krishnamurti en vergilius

Krishnamurti: in diepste zin zijn geschillen een debat tussen twee gevangenen
 
 
Toen de mens in de tuin van Eden werd gezet, was dat ut operaretur eum, om daarin te werken.
Dat bewijst dat hij niet geboren is om niets te doen. We moeten werken zonder te discussieren, alleen zo maken we het leven dragelijk.
De duivel bemoeit zich zozeer met alle wereldse zaken, dat het best eens waar zou kunnen zijn dat hij in mij is gevaren, zoals trouwens in alles. Als ik kijk naar deze aarde, dan krijg ik het idee dat God deze planeet heeft prijsgegeven aan een boze macht.
Overal haten de zwakken de machtigen, voor wie ze kruipen, en de machtigen behandelen hen als kuddedieren.
En op de plaatsen waar schijnbaar vrede heerst en de kunst bloeit, worden mensen meer verteerd door afgunst, zorgen en onrust dan op plekken die geteisterd worden door rampen: heimelijk verdriet is nog bitterder dan gemeenschappelijk leed.
 
Het blijft een raadsel waarom wij zo aan dit leven hangen; toch heb ik dit leven lief – met alles erop en eraan.
Ik heb vandaag m`n propedeuse opgehaald, en ben van plan ook dit jaar weer zoveel mogelijk vakken uit volgende studiejaren te doen, zodat ik tenminste een jaar eerder kan afstuderen. En wie weet: misschien ga ik daarna wel letteren studeren, of een weeshuis oprichten.
Zolang ik dromen/idealen/plannen/redenen om te leven heb, komt het wel goed.
Peper het jezelf goed in: wanneer je niet in ontwikkeling blijft, ben je feitelijk aan het afsterven!
 
 
Advertenties

Over Rebekka Nirel Engels

Disillusioned words like bullets bark....Dat zijn woorden vol desillusie die blaffen als honden, als kogels. De klanken versterken de woorden. Wanneer blaffen de gedesillusioneerde woorden als blaffende kogels? Dat doen ze als menselijke goden hun doel najagen...( Bob Dylan begrijpt mij wel✌️)
Dit bericht werd geplaatst in filosofie. Bookmark de permalink .

2 reacties op krishnamurti en vergilius

  1. Ben zegt:

    Gefeliciteerd, weer een bewijs dat jouw zelfbeeld niet altijd even juist is: vorig jaar twijfelde je er nog aan of je iets kon afmaken! Het eerste (deel)doel is bereikt. 
    En ja God heeft de wereld prijs gegeven aan een boze macht, maar het is niet de duivel, het is ‘the enemy within’ en je weet hoe die song eindigt (Dylanesk):
     
    There’s a new day at dawn and I’ve finally arrived.If I’m there in the morning, baby, you’ll know I’ve survived.I can’t believe it, I can’t believe I’m alive,

  2. Wolfe zegt:

    Lijkt me goed om je eens goed kwaad te maken, en dat te gebruiken. Hoop dat je de komende tijd doorkomt zonder al teveel problemen.. 
     
    Alleen dat ‘werken zonder discusieren’ snap ik niet helemaal? Werken zonder discussie houd toch altijd de status quo in stand: de maatschappij die aan de duivel is overgeleverd?
     
    Ik vond het iig erg fijn je weer eens te spreken, en jou te ontmoeten Ben ;), en hoop je wat vaker te spreken de komende tijd.
     
    Kus, Ischa

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s