Uit de Integratieve Praktijk 1

Doordat hij zoveel geleden had, scheen het vermogen om te lijden hem tot op zekere hoogte verlaten te hebben. Toch zag men in zijn gezicht de loerende blik, dat eventjes lege en verminkte. Maar zo erg was hij bezeerd geworden, dat iets in zijn binnenste vergaan was; sommige van zijn gevoelens waren verdwenen. Er was een leegte van ongevoeligheid.

Ons tijdperk ( en welke niet) is in wezen tragisch, dus weigeren wij het tragisch op te vatten. Het cataclysme heeft plaatsgegrepen, we zitten tussen de puinhopen, we beginnen nieuwe kleine verwachtingen te koesteren. Nogal een zwaar werk, er is geen effen weg naar de toekomst: maar we lappen het hem, of struikelen over de hinderpalen. We moeten leven, hoeveel hemels er ook gevallen zijn.

Zij had voor ze hem huwde vrij geleefd onder de studenten, met wie zij discussieerde over filosofische, sociologische en artistieke zaken; zij was niet minder dan de mannen zelf, maar beter nog, omdat zij een vrouw was. Maar hoe sentimenteel men er onder deze studentenkameraden ook wezen kon, die sekse-geschiedenis was een van de miezerigste verbonden en onderworpenheden. De mannen die haar verheerlijkten waren vaak schrijvers of musici. Vrouwen hadden altijd geweten dat er iets beters bestond, iets hogers. De schone, loutere vrijheid van een vrouw was oneindig meer wonderbaar dan alle seksuele liefde. Het enige ongeluk was dat de mannen in deze aangelegenheid zo ver achter de vrouwen aan kwamen. Zij hielden vast aan het seksuele als honden.

Maar zo zijn nu de mannen: ondankbaar en nooit voldaan. Wanneer je ze niet neemt, dan haten ze je omdat je ze niet wilt; en neem je ze wel, dan haten ze je ook, om een andere reden. Of zonder de minste reden, behalve dat zij allemaal mokkende kinderen zijn en niet tevredengesteld kunnen worden, wat zij ook krijgen, en al doet een vrouw nog zo haar best.

Hij was van hoger “stand” dan haar, maar hoewel van betere afkomst, was hij provincialer en bedeesder. Zo kwam het dat de eigenaardige, zachte zelfverzekerdheid van haar hem boeide. Zij was zich in die chaotische buitenwereld zoveel meer meester dan hij. Hij had het platteland liever dan de stad: dit land had een verbeten eigen wil en de mensen hadden pit. Zij vroeg zich af wat ze nog meer hadden: ogen en hersenen zeker niet. Het volk was even vervallen, slonzig en naargeestig als het land, en even onvriendelijk en stug.Hij was uit de verte belangstellend, maar zoals iemand die door een telescoop kijkt. Hij hield geen voeling. Hij hield eigenlijk met niets voeling.; en misschien was er ook niets om uiteindelijk aan toe te komen, niets meer dan een loochening van menselijk contact. Het was alsof de hele zaak in het luchtledige plaatsvond: een droom, een schijnbeeld van de werkelijkheid.

Zij echter werd zich met de tijd van een groeiende rusteloosheid bewust. Voortkomend uit haar gevoel van onverbondenheid, nam een rusteloosheid bezit van haar als een waanzin. Een waanzinnige rusteloosheid, die haar hart zonder reden hevig deed kloppen en haar magerder liet worden. Zij ijlde dan weg, weg van huis en weg van iedereen. Met name van haar man, die inmiddels volkomen geintimideerd was door de hoerengodin Succes, die grommend en beschermend bezit had genomen van zijn geest. Hij leek zo oud… eindeloos oud, opgebouwd uit lagen van desillusie, en tegelijkertijd was hij verlaten als een kind. Hem zo ziende, voelde zij een zonderlinge scheut van sympathie voor hem, een scheut die vermengd was met medelijden en getint met afkeer, die bijna gelijk kwam met liefde.

Zijn uitwendige verschijning, daar was geen doorbreken aan. Het beslissende feit was, dat hij diep op de bodem van zijn ziel een buitenstaander was en antisociaal en van binnen aanvaardde hij dit feit. Zijn afzondering was een noodzaak voor hem, net als zijn overeenkomst en omgang met lui van stand een noodzaak was. Hij scheen een wanhopige genegenheid voor haar te voelen maar de innerlijke afstand bleef hetzelfde. Hij was wanhopig tot in zijn merg, en hij wilde wanhopig wezen. Eigenlijk verfoeide hij hoop; hij zei eens: “een mateloze hoop trok over de aarde – en verdronk finaal alles wat de moeite waard was”. En: “sinds ik de grootste onrechten op aarde heb gezien, is het wereldse mij vreemd geworden en nu zie ik hoe sterk het verlangen naar zelfbevestiging en succes in mannen is, en wat het aanricht. Het is veel te sterk ontwikkeld”.

Echte kennis komt voort uit de gehele corpus van het bewustzijn en onderbewustzijn. Uit je buik en hart evengoed als uit je brein en je verstand. Het verstand kan enkel analyseren en rationaliseren. Laat het verstand en de redenerende rest bedillen en zie: alles wat zij kunnen doen is kritiseren en verstarren. Zo groeit haat net als iets anders. Haat is het onvermijdelijk resultaat van het opdwingen van ideeen aan het leven, van het dwingen van onze diepste instincten; we dwingen onze diepste gevoelens aan de hand van bepaalde rationele ideeen. Echt intelligent zijn we niet, we zijn slechts een intellectueel. Het zou heerlijk zijn om intelligent te wezen: dan zou je namelijk springlevend zijn in alle delen, genoemde en onnoembare.

Hem aanziend, daagde voor haar flauw een van de grote wetten van de menselijke ziel : dat wanneer de emotionele ziel een verwondende schok krijgt die het lichaam niet doodt, de ziel zich schijnt te herstellen zoals het lichaam zich herstelt. Maar dit is slechts schijn. Het is inderdaad slechts het mechanisme van de hervatte gewoonten. Langzaam, heel langzaam, begint de wond aan de ziel toegebracht zich te laten voelen als een kneuzing die haar vreselijke pijn slechts langzaam dieper zendt, tot zij de hele psyche vult. En wanneer we denken dat we hersteld zijn en vergeten hebben, dan pas moet de verschrikkelijke nawerking op zijn ergst onder ogen worden gezien.

Geestelijk was haar echtgenoot nog kwiek. Maar de innerlijke verlamming, de kneuzing, door de grote schok, breidde zich geleidelijk uit in zijn werkelijke zelf. En terwijl die zich in hem uitbreidde, voelde zij dat die zich ook uitbreidde in haar. een inwendige ontzetting, een ledigheid, een onverschilligheid voor alles verbreidde zich langzaam in haar ziel. Het was de vrees voor het grote niets in haar leven die haar aantastte. Ze begreep opeens volkomen waarom andere mensen cocktailparties hadden totdat ze erbij neervielen. Ze wenste bijna dat ze er met een minnaar vandoor was gegaan en van haar leven een grote,lange cocktailparty gemaakt had. Dat was in ieder geval beter dan jezelf onder de zoden te kniezen. En wat sex betreft, het laatste van de grote woorden, het was enkel een cocktailterm voor een sensatie die je een tijdlang opkikkerde, om je dan voddiger dan ooit achter te laten..

Zo begon diep in haar binnenste een gevoel van onrecht, van bestolen te worden in haar te branden. Het fysiek besef van onrecht is een gevaarlijk gevoel, wanneer het eenmaal gewekt is; het moet een uitlaat hebben, of het vreet degene op in wie het bovenkomt. Een gevoel van verzet smeulde in haar. Wat gaf het allemaal, het wijden van haar leven aan hem? Wat diende zij in haar echtgenoot ten slotte? Een koude geest van ijdelheid die geen warm menselijke contacten had en die even verdorven was als de gemeenste jood, in zijn hunkering naar prostitutie voor de hoerengodin Succes.

Wordt vervolgd

Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in karaktertrekjes, matters of the heart, ratio versus emotie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s