filosofie begint altijd met een accoord in mineur, deel 1

  
 
Het blijft voor een denkend wezen maar een netelige positie om zich op een vrij – in oneindige ruimte-  zwevende
bol te bevinden, zonder te weten waarvandaan of waarheen.
Het voelt ronduit hachelijk om niet meer dan een enkeling te zijn onder de ontelbare gelijksoortige wezens die zich daar verdringen
en er met pijn en moeite je leven te slijten.
Maakt mij dit tot een romanticus van de wanhoop?
Berkeley leerde ons reeds dat alle verschijnselen slechts hersenfenomenen zijn: ze ontvangen hun bepalingen van ons, de subjecten.
De kille, zinloze realiteit van daarstraks is dus slechts onze voorstelling, een droom, kortom, de sluier van maya om met de indische filosofie te spreken.
 
Voor mij ligt – net als voor Nietzsche of Schopenhauer – in de wereldgrond zelf een beginsel van het kwade, en niet het goede , besloten
( al probeer ik dit graag te ontkennen en te weerleggen).  Van belang lijkt het echter vooral, hoe we tijdens ons leven bevrijd kunnen worden van de pijnen van het bestaan en van onze individualiteit. Natuurlijk kunnen schoonheid, liefde en kunst ons helpen om onszelf tijdelijk hieraan te ontworstelen – omdat deze de beperktheid van tijdelijke en individuele verschijnselen te boven gaan.
Duurzame verlossing uit de boeien van het denken en de wil is pas mogelijk wanneer we er nog radicaler tegen in verzet komen, en weigeren om het spel nog langer mee te spelen. De echte negatie (ontkenning, loochening, tegendeel) van de wil tot leven voltrekt de persoon die zijn eigen egoistische individualiteit doorbreekt in medelijden met anderen, en zichzelf verloochent vanuit het inzicht dat het wereldbeeld schrijnender is naarmate iedereen heftiger voor zichzelf opkomt.
Pas in deze ( radicale) wending ligt de ware uitweg uit de troosteloosheid.
Je moet dus enkel een principe van chaos en boosheid aan de wereld ten grondslag durven leggen; het absurde, zinloze, pijnlijke en gruwelijke, het vergeefse, het onverbeterlijke en het ijdele, het redeloze en het doelloze ervan durven accentueren om vervolgens te kiezen voor belangeloosheid!
 
 
Mijn pessimisme is dus uiterst humanistisch, al zeg ik het zelf. Ten eerste is het van groot belang om alles wat je vanzelfsprekend vindt, zo goed tot je te laten doordringen dat je het als problematisch gaat zien.
Filosofie is eigenlijk wereldwijsheid, waarbij de wereld nu juist haar probleem is. Want terwijl de geschiedenis ons probeert wijs te maken dat het in elke tijd weer anders is geweest, doet de filosofie haar best om ons tot het inzicht te brengen dat alles altijd volkomen hetzelfde was, is, en blijven zal.
Alleen innerlijke processen hebben ware realiteit en zijn werkelijke gebeurtenissen; wat de geschiedenis ons vertelt is in feite alleen maar de lange, zware en verwarde droom van de mensheid.
Als ons leven namelijk geen einde kende en vrij was van leed, zou het echt geen mens invallen om te vragen waarom de wereld er is: dan zou immers alles heel vanzelfsprekend zijn. De verbazing of verbijstering die mij tot de filosofie drijft, ontspringt kennelijk aan de aanblik en ervaring van de ellende en van alle gemeenheid in de wereld.
 
De echte, ware en positieve oplossing van het raadsel van de wereld en het bestaan moet dus in ieder geval wel inhouden dat ons menselijk, gebrekkig intellect volkomen onmachtig is om die oplossing te bevatten of te bedenken of te bewerkstelligen.
Horatius zei: est quadam prodire tenus, si non datur ultra. Oftewel: men kan slechts tot aan een gegeven punt gaan, wanneer het niet tot de mogelijkheden behoort verder te komen. Er bestaat een grens tot waar ons nadenken kan doordringen, en tot zover dus de duisternis van ons bestaan kan verhelderen. Toch blijft de horizon steeds duister.
Een aanschouwing kan nooit onwaar zijn en ook nooit door de tijd worden weerlegd; maar met de rede/ratio/het abstracte kennen hebben twijfel en zorg en spijt en dwaling hun intrede gedaan. In abstractie kan de onwaarheid duizenden jaren heersen… en elke onwaarheid draagt een gif in zich.
De waarheid word zwaar en moeizaam bevochten, maar die moeizaam bereikte zege kan haar – als ze eenmaal is behaald – nooit meer worden ontrukt.
Ik ben voor de keuze gesteld om ofwel samen met anderen onwaarheid te onderwijzen temidden van aanhang en bijval, of om te ploeteren om tot ware inzichten en kenis van waarheid te komen, zonder echter ook maar iemand daarmee te behagen. Die keus was de makkelijkste van m`n hele leven….

 
Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in filosofie. Bookmark de permalink .

Een reactie op filosofie begint altijd met een accoord in mineur, deel 1

  1. Jurriaan zegt:

    Lieve Rebekka,Ik vind dit een mooie en interessante verhandeling, en ik kijk dan ook al enkele weken uit naar deel 2. "Filosofie is eigenlijk wereldwijsheid, waarbij de wereld nu juist haar probleem is. Want terwijl de geschiedenis ons probeert wijs te maken dat het in elke tijd weer anders is geweest, doet de filosofie haar best om ons tot het inzicht te brengen dat alles altijd volkomen hetzelfde was, is, en blijven zal.(…..)Als ons leven namelijk geen einde kende en vrij was van leed, zou het echt geen mens invallen om te vragen waarom de wereld er is: dan zou immers alles heel vanzelfsprekend zijn. De verbazing of verbijstering die mij tot de filosofie drijft, ontspringt kennelijk aan de aanblik en ervaring van de ellende en van alle gemeenheid in de wereld."De spijker op zijn kop, bijzonder scherpzinnig opgemerkt. Filosofie lijkt mij inderdaad iets tijdsloos. De materiele wereld zeer zeker niet, die wereld ontwikkelt zich aan de hand van de waan van de dag, aan de hand van ‘the next hype’, aan de hand van leegheid, oppervlakkigheid, egoisme en egocentrisme. De filosofische wereld aan de andere kant lijkt mij zo’n beetje het meest statische verschijnsel dat er bestaat. Je hebt gelijk als je zegt dat ideeen over bijvoorbeeld liefde en rechtvaardigheid zo oud zijn als de weg naar Rome. Dus wat dat aangaat is ‘stilstand’ ALLERMINST ‘achteruitgang’! De materiele wereld wordt echter bewoond door het gros van de mensen op deze verdorven aardkloot, waar de filosofische wereld mij slechts zeer dun bevolkt lijkt. Dit maakt denk ik dat ‘de strijd’ tussen beide werelden al beslecht is voordat er uberhaupt gevochten is (de geschiedenis bevestigt dit, vind je niet?). Dit gegeven vind ik enerzijds zeer teleurstellend, maar anderzijds zou dit bewoners van de filosofische wereld (van wie jij er zeker, en al lange tijd een bent – ik ben meer het type zuigeling wat dat betreft…) niet moeten frusteren en voor hen juist een drijfveer moeten zijn om NOOIT te stoppen met het uitdragen van de juiste gedachten en principes, of in ieder geval het koesteren ervan en delen met ‘lotgenoten’. Tot slot, de titel van je verhandeling. Het lijkt ook mij dat filosofie vaak begint met een ‘accoord in mineur’. Een treurige (in de ruimste zin des woords) gebeurtenis ‘dwingt’ het hart en de hersenen immers te reflecteren, dit lijkt mij iets biologisch/chemisch (al heb ik te weinig verstand van zaken om daar echt iets zinnigs over te zeggen). Ik ben er zelf in ieder geval achter gekomen dat ik mij met geen mogelijkheid tegen die innerlijke drang (of ‘dwang’) tot reflectie kan verweren, en dat mijn gedachten snel ‘op hol slaan’. Punt is dat ik doorgaans wat moeite heb met het in woorden gieten van deze reflectie, niet in de laatste plaats voor mijzelf (ik weet weliswaar heel goed wat ik voel maar ik ben veelal niet goed in staat zaken terug te brengen tot wat voor mij de ‘kern’ is – ik hoop dat dit hout snijdt?), en dat maakt sommige zaken onnodig gecompliceerd en onduidelijk.Ik kijk uit naar je volgende stuk…Liefs,Jurriaan

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s