overeenkomsten

Achter onze vertrouwde werkelijkheid schuilt de horror; telkens weer blijkt datgene wat je ziet en degene die je meent te zien, een volkomen illusie.

Mensen willen geen zuiverheid, ze willen enkel niet uit de toon vallen bij het kliekje wezens wiens goedkeuring ze zo hard nodig hebben.

Mannen zijn doorgaans geen gelouterde persoonlijkheden met sterke karakters, het blijken – wanneer je door hun voor hen zo vertrouwde en zorgvuldig opgebouwde facade heen prikt –  ruggegraatsloze, slappe aftreksels van hun stijve lullen.

Het vertrouwde wordt steevast verkozen boven het pure, men verkiest het om steevast niet datgene te willen begrijpen dat ethische consequenties zou kunnen hebben voor de eigen persoon of diens gore en platte driften.

En des te dichter het punt genaderd wordt dat de waarheid of iemands ware aard blootgelegd wordt, des te heftiger neemt bij hen de boosheid en agressie toe.

Omdat slechts die lichamelijke agressie de enige overmacht, het enige wapen is dat ze afdoende kunnen inzetten tegen mentale kracht,  onverzettelijkheid en een hard “nee!” tegen ieder duivels compromis.

Pas wanneer een man een vrouw  kan ont-krachten ( al is het alleen maar door haar bang te maken) , voelt hij zich op en top man. Ik heb het gezien, want ik was er zelf bij..

 

Al met de opkomst van de Industriele Revolutie ( uitgevonden en in gang gezet door mannen) en de grotere welvaart die deze teweegbracht, is het verval danig ingezet. Verschillende cultuurfilosofen luidden toen reeds de noodklok, omdat zij in plaats van vooruitgang reeds de steeds vollere en viezere steden zagen, de uitholling van traditionele instituties, de opkomst van verderfelijke massamedia en massamaatschappij.

De voortschrijdende industrialisering is een teken van decadentie.

Godzijdank – en daarmee zet ik mij af tegen de dominante traditie van de Verlichting, die geschiedenis beschouwt als een opgaande lijn – voltrekt de geschiedenis zich volgens cyclische patronen.

Na de opkomst volgt onherroepelijk de ondergang, zoals overigens niet alleen voor beschavingen, maar ook voor liefdesrelaties geldt.

Het gaat erom de tekenen van verval op tijd te herkennen. Een van de symptomen is een verregaand rationalisme, dat zich manifesteert in arrogante en van ieder spoortje van menselijkheid ontdane wetenschap, en het verkiezen van techniek boven het hart.

 

Zo`n rotsvast vertrouwen in de rede ( fuck de rede, en lang leve het hart!) leidt tot hoogmoed.

Men gaat denken dat men alles naar z`n hand kan zetten: de wil accepteert geen begrenzing meer.

Door deze drang naar controle ontwikkelen deze zieke lieden echter een enorme blinde vlek: men is niet meer in staat het onbeheersbare te herkennen, men denkt ongestraft steeds meer

onschuld en zedelijkheid te mogen opofferen teneinde het rationele ontwikkelingspeil nog meer te “verhogen” , en krijgt te laat in de gaten dat ze een monster hebben gebaard.

Sterker nog, dat ze zelf in een monster zijn veranderd.

 

Maar god zij geprezen: de verkrachte onschuld, de pure wezens die aanvankelijk als slaven fungeerden en aan de leiband liepen – de engelen waarmee monsters maar meenden te mogen doen en laten zoals hen beliefde, zullen zich tegen diens zieke meesters keren en transformeren in een ongeleid projectiel met een eigen dynamiek.

Met – hopelijk – fatale gevolgen.

 

Het leven is niet alleen een afgrijselijke zaak, maar vanuit de achtergrond, buiten de grenzen van ons weten, dringen demonisch glimpen van de waarheid door die het soms nog duizendmaal zo afgrijselijk maken.

Het is mijn levenstaak om zulke unheimische glimpen zichtbaar te maken.

Mijn verlangen naar waarheid is een verlangen naar zuiverheid – iets dat nog schaarser blijkt te zijn dan zelfs ik voor mogelijk had gehouden.

Er bestaan niet meerdere waarheden, er bestaat slechts een waarheid: liefde.

En alles wat daar niet op gericht is , daar niet aan bijdraagt , dat niet ten doel heeft of de aandacht daarvan afleidt, spuug ik ver van mij weg.

 

Wanneer je iets begint met iemand uit een andere wereld, kan dat niet goed aflopen.

Je moet niet alleen een heleboel economische en culturele verschillen overwinnen, maar je moet  ook de geestelijke verstarring bij de ander zien los te weken. Het is mijn illusie geweest iemands ogen te kunnen openen, de illusie te hebben dat iemand dat zelfs maar wil.

Mensen wentelen zich nu eenmaal liever in vuiligheid , en het is bovendien zoveel makkelijker met de ontmenselijkte kudde van de rede of het intellect mee te heulen dan jezelf te willen louteren in vuur en je ziel zuiver te willen houden tegen elke prijs….

 

 

 

 

 

Advertenties

Over Rebekka Eliza Dorothea Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in ETHIEK!. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s