Verzoening met je ouders


Verzoening met ( een van ) je ouders is een proces om de blokkade in de balans van geven en ontvangen tussen jou en die ander op te heffen.
In de balans van geven en ontvangen ligt het vermogen besloten tot wederkerigheid: je wint door te ontvangen en je wint door te geven.
De balans is vast komen te zitten omdat er onrecht is.
Mensen nemen zich voor om de geschiedenis niet te herhalen en hun kind niet aan te doen wat ze zelf hebben meegemaakt.
De lasten van het leven en de onderlinge interactie kunnen maken dat de geschiedenis zich toch ongewild herhaalt.
Dat is iets wat niemand wil, maar juist de blokkade in het geven en ontvangen, veroorzaakt door de pijn van het onrecht, kan maken dat je blind wordt voor wat je anderen aandoet.
Het onrecht verjaart niet, de pijn om wat je is aangedaan blijf je voelen.
Kun je anders naar je ouders gaan kijken en de relatie een kans geven, zodat je zelf wat vrijer in het leven komt te staan en meer vertrouwen in jezelf en in relaties krijgt?
Een nieuw licht op familierelaties kan bevrijdend werken.
Verzoening is een proces van ogenschijnlijk kleine bewegingen die binnen een familie grote gevolgen hebben.

Onrecht, schande en schaamte kunnen het moeilijk maken om onbevangen naar ( het leven van ) je ouders te kijken.
De verantwoordelijkheid van je ouders voor hun ( ws onbewuste) handelen blijft bestaan.
De pijn, het verdriet en het jou aangedane onrecht blijven hun geldigheid houden.
Jouw pijn mag niet gebagatelliseerd worden.
Voor verzoening ( ook met jezelf!) gaat het erom de schaamte en het schuldgevoel waar allen onder lijden weg te halen..

Het begin van het verzoeningsproces kan zijn dat je het leven en handelen (destijds of nu ) van je ouders in de context van hun geschiedenis plaatst.
Wat weet je van hun jeugd? Van hun ouders en opvoeding?
Waar zijn jouw ouders zelf gekwetst door onrecht, en hoe hebben ze geprobeerd hiermee om te gaan en betrouwbaar voor jou te zijn?

Op die manier ben je in staat je standpunt over je moeder en je vader te heroverwegen. Daarmee wordt de wederkerige betrouwbaarheid vergroot en kun je op een andere manier naar je ouders kijken, iets voor hen betekenen.
Zo kan voorkomen worden dat de volgende generatie ( jouw kind straks!) de rekening moet betalen, en neem je je eigen deel van de verantwoordelijkheid op je.

Verzoening is een proces dat steeds andere vormen aanneemt.
Het gaat erom of je het gedrag van jouw ouders en van jouzelf in een bredere context kunt plaatsen, en zo de last van jullie aller schouders kunt nemen.
Een nieuw perspectief op onderlinge familierelaties kan bevrijdend werken – vooral voor jezelf.
Er ontstaan grote verschuivingen in het leven van mensen doordat ze het proces van verzoening bereid waren aan te gaan.
Verzoening met je ouders zal op je verdere leven van invloed zijn: je krijgt meer vertrouwen in anderen, in jezelf, en je zult toegankelijker zijn voor de liefde.

Bij verzoening speelt het karakter en temperament van zowel ouder als kind mee. Mensen die het meest op elkaar lijken, botsen het vaakst.
Soms ben je psychisch niet toegerust om over je eigen gekwetstheid heen te stappen.
Er zijn kinderen die tot aan de dood van hun ouders vast blijven zitten in hun rancune, wrok of haatgevoelens.
Ze kunnen of willen hun eigen gevoelens en gedrag enkel door hun eigen bril zien:
die van het aangedane onrecht ( al is het nog zo onbewust en ongewild gedaan) waarvoor ze vergelding zoeken.
Dat maakt deze kinderen blind en ongevoelig voor iedere stap, iedere liefdevolle handreiking die een vader of moeder onderneemt.
Er zijn ouders die op den duur ophouden met hun toenaderingspogingen, puur uit wanhoop over het feit dat hun kind hun inzet niet ziet of wil zien.

Het gaat bij verzoening niet alleen om gehoord, erkend en begrepen te worden; het gaat om het behoud en herstel van menselijkheid.
Soms kan een klein gebaar van groot belang zijn en zet dit een keten op gang, waardoor grote gebaren weer mogelijk worden.
Herstel van een breuk is een kans om aan elkaar duidelijk te maken wat de mogelijkheden zijn. Wederzijds.

Als je volwassen bent geworden, is de tijd gekomen dat je je niet alleen afvraagt of je wel goede ouders hebt gehad, maar ook of jij wel een goede zoon of dochter voor hen bent geweest en bent.
Wanneer je ouders ouder worden, draait alles ineens om, als je hun kwetsbaarheid durft te zien.
Want dat is de grootste angst van alle kinderen die met hun ouders breken: dat ze komen te overlijden.

Wanneer 1 familielid het proces van verzoening in gang zet, heeft dit gevolgen voor andere familieleden, zoals broers of zussen.
Door deze moed van 1 familielid kan deze persoon de pijn van generaties verhelpen, de etterende wond binnen een gezin of familie helpen genezen en de rest van haar familie weer hun ouders, kinderen en broers/zussen teruggeven aan elkaar.
Familie biedt altijd herkansingen.

Een andere manier van verzoening over je opvoeding is om je diepgaand in het leven van je ( verstoten) ouder te verdiepen, en dan met name in de vraag waarom deze ouder zo was als hij/zij was. En: OF hij of zij wel zo was als dat jij in je hoofd hebt!
Het is niet gemakkelijk om dit te doen, maar het werkt wel helend, juist omdat je je door je inspanningen voor deze ouder en je andere kijk op hem/haar meer verbonden met hem/haar kunt gaan voelen.

Deze verzoening geeft jou als kind de mogelijkheid om meer te investeren in jezelf, jouw gekozen relaties, en geeft je de vrijheid om je (straks) richting je eigen kinderen op een meer onbevangener eigen manier ten bate van jezelf en hen in te zetten.

Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in de tragedie van ware liefde, ETHIEK!, fantasie en zogenaamde "realiteit"., filosofie, Geen categorie, Gezondheid en welzijn, karaktertrekjes, Levensbeschouwing, matters of the heart, ontspanning en kiezen voor jezelf, pedagogiek, ratio versus emotie, rebellie versus volgzaamheid, samenhang, zelfveroordeling en -vergeving. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s