Ode aan de Liefde

“Verbaast het u dat de wereld in verval raakt, dat de wereld oud wordt? Denk eens aan de mens… een mens wordt oud, de wereld is oud; ze is vol beklemmende beproevingen. Vreest niet: uw jeugd zal zich vernieuwen als een adelaar” Aurelius Augustinus

Een jaar geleden had ik willekeurig wie dan ook die me “een nieuw begin” had durven voorspellen, voor gek verklaard. Wanneer je je zelfrespect en waardigheid uit handen hebt gegeven en je je nog slechts een schim van jezelf waant, lijkt een nieuw begin buiten je bereik. Bovendien: welke man is bereid om met de grootst mogelijke vanzelfsprekendheid èn met open armen een vrouw met 3 dochters van 2 verschillende mannen te verwelkomen in z`n leven?

Nadat hij op miraculeuze wijze in m`n leven was verschenen en we van woning gewisseld hadden, ontstond er vrij snel een vertrouwdheid die ik enkel kende van m`n  Grote Liefde. Maar ik besloot het anders aan te pakken dan de fatale en verwoestende periode die net achter me lag: meer weloverwogen, geen sex gedurende het eerste halfjaar ( nog even te gaan dus,haha), en ervoor wakend nooit meer m`n grenzen op te rekken ten koste van het respect en de liefde die ik verdien.

Zelfs toen we tussen m`n twee reizen door samen naar Rome vlogen en alles zo in schril contrast met m`n laatste bezoek aan die stad simpelweg “klopte”, bleef ik in m`n hart een veilige marge van hem vandaan.Maar uiteindelijk viel alle noodzaak daartoe weg: hij communiceert met m`n dochters alsof hij nooit anders gedaan heeft, hij voelt zich niet bedreigd door m`n voorliefde tot discussies maar weet als cultuurfilosoof/theoloog juist nog veel meer aspecten op zinnige wijze met elkaar in verband te brengen, en hij behandelt me als de veelzijdige, onweerstaanbare (felle, hekserige,filerende, pinnige) en inspirerende vrouw die ik ben.

Maar het belangrijkste: Sarah zal in een gezin opgroeien – dat waar ik god en het universum om gesmeekt heb, omdat het zo enorm belangrijk voor dit poppetje is om zich zowel in mannelijke als vrouwelijke gedragingen te kunnen spiegelen. Dat waar ik het minst op durfde hopen, is me geschonken. En ik weet zeker dat ook de diepe wonden en het verdriet – waarover ik nog regelmatig `s nachts gillend en angstig uit nachtmerries wakker word – zullen slijten…ik weet dat ik overeenkomstig m`n geweten heb gehandeld, en alles heb geprobeerd wat in mijn bereik lag. Sarah heeft liefhebbende mensen om zich heen, en als zij het goed heeft, zou dat mij ook voldoende moeten zijn.

Ik wens de anderen enkel goeds, ondanks de vele vragen die onbeantwoord bleven en de schrijnende pijn die dit m`n dochters, Sarah en mij heeft gedaan. Enkel Liefde en mildheid kan een mens tot inkeer doen komen – geen macht, geen wrok, geen beste-wil-van-de-wereld, geen egootjesgedoe. Mijn liefde of vergeving is niet afhankelijk van aan- of afwezigheid, of van gevoelens.. ik ben dankbaar voor wat wel goed en mooi was..

Het is een drukke tijd, maar heb ik ooit anders geleefd? We zijn momenteel volop bezig mijn huis in “neutrale” ( lees: verdomd saaie) kleuren te verven, het geld voor de 30 nieuwe schuttingen is op wonderbaarlijke wijze door vrienden bij elkaar gebracht , m`n woning wordt ontdaan van ieder door mij zo geliefd tierlantijntje – alles om de verkoop in het voorjaar in elk geval de best mogelijke kansen te bieden. M`n vrienden, die me al die jaren ondanks m`n eigenwijzigheid op handen hebben gedragen en gesteund, zijn niets minder dan goud waard voor hun hulp.

Wanneer we eenmaal verhuisd zijn, waarheen ook,zullen we het niet breed krijgen, nooit: hij heeft er net als ik voor gekozen om z`n idealen in de praktijk te brengen en zich in te zetten voor z`n medemens – daar hoort geen dik salaris of veel bezit bij. Saartje zal – mocht de bestemming inderdaad Nepal worden uiteindelijk -naar de internationale school gaan, waar ik wellicht een dag ga werken naast het project. Sarah is nu al een echte netwerker. Overal waar ik met haar ben smelten alle kindertjes en volwassenen als zij haar o zo vriendelijke lachje schenkt, en zich in de buggy laat rondrijden en knuffelen. Is er ooit een kind zo volgepropt met liefde en knuffels,vraag ik me af? Wat een godsgeschenk, wat een ijsbreker. Ook zij is voor Grotere Dingen geschapen, dat blijkt nu al. Ze is dol op geitekaas, vette boter, rijst, appelsap…. en ze is een zegen voor een ieder die haar ontmoet.

En m`n andere dochters? Die zijn wonderbaarlijk mild en flexibel geworden – alsof het allemaal zo heeft moeten zijn. Ook zij hebben hun portie ellende en overbelasting wel gehad de afgelopen tijd; ik heb diep respect voor wat zij met liefde aan zorg voor mij danwel Sarah op zich hebben genomen, ook al hoorde dat absoluut niet op hun bordje thuis… ik hoop dat ook zij daar rijkelijk voor beloond worden.

Het nieuwe begin is dus in werking gezet, voor ons allemaal. Geen noodzaak meer om nog terug te kijken, behalve dan de fijne dingen ervan in m`n hart bij me dragend . Wie had dat gedacht? Liefde is barmhartig….

http://youtu.be/cBmHDPk96Xs

Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, matters of the heart. Bookmark de permalink .

2 reacties op Ode aan de Liefde

  1. benreug zegt:

    Goed te lezen dat het goed met je/jullie gaat!

  2. Ik hoop eind goed, al goed, jullie verdienen dat allemaal. Waar komt het nieuwe optrekje ?

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s