bouwers en planters deel 1

Ieder van ons kan in zijn leven of de houding aannemen van bouwer, of die van planter.
De bouwers kunnen jarenlang bezig zijn met de opgaven die ze zich hebben gesteld, maar op een dag stoppen ze, en worden ze begrensd door de muren die ze zelf hebben opgetrokken. Hun leven verliest aan zin wanneer het bouwwerk is voltooid.
En dan zijn er de planters. Zij krijgen te maken met stormen en met seizoenen. uitrusten is er zelden bij. Want anders dan een gebouw, groeit een tuin altijd door. En terwijl de tuin voortdurend zorg vereist, geeft hij tegelijkertijd zijn tuinvrouw de kans haar leven te leven als een groot avontuur. De planters herkennen elkaar. Het zijn mensen die weten dat in het verhaal van iedere plant de groei van de gehele aarde besloten ligt.
 
Ooit heb ik gemeend dat de wereld veranderen zou in de mate waarin ik de mensen in mijn directe omgeving veranderen kon.
Er is overigens nooit een tijd geweest dat ikzelf belangrijker was dan anderen – die “gave”heb ik nooit gehad.
Ik heb veel vrienden gehad, heb steeds geloofd dat ik van hen hield, van ieder van hen, en steeds heb ik meegemaakt dat “de liefde” van het ene op het andere moment voorbij was. Van alles wat ik tot nu toe heb ervaren, was de liefde het moeilijkst. Maar toch zet ik in mijn leven nog steeds alles op de liefde.
Want juist via de liefde probeert iedereen sinds het begin der tijden het universum te begrijpen.
 
Magie is een brug. Een brug die je toestaat om van de zichtbare naar de onzichtbare wereld te gaan. En lessen van allebei de werelden te leren.
Als iemand zijn weg vindt, mag hij geen angst hebben. Hij moet over voldoende moed beschikken om ook verkeerde stappen te zetten. Teleurstellingen, nederlagen, ontmoedigingen zijn werktuigen die god gebruikt om de weg te tonen.
Ik weet welke schade eenzaamheid in mensen kan aanrichten, vooral met het klimmen der jaren.
Het liefst zou ik alle eenzamen – kinderen nog het meest – in m`n armen sluiten om ze te laten voelen dat ze nooit alleen zijn.
 
Ik voel dat er een kracht in mij is, een kracht die vecht opdat ik niet mijn zelfbeheersing verlies. Ik vertrouw op god, op de grote geest, die mij hierheen heeft gebracht en die steeds bij mij is. Hij zal over mij waken. Ik heb geleerd dat er een groot verschil bestaat tussen gevaar en angst. Ik voel een beschermende aanwezigheid, die ik niet kan verklaren, maar die bestaat. Net als wonderen, waar ook geen verklaring voor is, maar die gebeuren voor wie in wonderen gelooft..
Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s