de Stand Van Zaken 1.

 

Jaques Monod zei het al: “alle religies, bijna alle filosofieen en zelfs een groot deel van de wetenschap geven blijk van een onvermoeibare, heldhaftige inspanning van de mensheid om wanhopig haar toevalligheid te ontkennen”.

Wat hebben wij mensen toch een ongepast groot ego.. De meeste mensen denken dat ze tot een soort behoren die meester van zijn lot kan zijn. Maar dat is geloof, en geen wetenschap. aangezien de wetenschap tegenwoordig echter zoveel gezag heeft dat de gemeenschappelijke ervaring niet met haar kan wedijveren, zou ik willen opmerken dat soorten ( de mensheid is ook slechts een soort, en een ieder die ogen heeft weet terdege dat deze soort nou bepaald niet de kroon op de schepping genoemd mag worden) alleen maar verzamelingen genen zijn die op willekeurige wijze met elkaar en hun omgevingen in wisselwerking staan.

Soorten kunnen hun lot niet besturen; toch wordt dit elke keer dat mensen het over de “vooruitgang van de mensheid” hebben, vergeten. Zij hebben hun vertrouwen in een abstractie gesteld. In vooruitgang geloven is geloven dat mensen door de nieuwe krachten/middelen te gebruiken die ons door toenemende wetenschappelijke kennis worden gegeven, zichzelf kunnen bevrijden van de beperkingen waar het leven van andere soorten (planten, dieren) door wordt bepaald. Die hoop is ongegrond; want hoewel de kennis en daarmee de macht van de mens zich wellicht verder zal ontwikkelen, zal de mens an sich hetzelfde blijven: een uiterst inventieve soort, maar tevens een van de meest roofzuchtige en verwoestende soorten.

Het lijkt uitvoerbaar dat de komende eeuw de menselijke natuur wetenschappelijk zal worden herschapen. Als dat zo is, zal het op goed geluk worden gedaan, als een eindresultaat van worstelingen in het weinig verheffende domein waarin commerciele belangen, de georganiseerde misdaad en verborgen regeringsdepartementen wedijveren om de zeggenschap. Het zal slechts de zoveelste wending zijn in het lot van de mens.

Mensen op aarde gedragen zich in veel opzichten als de cellen van een tumor; onze aanwezigheid is op een punt belandt dat ze merkbaar ontwrichtend is, de menselijke soort is zo talrijk dat er een ernstige planetaire ziekte kan worden geconstateerd – een mensenplaag. de vernietiging van de wereld der natuur is enkel een gevolg van het evolutionaire succes van onze uitzonderlijk roofzuchtige primaat. Door de gehele geschiedenis en prehistorie heen hield de vooruitgang gelijke tred met ecologische verwoesting. Een menselijke bevolking van straks 8 miljard kan alleen maar in stand worden gehouden door de aarde te verwoesten: door regenwouden in groene woestijnen te veranderen, door steeds grotere opbrengsten te ontfutselen aan de grond middels genetische manipulatie scheppen we voor onszelf een nieuw geologisch tijdperk, het Tijdperk der Eenzaamheid – waarin weinig anders meer overblijft dan wijzelf en de prothetische omgeving die ons in leven houdt.

Toch zullen wij nooit in staat zijn onze planeet te vernietigen: de biosfeer is ouder en sterker dan de mensheid ooit zal zijn. Klimaatverandering is bijvoorbeeld een prachtig mechanisme van de planeet om haar mensenlast te verlichten, en epidemiologie en microbiologie zijn betere gidsen voor onze toekomst dan onze verwachtingen en plannen. Ook oorlog zou een belangrijke invloed kunnen hebben. Om de onvermijdelijke cycli van onvoldoende voedselvoorraden voor te zijn, vernietigt de mens het overschot aan leden van z`n eigen soort door georganiseerde oorlogsvoering. En natuurlijk helpt ook de technologie een handje: genetische manipulatie is bv. waarschijnlijk de beste technologie bij toekomstige genociden. Als technologie eenmaal het menselijk leven binnenkomt – of dat nu vuur, het wiel, de auto of internet is – verandert zij het op manieren die wij nooit helemaal kunnen begrijpen of beheersen.

Want wat is vandaag de dag belangrijker: het gebruik van auto`s als vervoermiddel, of het gebruik ervan als een middel voor mannen ter compensatie van hun impotentie en geestelijke incontinentie? De fout ligt duidelijk niet in onze gereedschappen, maar in onszelf (hoor ik geregeld). En in een opzicht is dat waar, want de technologische vooruitgang laat slechts een probleem onopgelost: de zwakheid van het menselijk karakter. Helaas is dat probleem onoplosbaar.

Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s