Dilemma`s

naamloosAls ik iets geleerd heb van mijn rampzalige avonturen van de afgelopen twintig jaren, is het wel dat ik me niet uit het veld moet laten slaan door de eerste de beste tegenslag. Waar slaat de titel van dit schrijven dan op? Eigenlijk nergens op, en tegelijkertijd op alles; want hoewel ik me heilig heb voorgenomen om nooit of te nimmer voor mijn lezers te schrijven maar enkel en alleen voor mijn eigen ziel, voel ik zo nu en dan toch een zekere remming ( of dilemma) om lukraak alles neer te tikken wat er zich in mijn lieve zwart-witte hartje afspeelt. Waarom? Omdat ik doorgaans een “beter mens” wil worden – maar dat blijkt volkomen nergens op te slaan. Geen kerel op de wereld die zich met dergelijke onzin bezig houdt, die vinden zichzelf al perfect, of kunnen prima met hun klootzakken-status leven.

Sterker nog: behoudens mijn moeder zijn het enkel kerels ( lees: klootzakken) geweest die me het leven zuur hebben gemaakt en nog maken. Kerels ( u ziet: ik sluit ware mannen hiervan uit) zijn namelijk toegerust met een overmatig groot ego en een zwaar onderbedeeld geweten/invoelingsvermogen/mededogen/opofferingsgezindheid. Eens kijken dus wat ik van hen kan leren, en hoe ik er  – voor de verandering – mijn voordeel mee kan doen.

Mijn vierde dochter ( ik krijg geen zoons, daar ben ik een te sterke vrouw voor) gaat “Maya” heten: “betovering” , “illusie” , “droom”. Geef toe, een weloverwogen en toepasselijke naam, voor wie mijn geschiedenis van de afgelopen bijna fatale jaren kent.

Op het moment bevind ik me, naast een prachtige droom, in een gerechtelijke procedure tegen de eerste van de twee exen die ik in dit leven heb. Een kerel die zo godvergeten krenterig is dat hij liever zijn dochters in een zware depressie laat wegrotten, in drugs laat handelen of hen totaal burned-out laat raken door de veel te hoge belasting van studeren in combinatie met werken werken werken voor amper 3 euro per uur, dan dat hij ( iets wat ik altijd vanzelfsprekend heb gevonden naar m`n dochters toe) zijn inkomsten in alle gulheid verdeelt met hen.

En waarom? Enkel en alleen omdat hij bij onze scheiding gezworen heeft om pas te zullen rusten wanneer hij mij volkomen kapot heeft gekregen. Fijne houding he; daar kan ik nog heel wat van opsteken!

Het zal hem een zorg zijn of zijn dochter wel of niet kan studeren na de zomer, zolang hij er maar geen cent aan hoeft bij te dragen. Het zal hem een zorg zijn of ze een welverdiende prachtige examenbaljurk krijgt, zolang zijn knip maar dicht blijft. Het zal hem een rotzorg zijn of ik mezelf als escort verkoop, aan het stelen sla of op andere vernederende manieren mijn verrotte best doe om mijn dochters te kunnen voorzien van alles wat ze nodig hebben om hen een gezond heden en een gezond toekomstperspectief te kunnen bieden – deze kerel zit zo vol met wraakgevoelens en bitterheid dat alle middelen geoorloofd zijn om mij ( en daarmee regelrecht mijn dochters) kapot te krijgen. Hij kent geen genade, integendeel: hij raakt in een pervers sadistische extase wanneer er zoveel mogelijk collateral damage aangericht kan worden. Heerlijk toch? Sadistische behoeften bevredigd, en ook nog eens geen cent uit de knip.

Hij ziet de tranen van zijn dochters niet wanneer ze weer eens merken dat Mammon en Wraakzucht in zijn leven een stuk hogere positie innemen dan zijn bloedeigen kinderen. Hij ziet niet hoe de een wegzakt in een depressie (loyaliteitsconflict) terwijl de ander meer dan oververmoeid is vanwege al haar bijbanen, zorgen over haar vervolgstudie en inspanningen. Het enige wat hij doet wanneer hij contact met hen heeft ( ik luister alle telefoongesprekken inmiddels af of neem ze op, om juridische redenen) , is hen zalvend sprekend een rad voor ogen draaien, hen dode mussen voorhouden ( “ga maar lekker op kamers!” … gestoorde gek), en hen ophitsen tegen mij. Pure politiek, net zoals zijn fundamentalistisch-kapitalistische PVDA- ouders. Een makkelijk baantje, wanneer je plenty geld hebt en in het geheel geen zorgtaken. Ik heb niks met politiek, niks met geld, en al helemaal niet met wraakzucht of fundamentalisme. Ik ben recht door zee ziedend, en het siert mij ( dat heb ik van anderen hoor) dat ik de guts heb om nooit een ander gezicht op te zetten dan het ene dat ik in m`n binnenste draag.

Ondertussen heb ik mijn advocaat al zo`n twintigduizend euro aan bonnen/betaalde rekeningen ten bate van mijn dochters toegestuurd, en sta ik zowel op mijn girorekening als op mijn creditcard volkomen roodgloeiend aan de limiet  – vanwege de voor haar vervolgstudie aangeschafte laptop+software van m`n dochter. Als deze lul nou nog een greintje fatsoen had, zou hij ( die slechts 147 alimentatie per kind betaalt maar duizenden euros netto verdient, nog los van de duizenden van zijn echtgenote) nooit toelaten dat wij nu maandenlang ( 873 euro netto per maand, maar fulltime met 3 kinderen ) brood van 39 cent en blikvoer moeten vreten. Nee, ondanks dat de hufter terdege beseft dat hij straks meer dan terecht voor aardig wat meer kosten gaat opdraaien, heeft hij niet minnelijk willen schikken, maar heeft de procedure met weer een maand weten te rekken.

Nou, eigenlijk alleen maar goed; want ik kom steeds meer fraudebewijzen in m`n documenten op zolder tegen die ik vlak na m`n scheiding door alle geweld zijnerzijds niet eens bemerkt had, en daarnaast wordt de stapel met bonnen maar hoger en hoger ( niemand ter wereld die van mij ooit zal kunnen zeggen dat ik niet uiterst gul ben, altijd geweest ook).

Ondertussen heb ik echter jullie tips nodig over de volgende dilemma`s:

– hoe kom ik aan een prachtige galajurk voor m`n dochter? Stelen (met liefde hoor, want geoorloofd in onze situatie): zo ja, waar het beste/makkelijkste?

– hoe kom ik aan 2000 euro cash zonder mezelf te laten exploiteren? Pillen of cocaïne of vals geld-handel zijn mogelijke opties, of heeft iemand een efficienter plan?

– bij welke winkel valt er ( we zijn al een jaar geleden toegelaten tot de Voedselbank, maar dat dekt de lading bij lange na niet) het makkelijkst voedsel te stelen, en hoe?

Alle tips zijn welkom, liefst van ervaringsdeskundigen (waarschijnlijk vrouw dus). Bedankt he! poke em in the eye

Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s