Systematische ontkenning

Vaak zien we ons verleden met alles wat daarin heeft plaatsgevonden, als een kleurplaat waarbij dat wat fout is ingekleurd of buiten de lijntjes is gegaan, niet meer valt weg te gummen.
Maar het fijne is dat er een gum bestaat waarmee je deze delen wel degelijk kunt weggummen en opnieuw naar eigen keus in kunt kleuren. Sterker: daarmee kies je ervoor om niet langer het slachtoffer te zijn van de “verkeerd ingekleurde” aspecten van je verleden/leven.

Ikzelf ben, na vele omzwervingen langs verschillende tradities, weer terug bij de ongeschonden waarheid van mijn allerjongste jaren. Dat voelt als thuis. Het is de kunst om bij jezelf te blijven en het daarbij te houden.

De patronen die je met je meedraagt hebben je houding ten opzichte van je persoonlijkheid en je lichaam beinvloed. Feit is dat het patriarchale/mannelijke stelsel een systematische ontkenning van het vrouwelijke in gang heeft gezet. Situaties waarin vrouwen werden en worden onderdrukt in hun vrouwelijkheid; met als gevolg ongelooflijk veel leed in vrouwen en mannen.
In onze samenleving ligt het accent op het mannelijke. En dan doel ik ook op de feministen – hoe moedig en dapper ook – die hun ruimte en rechten helaas op een mannelijke manier innamen.
Op een mannelijke manier namen en nemen ze mannelijke aspecten van het leven op in hun bestaan.

Vrouwen wilden dezelfde vrijheid als mannen en verwierven die ook, maar werden uiteindelijk een vreemdsoortige kopie van de mannen die hen zo onderdrukt hadden.
De vertaalslag van mannenwereld naar vrouwenwereld is niet gemaakt: vrouwen trekken mannelijke zaken op masculiene wijze naar zich toe. Het is prima dat vrouwen nu mogen werken/stemmen/carriere maken/vreemdgaan.
Maar de tol die ervoor betaald is, is hoog; mannen en vrouwen betalen tot op de dag van vandaag de prijs; de ontkenning van het vrouwelijke in zichzelf. Waardoor tegenwoordig meestal de mannelijkheid in de mannen en in de vrouwen overheerst. Dat is een verstoring.

Bij de man begint een verstoring van de vrouwelijke ontvankelijkheid in zijn hart; bij de vrouw begint deze verstoring van de vrouwelijke ontvankelijkheid in haar onderbuik.
Daar waar de verstoring begon, begint ook het herstel: voor de man in zijn hart, voor de vrouw in haar onderbuik.

De weg van de lichamelijkheid is: je vertrouwd weten met je lichaam, haar processen en reacties.
Het lichaam is zo`n prachtig zelfregulerend systeem, maar vaak zijn we al vroeg “weggevlucht” uit ons eigen lichaam, door de ontkenning, afwijzing of gebruik/misbruik ervan, in welke vorm ook. En natuurlijk door onze opvoeding, onze cultuur, etc.
Het lijkt er in onze samenleving op dat alle taboes op het gebied van lichamelijkheid/sex doorbroken zijn, maar niets is minder waar. Al deze uitingen ( prostitutie, chatrooms, porno,vrouwen als lokmiddel in reclames) zijn simpelweg een symptoom van het gegeven dat de balans tussen het mannelijke en het vrouwelijke is verstoord.

Toen ik allerlei tegenslagen en fysieke klachten te verduren kreeg, deed ik wat mensen vaker doen om overeind te blijven: houvast zoeken. Maar de vergissing die ik maakte was dat ik die houvast niet in mezelf, maar in mensen en omstandigheden om me heen zocht.
Natuurlijk werd dit houvast keer op keer ondermijnd, want mensen stellen elkaar nu eenmaal teleur, en omstandigheden zijn vaak niet wat ze lijken.
Gelukkig kreeg ik juist toen de moed om mezelf te openen voor mezelf; de moed om stukje bij beetje te zien in welke patronen ik functioneerde. Ik hield op met het aanwijzen van “schuldigen” uit heden en verleden. Sterker nog: ik ging inzien dat ik in feite bezig was geweest met een herhaling van zetten; dat ik hetzelfde deed als de mensen die ik zo veel had verweten. Dat was de opmaat naar herstel, het begin van een groeiende liefde voor mijzelf.

Een vrouw die in contact met haar onderstroom, vanuit haar “middelpunt” (onderbuik) leeft, is een vrije, krachtige, vreugdevolle, genotvolle, ontvankelijke en liefdevolle vrouw. Wordt dit belemmerd, dan schiet ze teveel in haar hoofd of in haar hart/emotie.
Een man die in verbinding staat met zijn hart, voelt zich autonoom, krachtig, vrij, vredig, gevend en liefdevol. Wordt dit belemmerd, dan schiet hij teveel in zijn hoofd of in zijn pik.
En dan is een openlijke strijd tussen man en vrouw het gevolg, met alles wat daarbij hoort: pijn, verdriet, verlies en angst. Allereerst is er de pijn die veroorzaakt wordt door de ander, maar daarnaast het gevoel van eigen onvermogen. Hoe dieper de onderlinge verbondenheid, hoe groter de pijn; want je bent ineens heel kwetsbaar op een plaats waar je je veilig waande.
De bittere realiteit is dat het veel mannen en vrouwen niet lukt om uit deze strijd in zichzelf en met de ander te komen. Ze verharden, sluiten zich af of passen zich aan. En ze gooien de deur dicht. Kortom: het stroomt niet meer.

Bij een man die niet leeft vanuit zijn hart, ontstaat er een overdruk in het onderlichaam of in het hoofd. Het hart wordt weggehouden van z`n activiteiten, hij wordt passief of juist overactief en gevoelloos ten opzichte van wat hij doet naar zichzelf of anderen toe. Er ontstaat dus een tekort in het hart. Het leven wordt daarmee een wat mechanisch leven: er ontbreekt iets in hem en daarvoor zoekt hij onbewust compensatie.
Hoopt de energie zich voornamelijk op in het onderlichaam, dan zie je een overmaat aan werk ontstaan, grote aandacht voor sport, hobby`s, woede, seks, agressie, geweld, misbruik, macht, machteloosheid, buikpijn en dergelijke.

Zoekt de energie zich via het hoofd een weg naar buiten, dan zie je overmatig gepieker, internetten, een rationele instelling, aan-/afwezig-zijn, autoritair gedrag, alles beter weten, competitie-/prestatiedrang, frustratie, gevoelloosheid, een kort lontje hebben, geldingsdrang.

Een vrouw die niet leeft vanuit haar onderbuik, ervaart een tekort, een leegte; er is sprake van gevoelloosheid, afwezigheid van zichzelf. Het leven doet pijn, of het lichaam doet pijn. De overdruk die hierdoor in het bovenlijf ontstaat, kiest ( omdat de weg naar beneden toe is afgesloten) een uitgang naar buiten via het hartgebied of het hoofd.

In het hartgebied uit zich dit in overbezorgdheid, zorgelijk gedrag, betutteling, bemoeizucht, fysieke klachten, manipulatief handelen, slachtofferschap, overemotioneel gedrag, opofferingen, verslavingen, stress, vermoeidheid en claimgedrag.

Zit het overschot aan energie nog hoger, dan ontstaat er door de grotere druk in het hoofd gepieker, besluiteloosheid, hoofdpijn, controledrang, perfectionisme, concentratiestoornis, angst, praatzucht, onrust, geklaag en gezeur. De vrouw moet voor haar gevoel het overschot aan energie reguleren via mensen en omstandigheden buiten haar.

Wanneer zowel man als vrouw niet vanuit hun middelpunt/kern leven, hebben ze op deze manier een verwijderend effect op elkaar; waarbij de afwezigheid van de een omgekeerd evenredig is aan het verlangen van de ander om bij iemand aanwezig te zijn.
Hoe verder jij je verwijdert van je eigen startpunt, hoe groter de tik is die je onbedoeld uitdeelt.
En hoe groter de tik, hoe verder de ander zich weer van jou verwijdert….

Toch is er gelukkig een innerlijk navigatiesysteem in ieder mens aanwezig: welke afslag of omweg je ook neemt in je leven, je wordt steeds weer op de route naar je bestemming geplaatst.
Dit navigatiesysteem wacht geduldig, zonder oordeel, openbaart zich in je hart en navigeert je terug naar je essentie. Je kunt ervoor kiezen overgeleverd te blijven aan je verlangen (dus je te laten leiden door driften en wensen en kortetermijnverlangens die enkel te maken hebben met “hebben”).

Als je echter durft samenvallen met je authentieke zelf, als je kiest voor een verlangen dat te maken heeft met “zijn”, dan neem je de verantwoordelijkheid voor blijvend geluk, ongeacht omstandigheden. Dat verlangen is puur, waar en onaantastbaar.
Want zodra je geleerd hebt om je eigen geliefde te worden, zal geen mens ter wereld er nog in slagen om jou het gevoel te geven dat je tekortschiet, of je onzeker kunnen maken.
Je verliest jezelf dan ook niet meer in het leven of de mening van een ander: je staat op eigen benen, bent autonoom.
Wie vanbuiten doet wat hij vanbinnen voelt, is een authentiek mens!

Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Systematische ontkenning

  1. Marcel zegt:

    Dit artikel komt als geroepen. Morgen heb ik een gesprek met mijn zus en moeder en jij hebt uitstekend onder woorden gebracht waar ik hen bewust van wilde maken. Dankjewel weer voor je mooie blog.

    Dan nog even een tekstueel dingetje van een man die de weg terug naar zijn hart heeft gevonden, maar ook nog wel graag (bewust) in zijn hoofd vertoeft: in je laatste alinea spreek je over “een verlangen dat te maken heeft met zijn”, maar je ware zelf is juist het verlangen voorbij.

    Liefs, Mars

  2. rptimmerman zegt:

    Geweldig! Een mooie combinatie van inzicht en analyse.

  3. Hendrik zegt:

    Dit is een heel mooi en herkenbaar verhaal, hou kan ik daar nu aan werken om bij mijn authentieke zelf te komen.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s