Doe wat in je macht ligt, dan zal je veel worden vergeven ( Dostojewski)

"Ik sluit mijn ogen en vraag mezelf af: als je een vaste overtuiging hebt, hoe kan die twijfel dan in je opkomen?
Sommigen beweren dat het alleen voortkomt uit angst. Wie kan mij een bewijs geven, wie kan mij overtuigen?
Ik zie dat om mij heen vrijwel iedereen onverschillig is, of z`n ogen hardnekkig sluit. Een moreel vraagstuk raakt vrijwel niemand meer,
enkel ik kan het niet verdragen. Toch besef ik dat niemand mij bewijzen kan geven; ik moet uit mijzelf de overtuiging krijgen.
 
Waardoor? Door een grote liefde. Put kracht uit jezelf om je naaste lief te hebben en doe iets of laat iets voor je naaste.
Hoe groter je liefde voor je naaste wordt, des te meer zul je ervan overtuigd worden dat je ziel onsterfelijk is.
En als je het bij die proef zover kunt brengen dat je jezelf voor je naaste opoffert, zal er nooit meer twijfel in je ziel opkomen.
Doe dus wat in jouw macht ligt, dan zal jou veel worden vergeven.
 
Bezwaarde mensen komen hun ziel verlichten door uit te spreken wat hen bezwaart. Een nobele ziel is altijd het meest gehecht geraakt
aan hen die het zwaarst hebben gezondigd.
Wat moet er van een verkeerd handelend mens terecht komen wanneer hij ook nog het recht om bij iemand in genade te vallen, verliest?
Als zo iemand overal wordt verstoten, raakt deze tenslotte in een toestand van wanhoop, en zal haat en zelfhaat de overhand krijgen.
Wanneer je in een mens het geloof in de onsterfelijkheid van zijn ziel wilt vernielen, dan verdwijnen ogenblikkelijk alle levende krachten en alle liefde tot zijn naaste.
 
Onopgeloste kwesties in iemands ziel martelen een mens. Juist in ongeluk kun je je eigen ware ik en je geluk vinden.
De liefde van een man is anders dan die van vrouwen. Een man wordt verliefd op de schoonheid van ( een gedeelte) van de ziel of het lichaam van een vrouw,
en geeft voor haar vervolgens alles prijs. Hij kan eerlijk zijn, maar voor haar zal hij stelen. Hij kan zachtmoedig zijn, maar voor haar zal hij moorden.
Geen enkele vrouw echter kan in haar hart ontrouw vergeven.
 
Nooit is er iets voor de mens en de maatschappij onverdraaglijker en moeilijker geweest dan de vrijheid.
Bij veel vrijheid gaan mensen eindelijk zelf inzien, dat vrijheid voor iedereen en dagelijks brood voor allen op aarde, onverenigbaar zijn.
Want nooit ofte nimmer zullen ze leren om eerlijk met elkaar te delen.
Ze zullen gaan inzien dat ze niet vrij kunnen zijn, omdat ze zwak zijn, nietig, hebzuchtig , egoistisch en opstandig.
 
Want het geheim van het mens-zijn is niet alleen om te leven, maar iets te hebben waarvoor hij zal leven.
Zonder een vaste voorstelling daarvan zal hij liever zichzelf vernietigen dan op de wereld blijven.
Of ben je vergeten dat de mens zijn onmacht,zelfs de dood verkiest boven een vrije keuze ( en verantwoordelijkheid!) in de kennis van goed en kwaad?
Niets lijkt er aantrekkelijker voor een mens dan gewetensvrijheid; niets echter kwelt hem meer.
En wat is het wrange? In plaats van eens en voor altijd het menselijk geweten tot rust te brengen, ontvingen de weldenkenden alles wat ongewoon is,
raadselachtig en onbepaald – alles wat boven de menselijke krachten uitgaat.
En deze mensen moeten zelf met een vrij hart maar zien te beslissen wat goed en kwaad is – voorwaar geen geringe opgave!
 
Is de menselijke natuur zo geschapen, dat hij een ( o zo gewenst!) WONDER af kan wijzen ( of doden) en in de vreselijkste, martelendste
ogenblikken ( of dagen) van z`n leven – als de ziel een antwoord verlangt op haar laatste vraag – in staat is om alleen te blijven met het vrije besluit van z`n hart?
 
Ik zweer je, dat bijna alle mensen veel zwakker en lager geschapen zijn dan de eisen die bijvoorbeeld een Bijbel of een Bhagavad Gita aan hen stelt.
Ze zullen nooit kunnen volbrengen aan perfectie en onberispelijkheid wat daarin als norm wordt gepropageerd.
Door dit soort standaarden te hanteren wordt er wel het uiterste van een mens gevergd. Minder van een mens vergen lijkt meer op liefde,
omdat je daarmee iemand`s last verlicht.
Is de zwakke ziel schuldig omdat ze geen kracht heeft die geweldige morele hoogte te bereiken?
Slechts hij kan heersen over de mensen, in wiens macht hun geweten is en in wiens handen hun brood – dit hebben de geestelijken van meet af aan
heel goed beseft..
 
Het is een groot lijden voor iemand wanneer hij – alle levensvreugde opofferend om in de woestijn de waarheid en loutering te vinden –
nog steeds niet van zijn liefde voor de mensheid is genezen.
Het beste kan omslaan aan de ene kant in sombere mystiek en aan de andere kant in bekrompen chauvinisme – twee factoren die onze maatschappij misschien met groter onheil bedreigen dan het atheisme of het individualisme.
Sommige karakters hebben evenzeer behoefte aan het gevoel van vallen, als aan dat van verheffing.
Alleen goede herinneringen en een voldaan gevoel over het op bepaalde momenten uitgestegen te zijn boven je eigen verlangens, kunnen
een mens redden. Enkel een herinnering daaraan zal je van een verkeerde daad kunnen afhouden.."
 
Vrij naar "de gebroeders Karamazow"
 
Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Boeken. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s