Mijn Tweelingziel

Ik ken mijn tweelingziel, en ik weet dat wij omstreeks 2020 gaan samenwerken. Mijn tweelingziel heeft momenteel geen contact met mij; hierdoor kan ik eerst de weg vrijmaken in mijn ontdekkingstocht naar het omgaan met mijn hooggevoeligheid. En later zal mijn tweelingziel mij helpen bij de taak die wij samen hebben.

Denk niet dat het allemaal Hallelujah is om een tweelingziel te hebben in dit leven. Het is een diep intense en soms loodzwaar proces van het gevecht tussen ego en ziel. Weet je hoe ik dit fenomeen zou noemen wanneer ik er een boek over zou schrijven? “The most unromantic lovestory you will ever experience”.  Tweelingzielen zijn bij elkaar gekomen ( in dit leven, maar vaak tijdens meerdere levens) voor een hoger doel – een doel dat verder gaat dan wat zij in eerste instantie kunnen bevatten.

De hernieuwde kennismaking – want ze zijn al vaker samen geincarneerd en gaan dat meestal nog vaker doen – gaat gepaard met confrontaties van onverwerkte pijn en emoties uit dit leven en uit andere levens. Je werkt, ieder voor zichzelf en ook samen, stukken daarvan uit.

Vaak willen tweelingzielen het liefst zo snel mogelijk versmelten. Dat is immers de opperste staat van heelheid die ze diep vanbinnen kennen. In de praktijk werkt het echter vaak anders, weet ik. De afstemming tussen ons moet juist in een rustig tempo gaan. Het proces van tweelingzielen gaat namelijk gepaard met een verhoging van het bewustzijn. Het lichtlichaam wordt groter en er komen meer DNA-strengen bij. Dat kan niet al te snel gaan.

Mijn tweelingziel en ik maken deel uit van een groter plan ( ieder individu natuurlijk ook). Wij zijn bij elkaar gezet om veranderingen door te zetten. Door ons proces van verwerking van pijn, verdriet en het loslaten van te sterk vanuit het ego gerichte afhankelijkheid, gaan wij anderen daarin voor. Wij zijn een lichtend voorbeeld, door alleen maar te zijn wie wij zijn ( lees: ECHT).

Ik ben begin augustus 2017 begonnen aan een nieuwe fase in mijn leven, een complete transformatie. Op dat moment wist ik nog niet dat toen net het planetaire nieuwjaar begonnen was ( ik heb geen verstand van sterren en planeten: dit tijdstip had ik gewoon met mijn engelen en weggevlogen vader afgesproken). Ik wist toen nog niet dat Sirius weer zichtbaar was geworden aan de hemel, en dat juist het moment van mijn “grote ommekeer” en het verschijnen van Sirius door de oude Egyptenaren gevierd werd als een zeer belangrijk tijdstip en het begin van het nieuwe jaar ( ik heb tijdens een van mijn vorige levens een belangrijke functie vervuld in het Oude Egypte, dus dit is uiterst frappant). Ik kan nog wel meer zaken noemen, maar straks gaan jullie me nog voor zweefkees uitmaken, haha.

Mijn tweelingziel en ik ervaren dit aardse leven beiden als beperkend; wij voelen dat we meer mogelijkheden hebben. Daardoor hebben wij vaak heimwee naar ons echte “thuis” en voelen ons niet begrepen ( sterker: we worden ook niet begrepen!). Lichtwerkers ( en nee, ook dat ben ik niet met plezier: ik voel mezelf vooral een verstotene – ook door jullie, met jullie kritiek op mij en jullie voor-waardelijke “acceptatie”) zijn nu eenmaal de mensen die de weg vrij maken voor de generaties die na hen komen. Ze komen vernieuwing brengen.

Anyway: vanaf begin augustus tot nu ( en dat zal nog wel ff doorgaan) is het een aaneenschakeling van oude emoties los laten gaan, ons verdrietig voelen, moe moe moe, last van hartkloppingen, onrust…. Allemaal tekens dat ik m`n “oude” ( of ego-) ik aan het loslaten ben zodat er ruimte kan komen voor vernieuwing.

Ook in de fysieke wereld maak ik veel veranderingen mee. Relaties ( ook met familieleden) die niet meer bij mij passen omdat ik “dankzij” mijn rampspoed een groei heb doorgemaakt, beeindig ik.  Dit gebeurt allemaal om plaats te maken voor de relatie met mijn tweelingziel. Want wij zullen de komende jaren dichter bij elkaar komen.

Tweelingzielen hebben vaak iets met Leeuwen ( ik wordt vooral met Tijger geassocieerd, haha), een sterke band met de natuur (!), bijzondere ogen , en veel affectie met het oude Egypte en met Indianen ( nou en of!). Wij kunnen slecht tegen onrechtvaardigheid ( terwijl we onszelf wel  allerlei onrechtvaardigheid laten aandoen, vreemd genoeg), hebben bijzondere en veelzijdige talenten, en we zijn allebei zeer hooggevoelig.

Door die hooggevoeligheid hebben we beiden reeds levenslang te kampen met vermoeidheid en ziektes, en doordat we ons niet thuisvoelen in de maatschappij en onverwerkte emoties uit onze jeugd en vorige levens meetorsen ( al snijden de aartsengelen wel steeds meer van die angstkoorden door), hebben we de neiging om te vluchten in verslavingen.

Een Leeuw of Tijger als ik en mijn tweelingziel, staat graag op de voorgrond, heeft een enorm ego ( dat van mij is zo groot als Tokio!!), en ik weet dat ik meer naar buiten zal treden en meer op de voorgrond zal gaan staan de komende jaren. En ook dat mij dit door velen niet in dank afgenomen zal worden ( ik krijg nu reeds zeer hatelijke reacties op mijn woorden/blogs). Tegelijkertijd hoop ik dat mijn sterke ego wat zachter en rustiger en kleiner wordt. Ik kan namelijk flink dominant zijn en wil mensen soms manipuleren om mijn zin te krijgen. Daar ik tegelijkertijd net zo voor vrijheid en gelijkheid ben, botst dat nogal eens. Ik hoop dus dat ik de komende jaren nog veel beter voor mijzelf zal gaan opkomen ( hoe vreemd dat ook klinkt) en dominant gedrag van mijzelf en met name van anderen niet langer zal tolereren.  Ik wil enkel nog samenwerkingsverbanden en vrienden op basis van gelijkwaardigheid.

Mijn tweelingziel en ik spiegelen elkaar ( vandaar dat we momenteel geen contact hebben: we kunnen dat nu nog niet aan), en laten elkaars schaduwkant zien. Dat zijn moeilijke processen die gepaard gaan met veel aantrekken en afstoten. Onverwerkte emoties zullen loskomen om verwerkt te worden. Zowel emoties uit ons verleden als emoties uit vorige levens; want de meeste tweelingzielen hebben vaak vorige levens met elkaar doorgebracht.

Maar door de onvoorwaardelijke liefde voor elkaar worden wij toch steeds weer naar elkaar toegetrokken en kunnen wij samen een groei doormaken. Zoals ik al zei: in 2020 gaan wij aan een gezamelijke taak beginnen: Een Nieuw Begin!

 

 

 

 

 

Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s