Ruimte…..

Ik ben op mijn manier rijk, in sommige kringen beroemd, en als hij me inderdaad definitief verlaten heeft, vind ik wanneer het tijd is, een ander. Ik ben vrij en onafhankelijk, en ongelofelijk dankbaar met wat “het lot” me geeft.

Maar wat is vrijheid? Een groot deel van mijn leven ben ik wel een slaaf van het een en ander geweest, dus zou ik de betekenis van het woord vrijheid ondertussen moeten kennen. Van kleins af aan heb ik voor mijn vrijheid gevochten, ik zag haar als het hoogste goed.
Ik zag veel mensen om me heen, in uiteenlopende kringen, die slaven waren van een leven waarvoor ze niet hadden gekozen, maar waarvoor ze wel waren gezwicht omdat iemand hen ervan had weten te overtuigen dat dit het beste voor hen was. De consequentie was dat alle dagen en nachten eender waren, dat avontuur alleen bestond in een boek of op de TV die altijd aanstond. In feite waren ze bang voor iedere verandering die hun leventje waaraan ze zo gewend waren uit balans zou kunnen brengen.

Vrijheid is (opnieuw) voor mij nog steeds ( opnieuw) het hoogste goed. Natuurlijk heeft me dat verleid tot het drinken van wijn die ik achteraf niet bleek te lusten ( “I never could learn to drink that blood, and call it wine; I never could learn to hold you,love,and call you mine” – zong Dylan al), verleid tot dingen waar ik spijt van heb, die ik niet had moeten doen en die ik nooit meer zal doen – waardoor ik littekens op mijn lijf en op mijn ziel heb, en waardoor ik niet alleen enorm gekwetst ben, maar ook anderen gekwetst heb (je weet waarover ik spreek).

En die ik vergiffenis dien te vragen, omdat ik nu begrijp dat ik alles mag doen behalve dit: m`n naaste dwingen mij te volgen in mijn waanzin, in mijn honger om volop te leven…
Dat ik heb geleden vind ik niet erg, mijn littekens draag ik als medailles; ik weet dat de vrijheid een hoge prijs heeft, even hoog als de prijs die jij betaalt voor je slavernij – je “vrijheid” om op een ellendige manier alleen te zijn. Het enige verschil is dat ik met plezier betaal, met een glimlach; al is het dan een glimlach met een traan.

De tijd dat ik geprobeerd heb “de reden ervan” te achterhalen, ligt achter me. Ik schiet er niets mee op om die vraag te kunnen beantwoorden.
Wie weggaat, maakt plaats voor een ander – en ik zal opnieuw de liefde vinden. Ik weiger bitter te worden. Dus daarom : liever een droom instandgehouden dan hem fout zien aflopen. Sommige mensen vinden het vreselijk om alleen met zichzelf te zijn, en zoeken voortdurend afleiding ; ze zijn warm noch koud ; ze doden hun tijd voor de tv of met een boek, en zijn lauw – en zoals iedereen weet smaken lauwe dingen niet..

Van mij kun je alles zeggen, maar niet dat ik lauw ben.. Even een paar citaten, mij letterlijk toegebeten door degenen van wie ik het meest afhankelijk was: ” je bent het doodschoppen nog niet waard, je bent het meest walgelijke wezen op deze wereld, ze zouden je in de hoogste boom moeten opknopen, je bent een gedrocht, een duivel, een demoon – ik moet me “tot het diepst vernederen” om jou maar aan te raken, ze hadden je bij je geboorte moeten doodschoppen, jij bent een vuile hoer, en verdient straf”.
Het zal ongetwijfeld kloppen: ik ben inderdaad in staat om in mensen die mij het meest na staan, diep weggestopte trekjes of traumas naar boven te brengen waar ze liever niet mee geconfronteerd worden. Ik begrijp dus de woede, de onmacht – ik ken het zelf ook.

Wanneer bij mij echter het punt bereikt is dat genoeg ook echt genoeg is, wanneer ik zie dat zaken zich blijven herhalen en ik doodongelukkig ben geworden, is het uiteindelijk mijn beurt om op te stappen. En in dat geval heb ik nooit geschroomd om onmiddelijk tot actie over te gaan, en iedere brug die een terugkeer of herhaling mogelijk zou kunnen maken, achter me te verbranden. Zeg alles van me wat je wilt, maar niet dat ik laf ben, of zwak.

Meermalen in mijn leven kwam ik op het punt dat het lang genoeg was uitgesteld, dat de grenzen ver genoeg waren opgerekt: of ik zou de confrontatie met mezelf moeten aangaan, of ik zou de rest van m`n leven bezig blijven met binden en scheiden, met mooie verhalen ophangen over m`n verleden tot ik nog maar een schim van mezelf zou zijn. Mensen hebben meestal twee grote problemen: het eerste is weten wanneer te beginnen, het tweede is weten waar op te houden..Nog niet zo lang geleden was ik nog slechts een schim van mezelf – ik dank god voor dit keerpunt, voor het feit dat ik dit nu zie; durf te zien. Want ik, die me altijd heb laten voorstaan op m`n lef en moed, zag plotseling hoe laf, hoe afhankelijk , hoe gemakkelijk en kleinburgerlijk ik bezig was te worden. De lessen komen kennelijk niet eerder dan wanneer je er klaar voor bent..

Onthoud mij alstjeblieft als de vrouw die slechts afzag van jouw gezelschap omdat mijn liefde voor jou groter was dan die voor mijzelf – jij, die me om mijn droom te zoeken ( mijn “sprookjeswereld”, zoals je het noemde), hardhandig de wereld instuurde, weg bij jou. Ik wil slechts liefhebben zonder me te vernederen, en zonder me ooit te hoeven verontschuldigen dat ik heb geknokt voor mijn man..

Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Ruimte…..

  1. Marcel zegt:

    Dag Rebekka,

    Bij ‘toeval’ kwam ik terecht op je website (ik zocht meer informatie over de antipathie van Tolstoj tegen Nietzsche) en ik vind het een indrukwekkende verzameling inspirerende teksten. Je schrijft erg levendig en vreugdevol; je genietingen komen op de lezer, deze dan toch, erg over. Tot zover de veren. Nee, toch nog één pluim erbij. Bovenstaande tekst lijkt een kopie én een inverse van een ervaring die mijzelf eind 2011 ten deel viel en ik dank je dat je het hebt geschreven en gedeeld. ‘Kopie en inverse’ behoeft misschien wat uitleg. Ik ben een man wiens de vriendin na een lange liefdevolle relatie van de één op de andere dag uit zijn leven verdween, mij door gebrek aan antwoorden volledig ontredderd achterlatend. Dan zal ik wel signalen hebben gemist… hoor ik je denken. Ik ken ze niet. Ondanks mijn behoefte aan nabijheid en antwoorden heb ik haar de ruimte gelaten en haar nimmer meer gezien. Jouw tekst – ook al geeft het jouw situatie weer – geeft mij troost. Ik dank je en het universum voor deze gift.

    Liefs,

    Marcel

    • Rebekka Engels zegt:

      Hoi Marcel,

      wat een lieve complimenten zeg… en wat bijzonder dat jou kennelijk een vergelijkbare verlating ten deel is gevallen als waar ik , zwanger van onze dochter, doorheen ben gegaan. Nee, signalen zul je vast niet over het hoofd gezien hebben ( achteraf is het allemaal zo makkelijk lullen, omdat je bij gebrek aan beter zelf maar gaat invullen): voor mij is het volledig ontbreken van enige uitleg/overleg, en het definitieve karakter van het vertrek nog regelmatig onverteerbaar en gekmakend (temeer omdat er 3 dochters bij betrokken zijn). Die chronische stilte, die volledige afdanking zonder daar zelfs maar een uitleg voor te hebben gekregen, zal waarschijnlijk altijd min of meer pijnlijk blijven, en vind ik achteraf ( toen was er enkel de shock en de “schuld” bij mezelf zoeken) behoorlijk respectloos en onvolwassen. Een gebrek aan verantwoordelijkheid nemen en ruggegraat tonen. Mensen zijn geen wegwerpartikelen, relaties ook niet. Wellicht herken je iets van deze gevoelens/twijfels. Ik hoop dat je grond van Tolstoj`s antipathie jegens Nietzsche inmiddels achterhaald hebt ( interessante materie!). Een goed weekend en liefs, Rebekka.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s