij van de waarheid is afgedwaald, des te heviger haat zij degenen die haar spreken”.

Niet zo gek dus dat mijn creaties en persoon ( en met name mijn schrijven) een gigantisch scherm is waarop tienduizenden mensen hun meest heftige emoties projecteren, varierend van blinde haat tot blinde aanbidding ( stalkers!). Stel je voor dat ik op grond van deze reacties door de jaren heen geprobeerd had een zelfbeeld te creeren ( en geloof me: in die val ben ik bij m`n exen inderdaad getrapt, bereid als ik was om “de  schuld ” op me te nemen. Ik doorzag het mechanisme nog niet van mensen die vrijwel volledig vanuit hun eigen pijnlichaam en ego leven. Die MOETEN het wel op jou gooien, anders hangen ze zich van pure ellende op! Het moet bij zulke lui altijd de schuld van een ander zijn. En kwetsbaarheid en weerloosheid ruiken dit soort lieden feilloos. ). Ik doe het dus niet meer. Reacties zullen me worst wezen, de interpretatie van mijn werk ook,  het resultaat van mijn werk heeft namelijk niets te maken met mij. Ik kan alleen maar verantwoording nemen voor het (af)maken van het werk zelf. Dat is al moeilijk genoeg. Ik weiger extra taken op me te nemen.

 

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s