Het verhaal der oneindige rusteloosheid

Emmett Tinley, takes a long time to healConflicten van welke aard dan ook zijn terug te voeren op de al te menselijke neiging te geloven dat de eigen fictie de waarheid vertegenwoordigt, en op de mogelijkheid mensen ertoe te zetten voor dit misverstand te strijden of er desnoods hun leven voor te offeren. De heimelijke wens van een schrijver is nu juist de lezer aan te sporen een enkeling te zijn, degene die aan de kant staat en uitroept dat de keizer geen kleren draagt. Deze aansporing tot desertie is: onttrek je aan de macht van een verhaal voor de massa, ontdek het gemaakte karakter van een verkondigde waarheid, en wees niet inzetbaar voor de overwinning van een waarheid in schijn. Niet voor niets zijn door de eeuwen heen romans verboden of verbrand, en schrijvers verbannen.

 
De verbeeldingskracht, het kunnen doen alsof we in de schoenen van een ander staan, het vermogen ons voor te stellen wat iemand meemaakt die lijdt, is de basis van de ethiek. Wat daarbij helpt is te weten in welk verhaal iemand rondloopt. Een werkelijkheid ontdekken kan alleen wanneer we een doek, een sluier weghalen en zo zichtbaar maken wat tot dan toe onzichtbaar was.
Alle kunst die ertoe doet is weliswaar geworteld in een traditie maar tegelijkertijd nooit gezien, nooit gehoord, nooit gelezen. Het weerspiegelt het grootste raadsel van het menselijke bestaan: hoe is individualiteit, uitzonderlijkheid, bijzonderheid, kortom een unieke persoonlijkheid mogelijk, wanneer iedereen is onderworpen aan dezelfde menselijke conditie? Een serieuze lezer houdt van literatuur die de menselijke ervaring van uniciteit, originaliteit, exclusiviteit en daarmee van fundamentele eenzaamheid bevestigt. Bevestiging biedt een zoetere troost dan ontkenning – het is alleen de vraag wat je het liefst bevestigt wilt zien. Wil je lezen dat alle vrouwen, ook prinsessen, schrijvers en fysici, in het diepst van hun wezen snakken naar net zo`n stuk verdriet als dat wat elke avond naast hen op de bank ploft, niks te melden heeft, bier drinkt en zapt, of wil je binnengaan in de afzondering van een verstand en weten hoe het is om te ontsnappen aan de middelmaat en daardoor meteen ongeschikt te zijn voor tachtig procent van de liefdesmarkt?

 
Het voornaamste onderscheid tussen kunst en schijnkunst ligt in het onthullen of verhullen van het werk van de verbeelding. Ik wil een pleidooi houden voor het gemaakte, het onverwachte, het dubbelzinnige, het solitaire en het elitaire; een lofzang op verzinsels, aanstellerij en doen alsof. Het is bedoeld als verzet tegen de heersende tirannie van de middelmaat, tegen de ophemeling van het populaire, gewone en zogeheten echte, tegen de dictatuur van de consumentenmarkt, tegen de vulgaire minachting voor het uitzonderlijke.
Ik houd van het valse dat van zichzelf weet dat het vals is. Ik houd niet van het gemaakte dat voor waar wordt versleten. Daar waar het werk van de verbeelding, dat onafgebroken zwoegen van mensen om betekenis te geven en voor anderen van betekenis te zijn wordt geloochend, daar begint mijn afschuw. Voor iemand die in de namiddag kritiekloos de koppen van de ochtendkrant nabauwt met de stelligheid van een prediker kan ik een kortstondige, doch vlammende haat voelen. Het is een dubbele drijfveer: de liefde voor bewuste aanstellers en de afkeer van leerstellingen en scherpslijpers, van pennenlikkers en papegaaien, van de eindeloze hoeveelheid pompeus tentoongespreide schijnwijsheid. De weerzin tegen geklets en geleuter en een eeuwig smeulende afschuw van de binnendringende macht van de autoriteiten, gaan samen met een verlangen de grootst mogelijke soevereiniteit te verwerven en zo veel als maar mogelijk is zelf te kunnen nadenken. En dit alles begint met zelfreflectie.

 
Met je stijl verraad je wie je bent; in je stijl komen het zichtbare en onzichtbare, het lichaam en de geest, het schrijven en het denken samen. De kronkels van je gedachten, de grillen van je aard, de duisternis van je gemoed: ze komen ongewild tot uiting in wat je van iemand ziet of leest. In de wijze waarop we de duisternis van onze ziel omfloersen en de zwakte van ons karakter proberen te verhullen, maken we ons kenbaar.
Het proces van het registreren, absorberen en transformeren van persoonlijke ervaringen, kortom het fictionaliseren, is het existentiele werk van de menselijke verbeelding. En literatuur is de esthetische vorm van fictie waarin het even zo aandoenlijke als bedrieglijke werk van de persoonlijke verbeelding wordt ontrafeld.Door middel van het verhaal wil een schrijver de lezer meenemen naar een innerlijke wereld van ideeen, gedachten, visie en eeuwigheid; in een literair stuk zijn alle wezenlijke elementen van het vertelde verhaal ondergeschikt aan de regie van wat er niet staat. Het is de onthulling van een werkelijkheid waarin het zichtbare met het onzichtbare samengaat. En zo biedt het de lezer de mogelijkheid zijn gedachten en daarmee zijn verhalen over zichzelf en de hem omringende werkelijkheid te herschrijven.

Want een goed boek is net als een mens paradoxaal in zichzelf verwikkeld, en tuimelt in de afgrond van het onontkoombare. Dit maakt het bij uitstek tot een zelfreflexieve en daarmee tot een tragische kunst. Een verhaal is net als de mens onherroepelijk veroordeeld tot wat hijzelf bestrijdt – ontdekkingen kunnen alleen vervormd, bemiddeld, meerduidig, bedekt en verzonnen worden weergegeven. Het sleurt je wreed uit je veilige kerker naar buiten; het is subversief,biedt letterlijk een afwijkende versie van het verhaal waarin een kudde veilig bijeen is gedreven en dezelfde riedel blaat. Het haalt de hekken neer, drijft de horde uiteen en ontmaskert de herder als manipulator.
Je moet er alleen wel ( jezelf ) voor kunnen lezen…
http://youtu.be/ZE0TgXtl3_w

Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s