De onfatsoenlijke vrouw

Wilde dieren en ontembare vrouwen zijn beide bedreigde diersoorten.
De instinctieve natuur van de vrouw is leeggeroofd, teruggedreven, en uitgebuit.
Natuurlijke cycli zijn in onnatuurlijke ritmen gedwongen om anderen te plezieren.
De kwijnende vitaliteit van de vrouw kan hersteld worden door middel van diepgaand graafwerk in de ruines van de vrouwelijke onderwereld.
De studie van de wolf heeft veel weg van de geschiedenis van de vrouw – zowel wat hun levendigheid
als hun gezwoeg betreft.
Gezonde wolven en gezonde vrouwen delen bepaalde psychische eigenschappen: een scherp waarnemingsvermogen, een speelse geest, en een groot vermogen om zich aan iets te wijden.
Wolven en vrouwen zijn van nature relatiegericht, onderzoekend, en bezitten een bijzonder uithoudingsvermogen en bijzondere kracht. Ze zijn sterk intuitief, en bekommeren zich in hoge mate om hun jongen, hun partner, en hun groep. Ze zijn er bedreven in zich aan voortdurend veranderende omstandigheden aan te passen:
ze zijn uitermate standvastig en dapper.
Hoewel ik haar toen nog niet zo noemde, begon mijn liefde voor de “onfatsoenlijke” vrouw toen ik een klein kind was.
Ik was meer een esthete dan een atlete, en mijn enige wens was een extatisch zwerfster te zijn.
Liever dan tafels en stoelen had ik de grond, bomen en grotten – want ik voelde dat ik op die plaatsen tegen de wang van God kon leunen.
Wanneer ze het spoor van onze diepste natuur vinden, is het niet ongewoon dat vrouwen alles op alles zetten om de achterstand in te lopen, een relatie verbreken, het oude vergeten, een nieuwe weg inslaan, een ommekeer eisen, de regels verbreken, de wereld stopzetten: omdat ze zonder die natuur niet meer verder willen.Als vrouwen haar eenmaal verloren en daarna hervonden hebben, zullen ze zich tot het uiterste inspannen om haar voorgoed te behouden.
Want in haar komt hun creatieve leven tot bloei: hun relaties worden zinvoller, dieper, en gezonder:
hun cycli van sexualiteit, creativiteit, werk en spel worden hersteld;
ze zijn geen slachtoffer meer van de roofzucht van anderen; ze hebben volgens de natuurwetten evenveel recht als anderen om te groeien en zich te ontwikkelen.
Ze weten instinctief wanneer dingen moeten sterven en wanneer dingen moeten leven;ze weten hoe ze weg moeten lopen en hoe ze moeten blijven. Het zet aan tot een krachtig leven in de interne en externe wereld.
Dus het woord “wild”wordt hier niet gebruikt in de ongunstige opvatting van onbeheerst, maar in zijn oorspronkelijke betekenis – d.w.z. een leven leidend waarin het schepsel een ingeschapen integriteit en gezonde grenzen heeft. Deze woorden wild en vrouw maken dat vrouwen zich herinneren wie ze zijn en wat ze zijn.
Zonder haar hebben vrouwen geen oren om het gefluister van haar ziel te horen of de klanken van hun eigen innerlijke ritmen waar te nemen. Zonder haar verliezen vrouwen de vaste grond onder hun zielenvoeten.
Zonder haar vergeten ze waarom ze hier zijn, sukkelen ze voort terwijl ze beter op hun stuk konden blijven staan. Zonder haar nemen ze teveel, te weinig, of helemaal niets.
Ze zwijgen, terwijl ze eigenlijk zieden.
Wanneer een vrouw wordt afgesneden van haar fundamentele oorsprong, wordt ze steriel en gaan haar instincten en natuurlijke levenscycli verloren.
Deze ontembare vrouw manifesteert zich in elke vrouw. Als ze onderdrukt wordt, worstelt ze zich omhoog.
Hoe vaak ze ook wordt ondergeduwd, ze komt altijd weer boven.
Hoe vaak ze ook verboden, bedwongen, ingekort, afgezwakt en gekweld wordt, als onveilig, gek, gevaarlijk, en met andere denigrerende termen gedoodverfd wordt – ze welt in alle vrouwen op.
Wanneer je het contact met je innerlijke natuur kwijt bent, ben je afgesneden van de kans op een nieuw leven. Je wordt bang om terug te slaan wanneer er niets anders opzit, bang om het nieuwe te proberen, je durft je niet verzetten.
Deze verstoringen zijn geen kwaad van een tijdperk, maar neemt epidemische vormen aan wanneer vrouwen gevangen zijn, wanneer de natuur verstrikt is geraakt.
Een gezonde vrouw heeft veel weg van een wolf: robuust, boordevol sterke levenskracht, levengevend, bewust van haar eigen territorium, inventief, loyaal, zwervend.
Maar als een vrouw gescheiden wordt van haar wilde natuur, wordt haar persoonlijkheid schraal, zwak, schimmig, spookachtig.
De vrouwelijke ziel is onze intuitie, de vooruitziende, de scherpe luisteraar, het trouwe hart.
Ze moedigt mensen aan meertalig te zijn: de taal van de dromen, de hartstocht, de poezie vloeiend te spreken. Ze fluistert in nachtelijke dromen. Ze is ideeen, gevoelens, impulsen en het geheugen.
Zij is degene die tekeergaat na onrechtvaardigheid, ze is degene voor wie we ons huis verlaten om naar haar op zoek te gaan, ze is degene bij wie we thuiskomen.
Zij is de dingen die ons gaande houden wanneer we denken dat het met ons gebeurd is.
Ze is de incubator van prille ideetjes en projectjes.
Het feit dat we ons beroofd voelen als ze afwezig is, dat we naar haar hunkeren als we van haar gescheiden zijn, is het bewijs van haar onmisbaarheid.
Natuurlijk vertonen maar weinig vrouwen deze geweldige kracht en eigenschappen – vrouwen kunnen als geen ander zeuren, afgunstig en bemoeizuchtig zijn.
Meer vrouwen zouden het lef moeten hebben om zich los te rukken  en hun innerlijke stem te volgen.
Los van opgelegde waarden over wat hoort, wat fatsoenlijk en gepast is, en zonder zich tegen te laten houden door de afkeuring van de eigen omgeving.
Om te rebelleren – niet om het rebelleren zelf , maar gewoonweg omdat hun hart al die opgelegde keurslijven onacceptabel vindt.
Want wanneer je je eigen weg gaat, ontdek je inderdaad een kracht en bevrediging in jezelf die je nooit voor mogelijk had gehouden. Dus lang leve de onfatsoenlijke vrouw, waar bijna alle foute mannen doodsbang voor zijn!
 
Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in rebellie versus volgzaamheid. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s