Hulp vragen maakt haar razend!

Haar helse moeder – want zo zag ze haar moeder tijdens haar jeugd en vroegvolwassenheid – was haar favoriete onderwerp en mikpunt van smaad. Ze kon haar nauwelijks aankijken, ze kon het geluid van haar stem niet verdragen. Ze dacht dat haar moeder de oorzaak van al haar problemen was, maar ook dat deze haar redding was. Ze moest het monster om hulp vragen, en dat maakte haar razend.

Haar moeder zei: “Ik zal nooit de moeder zijn die jij wilt. Dat kan ik niet. Het is mijn taak niet. Wees je eigen moeder!”. Dat geschenk betekende – uiteindelijk – haar vrijheid. Het is een voorrecht om je eigen moeder te kunnen zijn. Het is hopeloos om te denken dat dat de taak van een ander is. De vraag is: kan ik doen wat ik wilde dat mijn ouders zouden doen of hadden gedaan? Kan ik mijzelf geven wat ik wilde dat mijn ouders mij zouden geven? Velen van ons weten niet hoe dat moet. En we verwachten tegelijk van onze ouders dat zij het WEL weten! Keer het dus om en geef alles wat je van hen wilt krijgen, aan jezelf! Tot het moment dat je dit aan jezelf geeft, kun je het niet aan je moeder/vader/partner geven. En het aan hen geven is het aan jezelf geven.

Weet je wat we allemaal van onze ouders willen? Gewoon dat ze ons begrijpen en horen en ons zien. Dit is wat we echt willen. Als moeder is het je taak om je niet met de zaken van je kinderen te bemoeien en alleen maar van ze te houden. Onze ouders, onze kinderen, onze partners en onze vrienden zullen ons altijd blijven raken op elke gevoelige plek die we hebben, totdat we zien wat we daarvoor nog niet over onszelf wisten, en ook dat stuk in onszelf gaan liefhebben. Iedere keer wijst het ons de weg naar onze vrijheid. De hele wereld doet dat, en alles wat op je pad komt doet dat. Alles is een reflectie van jezelf. Het is volmaakt. Vergissingen zijn er niet.

Zolang het bovenstaande meisje in haar eigen verhaal ( haar moeder als oorzaak en schuld van al haar problemen) bleef geloven, voelde zij verwijdering ten opzichte van haar moeder. Eigenlijk kon het haar niet eens iets schelen of haar moeder bleef leven, behalve enkel dan om haar gelukkig te maken…De waarheid was dat ze moest leren om van zichZELF te houden, dat was haar taak. En dat lukte haar uiteindelijk door aanwezig te blijven, en te ontdekken dat die geprojecteerde haat enkel zelfhaat was. Zonder het verhaaltje in haar hoofd dat haar moeder beter van haar moest houden kon ze eindelijk zichzelf zijn, zonder al die inspanning en energieverspilling. Zonder het masker, de leugens, de facade. Dat voelde voor haar als vrijheid. want zolang ze wilde dat haar moeder beter van haar ging houden, was het alsof ze in een dwangbuis zat.

Want geloof me, je moeder houdt van je – daar kan ze niets aan doen. Ze houdt zelfs zoveel van je dat ze je haar liefde soms onthoudt, zodat jij eigenliefde kunt verwerven. Totdat dat je lukt, kun je niet van haar houden. Als je jezelf haat, haat je je moeder . Totdat je je moeder kunt zien als volmaakt, precies zoals ze is, ben je nog niet klaar met jezelf. Het heeft te maken met het nemen van 100% verantwoordelijkheid nemen voor jezelf. Het betekent dat er geen ouders zijn die veranderd moeten worden.Je moet enkel leren van jezelf te houden: onvoorwaardelijk en met alles inclusief. Jijzelf bent de moeder op wie je hebt gewacht. Als je het bij je moeder zoekt, ben je moederloos.

Want je kunt mensen niet gelukkig maken en anderen kunnen en hoeven jou niet gelukkig maken: als er iemand is die jou gelukkig kan maken, dan ben JIJ dat. En jouw moeder zal haar eigen geluk vinden, of niet. Het draait dus allemaal slechts alleen om jou! De gedachte dat een moeder van haar kind moet houden ( op de manier die haar kind eist) is het perfecte recept voor schaamte en schuldgevoel. Stel je voor: mijn kinderen moeten gelukkig zijn zodat ik gelukkig kan zijn? Dat lijkt me geen liefde. Ik denk dat ik hen maar gewoon oversla en gelukkig ben.Dat is veel verstandiger. Dat heet onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde betekent Loslaten.

Wat voor mij persoonlijk WAAR is, is dat ik op geen enkele manier de goedkeuring van mijn kinderen of ouders wil/hoef/nastreef. Want dan zou ik ervan uitgaan dat ik die niet toch al heb. Het zou zijn alsof ik hun denken verkracht. Het meisje dat ik hierboven noemde, vond ( vanuit haar projectie en zelfhaat) dat haar moeder zich niet ( langer) aan haar mocht hechten. Dus hoe behandelde ze haar moeder? Ze nam afstand en voelde zich ( overlevingsmechanisme) superieur ( in werkelijkheid dus juist piepklein). Totdat ze uiteindelijk bedacht wie ze zou zijn zonder dat zelfverzonnen verhaal. Ze keek naar haar moeders`gezicht, naar haar lichaam, haar ogen. En wat zag ze? Een prachtig menselijk wezen, iemand van wie ze met hart en ziel hield. Er was NIETS veranderd behalve dat dit meisje nu eindelijk durfde zien wat er was..

Je kunt een ander mens niet teleurstellen. Een ander mens kan jou niet teleurstellen. Je verzint enkel een verhaaltje in je hoofd over hoe iemand jou niet geeft wat jij wilt, en je stelt jezelf teleur. Als jij iets van iemand wilt en diegene zegt “nee” , dan is dat hoe het is. Je moet het jezelf geven. Dat is goed nieuws, want nu kun je krijgen wat je wilt. Als anderen er niet zijn om jou te helpen, moet jij jezelf helpen. Afhankelijkheid of angst kan geen einde maken aan angst. Jouw pijn kan geen einde maken aan andermans pijn. En andersom idem. Je kinderen of je ouders teruggeven aan zichzelf – dat is echte liefde.

 

 

 

Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in de tragedie van ware liefde, ETHIEK!, fantasie en zogenaamde "realiteit"., filosofie, Geen categorie, karaktertrekjes, Levensbeschouwing, matters of the heart, ontspanning en kiezen voor jezelf. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s