andere werelden

  Andere werelden

 

 

Ik zou mezelf op dit moment het liefst in een totaal andere wereld bevinden, waar ik uiterst rustig en vol inzicht zou zijn, en met een groot gevoel van liefde vervuld.

Ik heb door allerlei delen van de wereld gezworven en gezien hoe mensen zich op alle mogelijke levensgebieden inspannen.

Niets heeft voor mij echter ooit enige aantrekkingskracht gehad behalve liefde en mededogen.

Ik zou er werkelijk alles voor over hebben om een andere dimensie binnen te mogen treden en alles met een heldere blik, met geopende ogen, te mogen zien.

Ik ben er vast van overtuigd dat zoiets vanuit dit waardeloze leven mogelijk moet zijn.

Of zoals er in 1 Korintiers 13 staat geschreven: : “want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen, doch straks van aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik onvolkomen, maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben…”

 

Er bestaat volgens mij geen enkele handeling of religie die de deur naar dat andere voor mij kan ontsluiten, behalve de liefde.

Werkelijkheid is iets raars; ze is er wanneer je er niet naar kijkt. Wanneer je wel – en met gretigheid – kijkt, is datgene wat je in je vizier krijgt enkel de neerslag van die gretigheid.

Mijn geest is op het ogenblik zo in beslag genomen door een overweldigend verlangen, dat juist dat de belemmering vormt. Wanneer er liefde is, verdwijnen immers ruimte en tijd.

In veel mensen – met name religieuze of politieke fanatici – zie ik de dwangmatige begeerte om een of andere realisatie te bereiken en meestal dus ook de bittere teleurstelling en de frustratie van mislukking. Volgens mij is dat erg ongezond.

Deze mensen offeren het gewone leven op aan een of ander denkbeeldig doel, en van dit soort milieu straalt een sfeer van fanatisme, hysterie, geweld, arrogantie en starheid uit.

De vraag is dus: kun je enige gelukzaligheid of verlichting/peace of mind vinden in de dagelijkse activiteiten van het leven zoals je dat inricht, of is dat alleen maar weggelegd voor de weinige uitverkorenen, die begiftigd zijn met een of ander uitzonderlijk vermogen?

Het woord “verlichting” betekent overigens “zichzelf een licht zijn”.

 

De meesten van ons nemen zo gemakkelijk allerlei dogma`s aan ( over geld, buitenlanders, schuld en boete ) omdat we zekerheid wensen, ergens bij willen horen, ergens op willen kunnen vertrouwen. Zo begint het conflict tussen de ene opvatting en de andere.

Pas wanneer je vrij bent van je verleden of achtergrond, of die kunt/durft loochenen, kun je ook diens gezag en traditie loochenen. Zo creeer je je eigen vrijheid, en een vrij mens is iemand die leeft, liefheeft, en weet wat het is om te sterven. Extase ontluikt alleen als er liefde is.

Wanneer je kijkt naar een blad van een boom of het gelaat van een mens, dan besef je dat er iets veel groters bestaat dan de wetenschappelijke of rationele verklaringen van het bestaan.

Ik zie echt wel in dat je niet altijd gevangen moet zitten in het kringetje van eigen belangen en wensen, en ik tracht te leven op grond van dat inzicht. Ik vraag me alleen soms af wat er schuilgaat achter die muren van angst, leed, getob en de aanhoudende druk van het denken.

Waarschijnlijk kan alleen een rustige, scherpe en overtuigde geest doeltreffend zijn.

Want de geest kan een feit bekijken en toch de schoonheid, de diepte of de aard van dat feit niet zien – in de zin van dat het gewoon niet doordringt.

 

Uit angst voor te grote afhankelijkheid ,of teveel gehechtheid aan mensen, doe ik vaak m`n best om me los te rukken, teneinde op die manier onthecht te worden. Omdat ik de ellende en verdriet ervan maar al te goed ken. Maar wanneer ik dat doe, voel ik me vreselijk eenzaam.

Iets dat ik me geregeld afvraag, is of het überhaupt mogelijk is om vrij te zijn, vrij dus in mijzelf, zodat ik van niets of niemand afhankelijk ben? Kan ik vreugde en gelukzaligheid en rust ervaren die niet te danken is aan andere mensen, of aan m`n omgeving?

Want aangezien alles en iedereen verandert, ben ik – als ik wel afhankelijk ben – een gevangene, of word ik op den duur cynisch en verhard. Op die manier is afhankelijkheid dus leed tot je roepen.

Want deze kwestie van afhankelijkheid en gehechtheid aan mensen ( of verleden) legt een dusdanig beslag op mijn geest, dat ik de oorzaak ( gevoel van eenzaamheid of verlatenheid) uit het oog verlies of negeer, en enkel bezig ben met het effect. Schiet dus niet op.

 

Ik heb altijd gedacht ( en nog steeds geregeld) dat een diepe kloof mij van de ander, van de rest van de wereld zelfs, scheidt. Maar zou het niet zo kunnen zijn, dat juist ikzelf die verdeeldheid, die kloof schep, en dat in die zin het denken daarover juist de oorzaak is van alle verdeeldheid? Het denken komt immers altijd uit het verleden, het ontstaat uit opeengestapelde herinneringen die in de hersenen zijn opgeslagen.

Mijn gedrag zal dus altijd overeenkomstig het beeld zijn dat ik van mijzelf en van de wereld of de ander heb.

Tegengestelde drijfveren veroorzaken conflict. Een wens tegenover een andere vorm van verlangen is conflict. Herinnering van iets dat geweest is tegenover dat wat nu is, is conflict.

De hele opbouw van onze hersenen is een bron van conflict, omdat ze gericht is op zekerheid en veiligheid. Waar het op aankomt is dus liefde en hartstocht en gevoeligheid en mededogen,

en niet zozeer het denken, of het voeden van conflicten door dat eeuwige denken.

Vanaf het moment dat je de troosteloosheid en nutteloosheid of zelfs kwalijkheid van bepaalde ingesleten gewoonten, onverschilligheden en opvattingen inziet, verlaat je automatisch die weg en zul je niet langer op oude voet voort kunnen gaan.

Want vanaf dat keerpunt, vanaf dat inzicht ben je je namelijk helder bewust van je weg..

Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in ETHIEK!. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s