(zelf-)liefde

 

In navolging van Schopenhauer, Nietzsche en anderen denk ik dat de boeddhistische leer ( in de zin van: eruit halen wat je zelf kunt gebruiken) voor ons wel eens de deur zou kunnen openen naar psychische en emotionele heling. Het boeddhisme heeft immers een rijk inzicht in de werking van de geest,, ontwikkeld door duizenden jaren heen. Meditatie ( waar ik bepaald geen fan van ben met m`n ongeduld) is bijvoorbeeld een krachtige manier om spanning in lichaam en geest los te laten, zodat heling kan plaatsvinden. Westerse medicijnen zullen niet erg goed werken als je voortdurend spanning vasthoudt.

Als je je aandacht naar binnen richt, zul je de oorzaak van je pijn, stress en verdriet ontdekken ( en ja, dat is precies waarvoor je het liefst op de vlucht wilt!). De moed daartoe opbrengen, is de eerste stap van ziek zijn naar welzijn. Daarna kun je je oefenen in een ontspannen, liefdevolle manier van kijken naar jezelf, anderen en de wereld. Liefde begint met liefdevol kijken naar jezelf.

Beseffen dat alles om gelukkig en vredig te zijn al aanwezig is in het hier en nu – dat is al liefde. Liefde is aardig voor jezelf zijn. En vergevingsgezind.
Veel mensen hebben grote moeite met zichzelf vergeven voor hun “fouten”. Ik heb een moordenaar ontmoet, ik zal de details weglaten. Hij leefde in een ( zelfgecreeerde) hel. Hij moet schoon schip maken, wist ik, maar dat valt niet mee. Ik zei tegen hem: “je gedachten zijn gericht op de mensen die jij in het verleden hebt gedood, maar hoe zit het met de mensen die nu doodgaan? Overal ter wereld sterven mensen door ziekte, oorlog, of ondervoeding. En vaak heel eenzaam. Laat alstjeblieft liefde in je hart stromen en ga in de jaren die jou nog resten, mensen helpen. Dat heeft hij gedaan en het heeft hem geholpen om zijn schuldgevoel te transformeren.

Schoon schip maken is niet hetzelfde als vergiffenis vragen. Schoon schip maken is de onwetendheid transformeren die verkeerde daden van lichaam, geest en spraak heeft veroorzaakt, en liefde cultiveren. Je schaamte en schuldgevoel verdwijnen en je gaat weer de vreugde ervaren dat je leeft. Alle “foute” dingen die we doen, ontstaan in de geest en kunnen door toedoen van de geest verdwijnen.

Zonder liefde kan een kind niet tot bloei, en een volwassene niet tot rijpheid komen. Zonder liefde verzwakken we, kwijnen we weg. Liefde opent de deur naar het inzicht dat jouw geluk en lijden niet losstaan van het geluk en lijden van anderen. Het zijn geen individuele kwesties. Liefde laat ons de eenheid van de dingen zien. Je moet het inzicht van verbondenheid toepassen in het leven van alledag, in al je relaties. Het moet zich uiten in de manier waarop je liefhebt.

Als je geconcentreerd, gefocust in het hier en nu bent – je lichaam en je geest een zijn – dan is alles wat je zegt een krachtig mantra. Als jij dan tegen iemand zegt: “ik ben er voor jou” en het echt meent, dan gebeuren er wonderen. Ik heb het meegemaakt. Jij wordt echt, de ander wordt echt. Liefhebben is er werkelijk en volledig zijn voor de ander. Dat is het grootste geschenk dat je iemand kunt geven. En aan jezelf: want liefde brengt altijd vreugde aan onszelf en aan degenen van wie we houden.

In relaties zeggen of denken we in het verliefdheidsstadium regelmatig: “ik kan niet zonder jou leven. Mijn geluk hangt van jou af” . Terwijl we tijdens ruzies exact het tegenovergestelde zeggen of denken! Dat is een menselijke reactie, maar heeft niets met wijsheid van doen. Als de een niet gelukkig is, zal het ook voor de ander onmogelijk zijn gelukkig te zijn. We moeten aandachtig en zorgzaam met elkaar omgaan – niet alleen met onze partner, maar ook met de mensen om ons heen, met dieren en met de natuur.
Wat sex betreft: al doe ik er niet meer aan, ik beschouw het als een belangrijke ontmoeting en niet als een terloops gebeuren. Je opent je hart en ziel ook niet voor jan en alleman, dus waarom je lichaam wel? Als iemand ons achteloos aanraakt met een houding waaruit geen tederheid spreekt, voelen we ons gekwetst of gebruikt. Iemand die ons met respect, tederheid en grote zorgzaamheid behandelt, schenkt ons een diepe vorm van communicatie. Bij liefde en begeerte komt verantwoordelijkheid kijken.

Als er namelijk niet genoeg communicatie is op het niveau van hart en geest, maakt sex de kloof alleen maar breder en vernietigt ons allebei. Zoals zo vaak worden we door onze ideeen over geluk in de val gelokt. We vergeten dat het niet meer dan slechts ideeen zijn!

Als we bereid zijn de ware aard van onze geliefde ( of kind, of ouder, of naaste) te zien, ontdekken we zijn of haar problemen, aspiraties en angsten. Ware liefde betekent de ander nemen zoals hij is met al diens “sterke” en “zwakke” kanten. Als we iemand proberen te veranderen, is dat geen liefde. We moeten ook diens ( voor ons) onprettige kanten aanvaarden en ons geduld, begrip en energie aanwenden om hem te helpen.

Om te voorkomen dat er bezitterigheid in je relatie sluipt ( met wie dan ook), moet je bedenken dat een zomerbriesje heel verfrissend is; maar dat – als je die probeert in te blikken om het helemaal voor jezelf te hebben – het sterft. Met liefde is het net zo. Ze is als een briesje, een bloem. Als je haar inblikt, gaat ze dood. Dat is precies wat veel mensen doen: ze ontnemen hun geliefde zoveel vrijheid tot hij of zij zichzelf niet meer kan zijn. Dat is niet liefdevol, dat is vernietigend. Als jij de behoeften en verlangens en eigenheid van de ander niet begrijpt en respecteert, zet je hem of haar gevangen in een kerker van zogenaamde liefde.

Mijn echtgenoot bepaalde bijvoorbeeld oa. welke kleding ik wel en niet mocht dragen . Als iemands “liefde” zo dwingend is, is dat net zoiets als degene van wie je zegt te houden in de boeien slaan. Als jouw “liefde” gehechtheid, onderscheid, vooroordeel of vastklampen in zich draagt, is het geen pure liefde. Het is van fundamenteel belang dat we leren liefhebben op een manier die de vrijheid van de geliefde waarborgt en beide partijen hun individualiteit laat behouden. Dat is ware liefde.

Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Boeken, de tragedie van ware liefde, ETHIEK!, fantasie en zogenaamde "realiteit"., filosofie, Geen categorie, Gezondheid en welzijn, karaktertrekjes, Levensbeschouwing, matters of the heart, Muziek, ontspanning en kiezen voor jezelf, pedagogiek, ratio versus emotie, rebellie versus volgzaamheid, samenhang, sex, wild en rebels, zelfveroordeling en -vergeving. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s