EELS

“I pushed the bed against the window today, so there`d only be one side It`s a little less lonely that way, but I`m still dying inside.. When I wake up in the middle of the night, nobody`s gonna tell me I`ll be all right….”

Ik herinner me nog goed het moment dat ik EELS voor het eerst hoorde – “The Beginning” van het dubbelalbum “End Times” – en hem meteen (her-)kende. Niet enkel de manier waarop hij zich pleegde uit te drukken in z`n nummers, maar met name de veelheid aan gestolde emoties die eronder verborgen leken te liggen. Uiteraard wist ik niets van zijn leven of geschiedenis, maar dat was ook niet nodig; zoiets voel je meteen.
En toen ik pasgeleden een boek van zijn hand las, werd dat ten volle bevestigd. Mijn god, wat een geschiedenis heeft die man achter zich zeg: waanzinnig, tragisch, en altijd instabiel. Ik wist niet dat hij de onzekere zoon van een genie in de quantummeganica was die weliswaar in het Pentagon werkte, maar zich thuis volledig afzijdig hield van z`n kinderen, zozeer dat het op volkomen desinteresse leek. Z`n oudere zus Liz, die hem erg dierbaar was, vertoonde vanwege het opgroeien in dit gestoorde en wereldvreemde gezin al heel jong destructieve en suicidale neigingen – varierend van drugs, foute vriendjes tot diverse zelfmoordpogingen. In combinatie met haar onschuld en puurheid gedoemd jong te sterven. Of zoals Mark ( EELS) het zelf noemde: “she just wasn`t equipped to survive in this world – she had no sense of self or sanity “…
Mark`s gehele familie is gestorven, een voor een, op rij – met hemzelf als jonge jongen reeds “de verantwoordelijke man” in huis; iedereen reddend, naar het ziekenhuis vliegend, 911 bellend, en ondertussen z`n school verklotend en eeuwig worstelend met zichzelf en leven/dood. Eerst stierf z`n vader, aan een hartaanval, op het moment dat Eels net even met z`n kameraden naar een restaurant was gegaan. Schuld! Daarna de diverse zelfmoordpogingen van z`n oudere zus Liz – en de eindelijk fatale poging, net toen Eels bezig was om aan de andere kant van de Verenigde Staten z`n muziekcarriere op poten te krijgen. Schuld! Vervolgens z`n beste vriendin, aan kanker. Op de dag van haar begrafenis belde z`n moeder om te vertellen dat ook bij haar zojuist een tumor was ontdekt. Wederom kanker – en de hele lange lijdensweg van haar aftakeling en toenemende dementie daardoor bleef Eels maar tussen z`n optredens door op en neer naar z`n moeder vliegen, haar ondergepoepte bed verschonen, en naast haar bed waken. Totdat hij vlak voor een concert werd gemaand om halsoverkop het eerste vliegtuig te nemen, om daar nog net z`n moeders hand vast te kunnen houden terwijl ze haar laatste adem uitblies ( letterlijk, volgens hemzelf). Daarna stierven bandleden, z`n hospita, en vervolgens bleek z`n nichtje met haar man in het gekaapte vliegtuig te hebben gezeten dat notabene precies in z`n vaders voormalige kantoor op het Pentagon neergekomen is. Geen wonder dat die man iets met de dood heeft, en niet happig is op geneuzel..
Z`n grote helden zijn naar eigen zeggen ( je zou bijna zeggen: uiteraard) Bob Dylan, John Lennon en Tom Waits, hoewel hij zich ook zeer vereerd voelde toen hij bij Neil Young ( de absolute god van z`n zuster Liz) mocht komen barbequen. En wat ik ook niet wist: Eels` muziek ( met name het nummer “it`s a motherfucker” ) werd door George Bush tijdens z`n presidentscampagne ten voorbeeld gesteld aan de bevolking van de Verenigde Staten, om aan te tonen hoe Eels de jeugd probeerde te vergiftigen met z`n album “Daisies of the Galaxy”. Volgens Eels: “they deducted that the cd-cover meant it was targeted for three-year-olds or something. It was all so utterly ridiculous. In the hands of the humorless right-wing conservatives, my lyrics were to be taken literally, as if I was telling small children to aspire to be prostitutes as soon as they could, or to have intercourse with their mother. I`m not one for politically correct, obvious rock singers preaching to the choir, but even I had to marvel at what idiots these people were”.
En dat terwijl Eels/Mark het juist geweldig vindt om mee te doen aan inspirerende projecten voor kinderen, en het lesgeven aan “moeilijke leerlingen/probleemleerlingen” als z`n leukste baantje beschouwde – naast het tankbediende bij een benzinepomp zijn dan.. Zijn relaties duurden en duren nooit lang, naar eigen zeggen ten eerste omdat hij zelf nogal verknipt is, en daarnaast omdat hij valt op gestoorde “Kamikaze”- vrouwen, en op moeders. Hij woont samen met z`n hond, maar droomt er nog steeds van een paar kinderen te mogen krijgen. Nou, ik beloof je plechtig dat ik in ons volgende leven met je trouw lieve EELS, en dat we vijf prachtige kindertjes krijgen!

on my feet…

Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s