De juiste tijd

547670EC-CF1C-4840-AD2A-AE511A3D6752Als de dienaar er klaar voor is, verschijnt de taak. Als de leider er klaar voor is, verschijnt de visie. Als de leerling er klaar voor is, verschijnt de leraar. Als de leraar er klaar voor is, verschijnt de leerling. Als de minnaar er klaar voor is, verschijnt de partner. Als de kunstenaar er klaar voor is, verschijnt de inspiratie. Als de denker er klaar voor is, verschijnt het idee. Als de dicipel er klaar voor is, verschijnt Liefde.

Een goede vriend van Sarah en mij belde ons vandaag tot tranen toe geroerd en naar eigen zeggen “ met puur kippevel” omdat we hem – naast kilo’s chocolade – impulsief het boek “ on the road” van Jack Kerouac gestuurd hadden, en ik ( wederom impulsief: god zegene impulsief!) in het voorwoord “ cause you ain’t working on Maggie’s farm no more!” ( enkel voor Dylankenners te begrijpen) had geschreven. Het bleken exáct de woorden te zijn waar hij zich mee omhoog kon hijsen uit zijn existentiële crisis ( waar ik uiteraard niets van af wist). Op mijn beurt ontvangen Sarah en ik dagelijks precies de woorden, koesteringen, giften en steun die wij ( soms zonder het te beseffen) zo behoeven en die levensveranderend en – bepalend zijn. Dit stemt tot grote dankbaarheid en nederigheid.

De clou van dit verhaal? Het leven is een wonderbaarlijke puzzel waarvan alle stukjes volmaakt in elkaar passen. We zijn allen innig verbonden met elkaar. En: het leven geeft ons alles wat we nodig hebben, op precies het juiste moment en in de juiste vorm – altijd.

Love is All❤️

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Lichter?

F8E2E819-6E00-4909-A824-4D403E2046FDMijn herinnering aan jou, hoe wij vroeger waren, verandert steeds weer; ik pas het beeld aan aan het moment waarop ik terugzie. En alles wordt zachter papa, alles vlakt af bij iedere terugblik. Treurnis dwarrelt als stof van me af: iets minder pijn soms, iets minder zwart. Ze zeggen:” leef nu”, en:” de toekomst lacht”.                    Vroeger dacht ik dat waarschijnlijk ook.9B291E40-66ED-412B-B9E0-82B6599A5FF8

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Breekbaar

880620FB-8BEF-41C4-AF17-8F9F4173AA76Je hoeft niet in paniek te raken als ik in een diep ravijn val, of van een brug. Omdat er geen verrassing meer wacht en de dood me zeker vangt, klemvast. Ik hoef niets te kiezen, mag genieten van de snelheid en de herinnering aan het bos waar ik vroeger speelde – niet zorgeloos. Tot ik land snap ik dat ik herinner om mezelf en de wereld te ontvluchten, of te vinden. Ze zeggen dat dromen soms inzicht geven in de loop van een leven; maar ik wilde niet zweven vannacht. Ik riep mijn papa, heel hard. En toen schrok ik wakker – breekbaar in zijn armen; hij ving me voor ik echt viel.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Maar ik

D787916B-542F-42E4-BBDD-F529A2DCF7C6Planten voelen geen pijn – zeggen ze.                Want pijn is erg onhandig als je vastzit in de grond met wortel en tak                              en niet vluchten kunt

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Toen papa wegvloog

FB1E65F6-CB2F-493A-B353-E89F2FC82C47Het is bijna twee jaren geleden, en het was op die dag; de liefde was naar me op zoek. Ik weet niet hoe of wanneer, weet niet vanwaar ze opdook. Geen woorden, geen stilte, maar ik werd geroepen – uit de takken van mijn verbijsterende rouw. Plotseling, temidden van de andere graven rondom mijn vaders’ kist, te midden van felle vuren en alleen, op de terugweg – stond de liefde daar en raakte me aan.

Er sprong iets op in mijn ziel: koorts, of verloren vleugels. En door die te ontcijferen smeedde ik mijn eigen eigenliefde. Ik schreef regels neer; vaag, onvast, pure wijsheid van wie niets weet. En ineens zag ik veertjes neerdalen, vlinders vliegen, en zag ik de hemel opengaan en zich mededelen.

Ik hou van jou papa, jij bent ik en ik ben jou. En ik mis jou zo enorm…

22EAC9B2-21EB-4F53-A62A-EAF430878CA0

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Kwetsbaarheid

E445AD9A-F0D4-4492-B21C-D1D589251337Kwetsbaarheid vormt de kern van alle emoties en gevoelens. Als je voelt, ben je kwetsbaar. Punt. Daarom verharden veel mensen zich ( tijdelijk of permanent) na forse pijn. Ze plaatsen een schild om hun hart heen om niet nog méér gekwetst te kunnen worden. Afstomping en rationalisering zijn het gevolg. Wat de meeste mensen ( ikzelf incluis op diverse momenten) niet beseffen, is dat kwetsbaarheid ook aan de wieg staat van de emoties en ervaringen waar we juist naar verlángen!

Ik definieer kwetsbaarheid ( onder meer) als onzekerheden trotseren, risico’s nemen en je emotioneel blootgeven. Je blogs, kunstwerken, fotos, ideeen en dromen de wereld in te sturen zonder er zeker van te zijn of ze worden geaccepteerd of gewaardeerd – ook dat is kwetsbaarheid ( en lef) van de bovenste plank. Iemand je excuses aanbieden ( terwijl die ander dat eigenlijk veel eerder richting jou zou dienen te doen, qua aandeel in het geheel) in een oprechte poging tot verantwoordelijkheid nemen en kiezen voor vrede: ultieme kwetsbaarheid. Vooral als je van de ontvanger vervolgens nog een ferme schop in de stront na krijgt.FAA03C75-F432-4328-8440-684B1DD2ECF4

Ik noem zo uit de vuist even een paar dingen die onder kwetsbaarheid vallen:

– iets nieuws proberen

– een onpopulaire mening uiten

– een eigen bedrijf beginnen

– nee zeggen

– als eerste “ ik hou van je”  zeggen, zonder te weten of het wederzijds is

– zwanger worden na 3 miskramen

– toegeven dat je bang bent

– verantwoordelijkheid nemen voor je daden

– vergeving vragen

– ergens in geloven en daar kaarsrecht voor blijven staan – al verklaart de hele wereld jou voor gek

Klinkt jou dit als zwakte in de oren? Klinkt het als zwak om iemand ( of dat nu iemand anders is of jijzelf) bij te staan? Is het zwak om verantwoordelijkheid te nemen voor je daden? Is het een teken van zwakte om weer ergens in te durven geloven, terwijl al je eerdere idealen door het leven met de grond gelijk zijn gemaakt? Is het zwak om je plek weer in te nemen, nadat je 5x op je snuit bent gegaan? NEE!D6031DD0-B9A3-49B2-85AB-F040AA534516

Kwetsbaarheid klinkt als de waarheid en voelt als moed. De waarheid en moed zijn bepaald niet makkelijk, maar ze zijn iig het tegendeel van zwakte. Kwetsbaarheid betekent weliswaar dat we ons helemaal moeten blootgeven, en de onzekerheid die we daarbij voelen is inderdaad een kwelling. En ja, we nemen grote emotionele risicos als we onszelf kwetsbaar opstellen.

Weet je hoe kwetsbaarheid voelt? Het voelt als het snijvlak van moed en angst; als het je masker afnemen en hopen dat je echte ik niet teleurstelt; als de eerste stap zetten richting datgene waar je het meest bang voor bent; als je borst ontbloten tegen de vijand; als klamme handen en een bonkend hart; als je nek uitsteken, héél ver uitsteken; als ongelooflijk beangstigend en pijnlijk noodzakelijk; als een vrije val; als de controle loslaten….Maar het meest van al voelt het bloot, zo bloot. Je bent bloot terwijl iedereen om je heen kleren aan heeft en jou kan gaan uitlachen.  Volgende keer meer, de clou hiervan is kort gezegd dat onze illusie van onkwetsbaarheid en controle állesbehalve een effectief schild is: het ondermijnt juist de reactie die werkelijk bescherming zou hebben geboden…🙏

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Waarheid en leugens

E74193CF-11CF-4CA6-90B2-AEE5AA81A02AWij als mensen leven in zelfverzonnen leugens. Dat moet ook wel, omdat we niet ons hele wezen willen aanvaarden, maar slechts een deel ervan. Wat moeten we met de rest doen? We moeten wel een leugen scheppen om het ( onbewust meestal) te verbergen. Freud, Adler en Jung zijn het absoluut over één ding eens: dat de mens niet kan leven zonder leugens. Leugens zijn een eerste levensbehoefte, meer nog dan voedsel.

Ik las in het Thomasevangelie ( niet het boek Thomas uit de Bijbel dus) dat hij tegen de andere dicipelen zegt: “ als ik jullie maar één woord zou vertellen van wat Jezus mij heeft verteld, dan zouden jullie mij onmiddelijk stenigen”. Wat wil dat nu zeggen? Net als bij de ( heilige) teksten van Bob Dylan moet je bij het lezen van andere heilige geschriften op zoek gaan naar de figuurlijke en diepere betekenis, dat wat zich achter de sluiers van woorden bevindt.

De mens leeft in leugens ( je verstand vertelt je zelfs bijna alléén maar leugens) want leugens zijn gemakkelijk en comfortabel. De waarheid is hard, onaangenaam en niet gemakkelijk. Je kunt je eigen leugen verzinnen zodat die je goed past; maar je kunt de waarheid niet verzinnen.

Je kunt voor jezelf leugens verzinnen als kleren, leugens die je goed passen. Maar de waarheid past zich niet aan jou aan – je zult jezelf moeten aanpassen. Om de waarheid te doen passen, zul jíj moeten veranderen. Leugens zijn prachtig omdat je dan niet hoeft te veranderen – je verandert simpelweg de leugen, het verhaaltje dat je ( onbewust vaak) verzonnen hebt, en dan past die jou. Dat is heel genoeglijk, de leugen hecht zich aan jou, hij dwingt jou nooit te veranderen, je kunt blijven rusten en stilstaan ( in figuurlijk opzicht dus he). De leugen geeft je altijd gelijk, spreekt je nooit tegen. De waarheid echter kun je niet verzinnen, die moet ontdékt worden, want ze ís er al.

Ieder land en ras en religie en regering , kerk en tempel en clubje heeft zijn eigen leugens. En die voelen behaaglijk, ze omsluiten je – ze beschermen je tegen de waarheid. Daarom worden er ( zie de woorden van Thomas) altijd als er ergens een waarheid wordt uitgesproken, stenen gegooid naar degene die ze spreekt: want als hij gelijk heeft is jouw leven daarmee één grote onwaarheid. Ai…

Dat kunnen de meeste mensen moeilijk aanvaarden, want ze hebben zoveel in hun leugens, hun leven geïnvesteerd. Ze hebben ervoor geleefd. Ook ik. Het voelt ( vanuit mn ego en verstand) regelrecht kut om mn zelfverzonnen opvattingen los te laten. Want ze voelen zo vertrouwd, terwijl de waarheid zo onbekend en daardoor nog bedreigend voelt .

Alles wat je hebt zijn je dromen, je illusies, je verzonnen leugens, en dan komt er iemand ( of een engel, of een boek) met de inconvenient waarheid op de proppen? Er zijn dus maar twee mogelijkheden: óf je bent bereid volledig te bezwijken, of je stenigt diegene, omdat dat voorkomt dat zijn waarheid jouw leugens aan diggelen gooit – je kunt je weer veilig in je leugens begeven daarna. Zoals gezegd beseffen psychologen steeds meer dat de mens ( z’n ego dus he) niet zonder leugens kan leven.

Bedenk eens in wat voor soort leugens je leeft ( ik kan er zó 5 van mezelf opnoemen!) Telkens als iemand jouw leugen/verhaaltje ondersteunt en het als de waarheid doet voorkomen, betoon je zo iemand respect en eerbied en je denkt:” dit is een wijs persoon”. Diegene heeft niets anders gedaan dan jouw comfortabele leugen ondersteunen, en heeft daarmee jouw leugen meer leven ingeblazen.

Zelfkennis blijft individueel; die kan geen land bezitten, geen erfenis worden, geen traditie. Wat een mens echt wéét, verdwijnt uit deze wereld wanneer die persoon sterft. Zelfkennis is niet overdraagbaar – was het maar waar. Ze moet steeds opnieuw ontdekt worden. Er zijn algemene leugens ( zoals dat je goed je best moet doen op school om een goed leven te krijgen; of dat we bedreigd worden door terroristen, woehaa), en we bedenken dus onze persoonlijke leugen/verhaal/illusie. In zekere zin helpen ze je; misschien ben je een lafaard, maar je denkt dat je dapper bent en probeert je daarom als een dapper mens te gedragen. Wát je ook bent, in het geval van de leugen zul je het tegenovergestelde scheppen en het flink overdrijven zodat anderen je geloven en opdat jij ook jezelf ( je eigen leugen) gelooft.

Iemand die écht niet hebzuchtig is, heeft het bijvoorbeeld niet nodig om al z’n bezit  weg te schenken om iets te bewijzen aan anderen of zichzelf. Iemand zonder angst toont geen zogenaamde moed ( in tegenstelling tot de kantoorklerken of advocaten die zichzelf en anderen hun – illusoire – moed moeten tonen door te gaan bergbeklimmen, paragliden of meer van die shit, zo diep zit hun leugen) want hij hoeft niet te overdrijven. Een mens die z’n ware wezen kent, vervalt niet in uitersten. Die heeft dat niet nodig want hoeft niets aan niemand te bewijzen.

Vergelijk het met midden op de weg blijven staan als iemand toetert, denkend dat dat dapper is. Het is alleen maar stom. En wie ben je aan het overtuigen als je daar staat? Diep in jezelf probeer je enkel jezelf te overtuigen dat je een dapper mens bent, haha.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen