Orphans

http://youtu.be/QhQWND9jKDA

repin-jefimowitsch-ilja--iwan-der-schreckliche-und-sein-soh-792753

Zijn we ten diepste niet allemaal weeskinderen hier op aarde; dolend, zoekend, smachtend naar liefde, erkenning, acceptatie, een doel?

Mijn oudste dochter staat op het punt ons gezin te verlaten, en ik huil, al wekenlang. M`n ogen zijn ervan opgezwollen, m`n hart drukt in m`n borstkas, m`n hoofd doet zeer – het voelt of ik verscheurd word, zoals al zo vaak het geval was. Vrouwen en hun schuldgevoel, hun spijt, hun gevoel tekort te schieten. En dan ook nog een Hoog-sensitief-Persoontje; perfect voor de grootste gevoelsdrama`s…

Alles komt weer tesamen als de brandende takjes van een vuur in de openlucht, en knettert in m`n kop: heb ik haar wel goed genoeg laten beseffen hoe godsgruwelijk veel ik van haar houd? Hoe enorm graag ik bepaalde gebeurtenissen had willen voorkomen, haar willen beschermen tegen dingen die ze nooit had mogen zien of meemaken? Zal ze in voldoende mate de kracht in zichzelf weten aan te boren wanneer ze alleen is, het leven tegenzit, en ze zich net als ik een dolend weeskind voelt, verstoten? Ik zou haar zo graag, meer dan wat ook, voor eeuwig in m`n armen houden en beschermen, haar laten beloven om altijd net zoveel van zichzelf te houden als ik van haar houd. Het universum af te smeken om m`n meisje zich nooit, nooit of te nimmer te laten vernederen, te laten reduceren, zich haar waardigheid, haar kern te laten ontnemen…

Ik voel me als Iwan de Verschrikkelijke op het bovenstaande schilderij van Ilya Repin: de despoot met z`n kind in zijn armen die hij per ongeluk door een klap op zijn hoofd heeft gedood – en de vlammende ogen van deze patriarch, en rondom hem enkel en volledig de toekomstige duisternis..

Ook ik zie – fatalistisch als ik in dit soort situaties kan zijn – uiteindelijk enkel duisternis, enkel zinloosheid, enkel misverstanden. We begrijpen elkaar zo vaak verkeerd, doen elkaar ongewild of onbewust of uit onvermogen zo ontzettend veel pijn. Een mens is zo breekbaar, zo makkelijk kapot te krijgen; soms is het lijntje tussen wel of niet amper waarneembaar. Terwijl toch, ondanks al ons falen, onze verkeerde inschattingen, onze ego`s en ons foute gedrag, iedereen zich volgens mij het beste voelt bij harmonie, bij lief-zijn, bij het zeggen van “sorry”. Sommigen inderdaad pas op hun sterfbed of veel te laat , want je kunt je gevoel en je geweten heel makkelijk en heel lang de wacht aanzeggen, verdringen, ontkennen.

Ik heb verdriet over de beslissing van mijn advocaat om zonder mijn instemming formeel te beslissen over het lot van mijn jongste dochter en daarmee over de realiteit van haar vader. Levens die ongewild uit elkaar gerukt blijven. Goddamn, goddamn, goddamn.

Ik heb verdriet over de rancune die nog steeds aanwezig is, en waarvan alle drie m`n prachtige dochters wonden, schade, gemis en verdriet hebben opgelopen/oplopen. Wat hebben zij verdomme misdaan om dit over zich heen te krijgen?! Ik heb verdriet vanwege mijn eigen onvermogen om de ontstane situaties en gevoelens ongedaan te maken, recht te zetten, te neutraliseren. Wat een zinloosheid allemaal, wat een verlating, wat een wereld vol koppigheid, ego, pijn en willekeur. Het recht van de sterkste.  Ik ben helaas niet sterk; mijn enige vervloekte kracht bestaat in kwetsbaarheid en in een vastberaden tijgermoederschap – wat overigens geen keuze is, maar puur instinct. Het is maar goed dat er geen god bestaat, want wat was me dat dan een super-sadist geweest….

Lang leve het hiernamaals, en de hoop op betere tijden.

http://youtu.be/7JBHyE18L3o

http://youtu.be/bYMJZEtwVuo

Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s