Angstaanjagend!!!

nietzsche

Vaak gaat het echt goed met me: dan voel ik me sterk en vrij, en geniet ik. Ik voel me gelukkig met wie ik ben, vol warmte en positieve, vrolijke en dankbare gedachten. Maar……. zodra ik dit goede fijne gevoel over mezelf heb, word ik soms plotseling door angst overmand. Er schiet dan door me heen dat er iets vreselijks gaat gebeuren.

Ik heb dit eens onderzocht in mezelf, en kwam tot de conclusie dat ik gedachtes had ( eigenlijk waren het zelfs nog maar de voorlopers van gedachten, want meer een onbestemd doch hevig onderbuikgevoel) die zeiden: “zo goed mag jij het niet hebben, rebek. Na geluk komt ongeluk; geluk en rust is maar van korte duur. Je mag je niet onbestraft zo goed voelen!” En ik vond nog een fraaie: “ik ben het niet waard om me zo goed te voelen. Zoals ik nu ben, ben ik niet goed genoeg”.

Ik ontdekte dit: wanneer ik goede, vredige, positieve en accepterende gedachten over mezelf had, verwachtte ik een vorm van bestraffing! WIE, vraag ik me af, heeft er baat bij gehad om mij zulke overtuigingen te geven? WIE wil mij zo onderdrukken en bang houden? Dit zijn immers overtuigingen die je in ongeluk gevangen houden, en die je belemmeren om voluit in geluk te leven. Toen ik erover sprak met m`n vrienden, knikten ze herkennend. Ook zij hadden wel eens ( of vaak) deze ervaring gehad.

Ik zocht nog verder, en vond allereerst de wet van Jante ( een gedragscode van tien regels, door de schrijver Aksel Sandermose, die de in zijn ogen typische bekrompenheid van de scandinavische mentaliteit beschreef. De grondgedachte hierachter is: je mag je kop niet boven het maaiveld uitsteken).

De wet van Jante zegt: “je moet niet denken dat je wat bent”. De wet van Jante is er om mensen te onderdrukken; hij is gebaseerd op angst voor en ongeloof in de eigen grootsheid en die van anderen. Maar er klonk op de achtergrond nog iets veel dringenders door, een stem die predikte: “gij arm, zwak, zondig mens! Geboren in zonde!” Verdomme, zo hebben de Kerkvaders eeuwenlang tegen mensen gesproken! Sterker: ik hoor het die bulderende gefrustreerde “profeten” uit onze sekte nog roepen!

Deze sterk negatieve overtuiging over zichzelf is generaties lang in de mensen gesleten, het lijkt bijna alsof het in ons collectieve geheugen is gekropen ( daar hebben ze in sommige andere werelddelen gelukkig geen last van). De Kerk, een toonaangevende macht in de samenleving, heeft mensen aangespoord om veroordelende en negatieve gedachten over zichzelf te hebben. Er werd mij 1 ding duidelijk: geen mens kan fatsoenlijk van zichzelf houden met zulke negatieve vreselijke gedachten over zichzelf. Het belemmert je om jezelf te waarderen, lief te hebben en de grootsheid in jezelf en anderen te zien.

De “kracht” die mij zou straffen als ik vervuld was van geluk en dankbaarheid en genot, die kwam van de veroordelende en straffende God, die mij meteen wel ff weer op mijn plaats zou zetten. Want zo goed zou niemand zich mogen voelen. Niemand zou ongestraft mogen geloven dat hij zo geweldig is. Zo groots en gelukkig zou men niet mogen zijn. Nee, constante schuld zou men moeten voelen voor wie men is! Gelukkig besef ik dat ik elke overtuiging die mij belemmert om onbezorgd en genietend te zijn, kan vervangen.

Maar hoe dan? Door bijvoorbeeld mijn gedachten over god/een opperwezen/het universum/whatever te veranderen. Ik zie dat het verzinsel van een straffende en veroordelende God een middel voor de Kerk is ( geweest?) om mensen kort te houden en hen zich te laten schikken (en schrikken). Misschien waren die Kerkvaders en profeten zelf wel bang voor hun eigen sterke gevoelens, kracht, seksualiteit, lust en grootsheid. En konden ze op deze wijze beter hun eigen angst voor het leven en zichzelf aan).Het inzicht dat een straffende, veroordelende God een verzinsel is, voelt als een bevrijding. En dat was hard nodig ook, want ik wist dat als ik het niet aandurfde om de grootsheid in mijzelf te zien, ik die ook nooit in anderen zou kunnen zien.

Maar er was nog iets anders, en dat had te maken met moeders.. Ik wist in theorie al dat wanneer ik mijn gedachten over een ander verander, mijn geoelens en al mijn spontane reacties tegenover die persoon ook veranderen. Maar dat was in theorie.

Mijn moeder leeft nog, al weet ik niet hoe lang ze het nog uithoudt. Ik heb mijn relatie met haar niet altijd als even fantastisch ervaren (maar wie wel?) Zelfs nu nog lijkt ze er een genoegen in te scheppen om alles, maar dan ook alles waar ik dol op ben ( “Bob Dylan de Nobelprijs? Nou, niet voor die lelijke kraaiestem van `m in elk geval!” – waarna ze de deur nijdig achter me dichtsmijt. ) volkomen af te kraken. En in de categorie “ongevraagd advies” of “verwijten van vroeger” is ze ongeevenaard, haha. Het opvallende is dat ik, een volwassen vrouw, soms merkte dat ik geirriteerd raakte. Verstoord. Ik kreeg dan problemen met mijn ademhaling ( lees: ik maakte mezelf tot slachtoffer). Uiteraard besef ik dat het niet aan mij is om haar te veranderen, dat dat haar zaak is. Mijn zaak is hoe ik ermee om ga: wegblijven, het aanhoren en desnoods terugketsen, of gewoon laten gebeuren.

Nu bestaat er een cursus over het boek “je lichaam liegt niet”. En in die cursus zegt de psychiater ( toevallig eentje die deugt, haha) dat volgens hem alle problemen die we hebben in onze relaties met anderen, terug te voeren zijn op ons onbewuste geloof: MIJN MOEDER HEEFT MIJ NIET GENOEG LIEFGEHAD (en als ik zo om me heen kijk, snijdt dat zeker hout!)

Deze diepe overtuiging leidt tot wat hij noemt “moederhaat”. Met zo`n innerlijke overtuiging ( mama hield/houdt niet genoeg of niet echt van me) kan iemands leven 1 lange, onbewuste wraakoefening op je moeder en op al het andere leven worden. Volgens de cursus is alle pornografie een uitdrukking van deze ( vaak onbewuste) haat voor de moeder. Vrouwenonderdrukking ook. Milieuverontreiniging ook. Aan alle respectloosheid voor leven en natuur ligt deze onbewuste haat of verwijt naar onze moeder ten grondslag.

K..; ik had mezelf dus slachtoffer gemaakt van mijn gedachten over mijn moeder. Hoe kon ik daarvan loskomen? De waarheid is natuurlijk dat geen enkele moeder ooit perfect was, is of zal zijn – en dat hoeft ook niet. Ze doet haar best, en dat is genoeg. De vraag waar het om draait is: wil ik op dezelfde wijze tegenover mijn moeder blijven staan? Wil ik verder gaan in de diepe (onbewuste danwel bewuste) innerlijke overtuiging dat mama niet genoeg van me hield/houdt?

De cursusleider adviseerde om 1 ding te vinden waarvan je naar waarheid kunt zeggen dat je je moeder er dankbaar voor bent! Bijvoorbeeld: “mama, ik ben je dankbaar dat je mij het leven hebt geschonken”. Of: “mama, dank je wel dat je altijd alles aan de kant zette wanneer ik ziek was, om voor mij te zorgen”. Het heeft even geduurd, en ze zal mij altijd blijven bekritiseren en ongevraagd advies geven, maar er staat van mijn kant af niets meer tussen ons in. Geen wrok, geen ergernis, geen verwijt. Enkel liefde. Het is niet aan mij om haar te veranderen. Waar IK verantwoordelijk voor ben, is mijn relatie met haar – niet andersom.

 

Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in ETHIEK!, fantasie en zogenaamde "realiteit"., filosofie, Geen categorie, Gezondheid en welzijn, HUMOR!, karaktertrekjes, Levensbeschouwing, matters of the heart, ontspanning en kiezen voor jezelf, ratio versus emotie, rebellie versus volgzaamheid, samenhang, zelfveroordeling en -vergeving. Bookmark de permalink .

Een reactie op Angstaanjagend!!!

  1. joa1971 zegt:

    Ik hoop dat je dit ooit eens gaat bundelen. Je weet de zaken zo mooi te verwoorden. Het doet me echt iets lieverd. Je bent heel bijzonder voor mij.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s