Acceptatie

“Here’s To The Crazy Ones. The misfits. The rebels. The trouble-makers. The round pegs in the square holes. The ones who see things differently.They’re not fond of rules, and they have no respect for the status-quo. You can quote them, disagree with them, glorify, or vilify them.About the only thing you can’t do is ignore them. Because they change things. They push the human race forward. And while some may see them as the crazy ones, we see genius”  Because the people who are crazy enough to think they can change the world – are the ones who do!”  ( Apple, “here`s to the crazy ones”)

Wanneer je fanatiek bezig bent om de wereld een fijnere plek te maken voor al z`n bewoners, werkt dat volgens mij het beste wanneer je drive komt vanuit een diepgaande acceptatie van wat is. We zijn gemaakt voor een leven vol vreugde; dat betekent echter niet dat het makkelijk of pijnloos zal zijn. Ik durf zelfs te stellen: integendeel! Juist wanneer je leert om pijnlijke omstandigheden voluit te accepteren zoals deze zich aangediend hebben, leer je een vreugde en dankbaarheid aanboren die niets te maken heeft met geld, macht, status, bezit, of zelfs voorspoed ( een beetje het omgekeerde dus van wat ons in de westerse samenleving aangeleerd wordt).

Soms moeten we gewoon ons gezicht naar de wind keren en aanvaarden dat we door deze storm moeten ( als we willen groeien tenminste). Succes is onmogelijk als we ontkennen wat er is, of ermee in gevecht blijven. Acceptatie van de realiteit zoals deze zich aandient, is het enig mogelijke vertrekpunt naar verandering. Als je hierin groeit, ben je ( ik spreek uit ervaring) in staat om alles te aanvaarden wat je overkomt. Je aanvaardt de onvermijdelijke frustraties en tegenslagen als onderdeel van het leven – als iets wat er net zo goed bij hoort als the sunny side of life. De vraag is dus niet hoe we eraan kunnen ontsnappen, maar hoe we ze als positieve ervaringen kunnen gebruiken. En nee, dat lukt niet goed met je verstand/ratio; want onze verstandelijke krachten zijn feitelijk blind voor het vertrouwen dat alles zich uiteindelijk altijd ten goede zal keren ( hoewel niet altijd in de vorm die we zelf het liefst hadden gewild, met onze beperkte rationele blik). Wanneer je durft accepteren en vertrouwen, zul je dit ervaren.

Acceptatie van wat is helpt ons het leven te omarmen op zijn voorwaarden, in plaats van ons te verzetten tegen het feit dat het niet is zoals wij zouden willen. En daarmee bedoel ik geen zweverige passiviteit in de zin van alles op z`n beloop laten gaan. Toen ik er achter kwam dat mijn oudste PAS-dochter ten prooi was gevallen aan een gewelddadige, verslaafde, parasiterende en hersenspoelende partner, heb ik dit ventje flink de mantel uitgeveegd en de hulp van alle instanties/overheden/familieleden/hulpbronnen ingeroepen. Vooralsnog zonder resultaat, maar ik heb gedaan en blijf doen wat ik kan: voor de rest is het mijn taak om te accepteren dat het nu is zoals het is, en dat het voor een groot deel “out of my hands” ligt.

Stress en onrust worden veroorzaakt door onze eigen verwachtingen over het leven; de arrogantie om te denken dat wij wel precies weten hoe alles zou dienen te gaan. Terwijl dat slechts beperkte verhaaltjes zijn, die zich enkel in ons hoofd bevinden. Dat beseffen geeft vrijheid en ruimte. Als we kunnen aanvaarden dat het leven is zoals het is en niet zoals het volgens ons zou moeten zijn, kunnen we die hotsende rit met al z`n pijn, angst en onvrede vervangen door een vloeiende rit met meer ontspanning, vrede en blijdschap. Een groot deel van ons lijden wordt namelijk veroorzaakt door hoe wij ( met weer die eigenverzonnen verhaaltjes in ons hoofd die we voor “waar” aannemen) reageren op de mensen, plaatsen, dingen en omstandigheden in ons leven. In plaats van ze ( handelend waar nodig) te aanvaarden verzetten we ons ertegen, zodat we vast blijven zitten in oordeel, kritiek, schuldgevoel, wanhoop, slachtofferrol, ontkenning of zelfs verslaving.

Als we op een dergelijke manier klem zitten, is het ervaren van echte levensvreugde onmogelijk. Acceptatie is als een soort zwaard dat al onze weerstand doorsnijdt, zodat we ons kunnen ontspannen ( echt, zelfs temidden van vreselijke omstandigheden) en de dingen helder kunnen zien. Het betekent verder ( willen en durven) kijken dan de verwachtingen, projecties en misvattingen die wij gewend zijn op het leven , op onszelf en op anderen te plakken. Het leven gaat toch wel z`n gang met ons, en het krampachtig vast willen houden aan controle ( die ook nog eens een illusie is, haha) verergert de zaken enkel in plaats van ze beter te laten worden.

Wat mij persoonlijk helpt, is om tweemaal per dag even te mediteren ( ik hang geen enkele religie aan overigens, het is voor mij een moment van zelfreflectie, van tot m`n kern komen, van bezinning, zelfbeschouwing en dankbaarheid). Het helpt mij om vaardiger in te kunnen springen op wat zich aandient. Elk moment in het nu, in gewoon dit moment ipv in verleden of toekomst, te kunnen leven is niets meer of minder dan de kwetsbaarheid, het ongemak en de onrust van het leven van alledag ( of van sommige periodes) te kunnen aanvaarden. Als je een dieper besef van de werkelijkheid krijgt ( een soort groter overzicht op het geheel, en hoe alles met elkaar in verbinding staat), kun je alle schone schijn achter je laten en je met de wereld en je naasten verbinden op een manier die veel juister, effectiever en realistischer is.

Acceptatie is dus niet passief! We hebben uiteraard doelen nodig voor bezieling, groei, ontwikkeling, maar tegelijkertijd moeten we ons ook weer niet overmatig fixeren op deze ambities. Wanneer het om een nobel doel gaat, dient je toewijding niet af te hangen van je vermogen het te verwezenlijken; en bij het najagen van je doel moet je de rechtlijnige opvattingen loslaten over de manier waarop dat zou moeten. Alleen wanneer ik mijn gehechtheid aan doel en methode loslaat ( of daar gewoon flexibel in ben, naargelang het zich aandient), groeien vrede en gelijkmatigheid. Want succes hangt immers vaak af van veel factoren waar je gewoon geen controle over hebt ( even weer refererend aan de situatie van m`n dochter). Ik zie het dus als mijn verantwoordelijkheid om mijn doelen na te jagen met zo groot mogelijke inzet, en te doen wat ik kan, maar niet gefixeerd te raken op een vooropgezet idee over het resultaat. Vaak moet ik zelfs letterlijk loslaten, en vertrouwen en afwachten. Onze inspanningen leiden zelfs heel vaak tot onverwachte uitkomsten die zelfs beter zijn dan wat we oorspronkelijk in gedachten hadden.

Het kost ( mij in elk geval, haha, ik ben van nature zeer ongeduldig, ondernemend en slagvaardig) heel veel tijd om bekwaamheid hierin op te bouwen. Het is net als met spieren opbouwen eigenlijk: het heeft totaal geen zin om boos op onszelf te worden of te vinden dat we hier meteen volleerd in moeten zijn. Ik beschouw mijn leven hier op aarde als een tijd om lessen te leren, om me te ontwikkelen, om edelmoediger, liefdevoller, dankbaarder te zijn en meer mededogen met mijzelf en andere mensen te hebben. Dat heeft niets met ratio te maken, en ook niets met wat deze maatschappij mij probeert aan te praten ( “ieder voor zich”, en “altijd meer, meer, meer”). Kortom: dingen die je op de proef stellen, daar leer je van.https://youtu.be/cFEarBzelBs

Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in ETHIEK!, fantasie en zogenaamde "realiteit"., filosofie, Geen categorie, Gezondheid en welzijn, karaktertrekjes, Levensbeschouwing, matters of the heart, ontspanning en kiezen voor jezelf, ratio versus emotie, rebellie versus volgzaamheid, samenhang, zelfveroordeling en -vergeving. Bookmark de permalink .

2 reacties op Acceptatie

  1. Anoniem zegt:

    Mooi geschreven

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s