Liefde voor jezelf

ECA9BBF5-F74C-4B95-A44B-BC5BA491F91AOp het moment dat je beseft hoe belangrijk het is dat je van jezelf houdt, laat je anderen niet langer lijden. Want zolang je niet van jezelf kunt houden ( wat zich oa uit in het zoeken van geluk buiten je, in relaties bijvoorbeeld, omdat je je in je eentje ontheemd of incompleet voelt) , kun je anderen ook niet waarlijk van dienst zijn. We bestaan allemaal uit een bewustzijn, mentale formaties, percepties( vaak onbewust, de zogenaamde “ blinde vlekken”), vorm en emoties/gevoel.

Om te weten hoe het er bij jezelf vanbinnen werkelijk uitziet, moet je die zaken dus eerlijk onderzoeken; ook de elementen in onszelf die met elkaar in gevecht zijn ( dat zijn er bij mij nog vaak heel wat😂). Diepgaand kijken en luisteren naar jezelf dus. Naar wat je lichaam je vertelt bijvoorbeeld. En naar je emoties, die door je heen stromen als druppels water in een rivier. ( ikzelf maak – uit eigen ervaring – overigens een onderscheid tussen emoties en gevoelens. Voor mij bestaan daar slechts 2 van: liefde en angst. En het hele scala wat daaruit voortvloeit noem ik emoties).

Dan onze percepties: als je er veel verkeerde percepties op na houdt, lijd je veel. En projecteer je veel. En geloof het maar van mij als ervaringsdeskundige, haha: de meeste van onze percepties zijn een misvatting. We vullen zó snel in, maken zoveel verhaaltjes in ons verstand die niets met de werkelijkheid van doen hebben.. We raken zo snel van slag hierdoor. Je ziet in het donker bijvoorbeeld een slang ( dit voorbeeld heb ik ooit ergens gelezen) en raakt in paniek. Maar wanneer je je zaklamp erop laat schijnen, blijkt het slechts een stuk opgerold touw te zijn. Het is dus belangrijk om te ontdekken onder welke verkeerde percepties je gebukt gaat. De werkelijkheid is meestal veel vriendelijker namelijk – en de meeste mensen ook.

Ik heb een tijdlang papiertjes opgehangen in huis:” weet je dat echt zeker?” Ik deed dat toen omdat ik bijna permanent onrustig was door wat zich allemaal voordeed in mn leven ( beter gesteld: door het verhaal dat ík/mn verstand eromheen maakte). Een eyeopener!

Vervolgens onze mentale formaties, oftewel de ideeën en neigingen in onszelf die ons ertoe brengen te reageren, doen, spreken zoals we doen. Negatieve mentale formaties ( bv het vasthouden aan wrok ipv je boosheid onderzoeken, vasthouden aan je eigen gelijk ipv je in te willen leven in een ander z’n standpunt) veroorzaken enorm veel onrust en pijn.  En tot slot dien je te kijken naar je bewustzijn. Daar bevinden zich allerlei zaken , ik noem ze liever zaden: liefde, mededogen, dankbaarheid, vreugde, woede, angst, bezorgdheid, aandacht.. Om in vrede met jezelf en anderen te kunnen leven, dien je je dus bewust te worden van je neigingen, je gewoonte – neigingen, zodat het automatisme eraf gaat en je steeds vaker zelfbeheersing kunt toepassen. Want zo werkt het wanneer je je ergens bewust van wordt.

Je kunt jezelf enórm schaden door je gedachten, woorden en automatische daden! Op zo’n manier – in onbewustheid dus  – ben je je eigen grootste vijand. Want je lijdt er zelf het meest onder. Ik ben het langste deel van m’n leven tot dusver m’n eigen grootste vijand geweest, zonder het te beseffen. Zó hard wees ik mijzelf en mn  temperament en mn emoties af – precies zoals ik thuis en in de kerk had geleerd. Pas toen ik me dáár bewust van werd, kon ik bereid zijn mijzelf vanaf dan lief te hebben en te koesteren. Maar goed, beréid zijn lief te hebben is nog geen liefde. Ik keek diepgaand met heel mijn wezen om inzicht te krijgen in mezelf. Iedere dag weer, als een soort meditatie. Mijn intentie om m’n eigen vriendin te worden werd een steeds diepere intentie. En inmiddels merk ik dat mijn gedachten, daden en woorden richting mijzelf ( en anderen) véél vaker zijn doordrongen van liefde. Ik hoef me voor mn gevoel niet zo vaak meer verdedigen.

Toen ik me openstelde voor álles wat er in mij omging, ging ik inzien hoe enorm waardevol het is om van jezelf te houden, en mededogen te kweken voor jezelf. Met aandacht leven is de beste manier om jezelf te beschermen en ongelukken te voorkomen. Je hebt namelijk geen enkel verlangen meer om jezelf of anderen ( onbewust, maar nu het bewust is geworden is de angel eruit) schade te berokkenen.

Ik ben gaan zien dat degene die ons kwetst, verraadt of schaadt, het zelf heel moeilijk heeft. Door stil te staan bij ook het lijden van zo iemand ( en daar hoef je verre van een heilige voor te zijn, want de daden zelf keur je nog net zo zeer af!) wordt er in ieder geval iets van begrip gewekt en dat werkt genezend. Als je hart openstaat, bevrijdt het je van wat je kwelt. Er zijn nog steeds dingen waar ik al járen onder lijd, maar dat lijden is nu wel draaglijk geworden en soms is het zelfs een tijdje weg. Met boze woorden en daden doet iemand in de eerste plaats zichzelf pijn.

Kortom: wát jou ook is overkomen, aangedaan of wat je jezelf ook hebt aangedaan of laten aandoen: er is een uitweg, en die begint met jezelf volkomen accepteren zoals je nu bent. En de voor mij belangrijkste les van de afgelopen jaren ( dagelijks!! Want ik heb nogal wat messen in mn rug gestoken gekregen!) is wel dat wie zich gekwetst of verraden voelt maar de ander niet terugpakt of opzettelijk kwetst, de ware overwinnaar is.🙏💪. Soft? Nee, als je het probeert zul je merken dat je met deze levenshouding moediger en stoerder bent dan alle wraakzuchtige messenwerpers bij elkaar. Echt waar.07821282-BE77-4394-B200-E752891980FB

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Stuur Sarah een Verjaardagskaart!🙏🌸🎉🙏

C019E5EE-1D41-4037-B2CA-8178D1A918B9Hoi lieve lezers,

ook dit jaar doe ik wederom een beroep op jullie, want het gaat hier om het met een kléin gebaar héél blij maken van een klein meisje ( en wie wil dat nu niet?)

M’n kleine Sarah wordt 29 december jarig (8e verjaardag!), en ze is net als ik dól op kaartjes en post.

Echter: haar vader stuurt haar nooit een verjaardagskaart ( laat staan een cadeau)  en zijn zus/nichtjes/neef/etcetc  ook niet😢😢… Daar ga ik verder geen woorden aan vuil maken.

Zoals jullie weten heeft er de afgelopen jaren een complete kaalslag plaatsgevonden binnen míjn kant vd familie, er is nog maar eentje over.

Kortom: los van het gemis omdat Sarah bijna geen familie ( meer) heeft , krijgt ze dus ook amper verjaardagskaarten. Kijk, en dat gaat mij natuurlijk te ver voor zo’n lieve meid op haar verjaardag!

Willen jullie daarom allemaal een kaartje sturen? Echt, ze bewaart al haar kaarten in een speciale doos, leest ze vaak terug en geniet er zó van!

Ons adres is:

Sarah Lisa Engels, Heuvelstraat 76, 9673BD Winschoten.

Dank jullie vanuit het diepst van m’n hart dat jullie het leven en de verjaardag van Sarah zo enorm verrijken met jullie attentheid!! Moge jullie daar rijk voor gezegend worden!🌸🌸🌸C426496A-3D9A-4D9F-9A32-199AA4B3B3F9

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Alternatieve uitleg van een Gelijkenis van Jezus, 1: zakenmannen

7F5A86DF-F197-49AF-836C-73CDA4C2A096Jullie kennen mijn afkeer van het christendom ( of welke religie ook) en de kerk als instituut. En hetzelfde geldt voor dogmatische stromingen en goeroe’s die zichzelf al evenzeer verrijken over de ruggen van anderen heen. Maar van Jezus ben ik een absolute fan.

Jezus spreekt in Gelijkenissen die – net zoals Bob Dylan dat kan – heel eenvoudig zijn, maar ontzettend betekenisvol. Het gaat om de symbolische betekenis. Lees eerst maar es Mattheüs 22:1-14, de gelijkenis over de uitnodiging voor het bruiloftsmaal. Deze gelijkenis houdt zich bezig met een bepaald type mens, de zakenman. Nee, niet zakenmannen van beroep speciaal, maar het type!

Een zakenman is iemand die druk is met onbelangrijke dingen, zich druk maakt over onbeduidende zaken, over de buitenkant, over díngen, over geld en spullen, maar niet over wie hij ten diepste ís. Hij heeft zichzelf volkomen vergeten, hij is verloren gegaan in de wereld. Hij denkt aan geld en bezittingen maar nooit aan bewustzijn, omdat bewustzijn niet kan worden gekocht of verkocht: voor hem is het dus waardeloos. Een zakenman kijkt naar het nut: poëzie is dus waardeloos, spiritualiteit is waardeloos, want ze kunnen niet worden omgezet in verkoopbare voorwerpen – je kunt er geen geld mee verdienen. En geld is voor dit soort mensen het allerbelangrijkste.

Hij kan zichzelf verkopen, hij kan zichzelf verliezen, hij kan zijn hele leven vernietigen, alleen maar om geld op te hopen. Hij meet alles af aan geld, hij meet mensen af aan hun geld, hoeveel geld heb je, niet wie bén je – dat doet er niet toe. Als je geld hebt ben je belangrijk, als je geen geld hebt dan ben je niemand. Als hij je eerbied bewijst, bewijst hij eerbied aan al je bezittingen/titels/status, nooit aan jóu. Als je je bezit verliest, kijkt hij zelfs niet meer naar je.

Je kunt geen vriendschap hebben met een zakenman, hij voelt alleen vriendschap voor het geld dat je hebt. Je kunt geen relatie onderhouden met een zakenman, dat is onmogelijk: hij heeft uitsluitend een relatie met geld en diens ( illusoire) prestige. Al het andere heeft geen waarde, zijn doel is geld. Het type “ zakenman” kan níét liefhebben. Want LIEFDE IS HET MEEST ANTI-GELD VERSCHIJNSEL IN DE HELE WERELD.

Liefde houdt zich bezig met zíjn. Liefde is delen, weggeven niet alleen wat je bezit, maar ook wat je bent. Liefde houdt zich bezig met mensen; de op geld gerichte geest houdt zich bezig met dingen. En deze soort mensen is altijd druk: rust? Nooit! Dat kunnen ze niet, want ze willen steeds meer verzamelen. Er komt geen einde aan. Er is geen vervulling, want geld kan de ziel niet vervullen; de ziel blijft leeg, het innerlijk blijft leeg. Je kunt doorgaan met er dingen in te gooien, maar die raken nooit je innerlijke leegte. En al je pogingen zijn erop gericht dat feit niet onder ogen te zien, want dat is te pijnlijk.

De zakenman wil zichzelf totaal in geld vergeten: hij is altijd druk, altijd druk met niets. Want het blijkt tenslotte niets ( waard) te zijn. Al je bezittingen blijken uiteindelijk net tekeningen op het water te zijn, ze verdwijnen. De dood komt en al je inspanning wordt vernietigd. De dood doet de zakenmsn teniet. Alléén de zakenman sterft ( en dat type zijn de meeste mensen), omdat hij dingen verzamelt, en de dood kan de dingen wegpakken.  De dood kan je je liefde niet afpakken, niet je levenslessen en inzichten, niet je innerlijke groei, niet je vrede.

Met deze gelijkenis wil Jezus zeggen dat de uitnodiging nog steeds geldig is. Er wordt je leven lang aan je innerlijke deur geklopt; maar je bent te druk en wilt niet. Je moet van jezelf zoveel dingen doen en eerst afmaken, omdat er geen einde aan komt. Je zegt:” ik zou graag gekomen zijn”, maar dat is allemaal schijn. Je vindt gewoon dat je belangrijkere dingen te doen hebt. Deelnemen aan onvergankelijke eeuwige dingen komt nooit bovenaan z’n lijst – vóór die tijd komt de dood.

De zakenman wil iets zichtbaars, tastbaars; als hij aan z’n innerlijk werkt of mediteert en het geld stort zich over hem uit, dan is het de moeite waard. Als hij er aanzien en succes mee krijgt in de wereld, dan is het de moeite waard. Als je de maatstaven van deze wereld aanlegt, wat is innerlijke groei , vrede of inzicht dan? Welk etiket moet je erop plakken, hoe moet je de prijs vaststellen? Het behoort niet tot deze wereld. Het is als extase. Je kunt ervan genieten, maar je kunt er geen zaken mee doen. Je kijkt naar een boom, je geniet ervan, maar je kunt het niet verkopen. Je kijkt naar een bloem en geniet ervan. Maar de zakenman zal de bloem plukken en hem op de markt gaan verkopen. Je kunt innerlijke vrede niet plukken en op de markt gaan verkopen. Dat is al geprobeerd; daarom bestaan er kerken, tempels, moskeëen. Zo gedraagt het type zakenman zich ten opzichte van eeuwige zaken: hij heeft geprobeerd deze óók te verkopen en er iets aan te verdienen. De priester/goeroe/imam is de zakenman die is veranderd in een religieus mens – hij ís helemaal niet religieus! Waarom denk je dat Jezus zo tekeer ging tegen dat stelletje menshatende Farizeërs in de tempel?

Een zakenman rust nooit, zelfs wanneer z’n lichaam lijkt te rusten. Een zakenman stelt rusten uit tot in de toekomst: “ werk nu en hier, zorg dat je een bankrekening en aandelen hebt, trek je dan terug en geniet”. Maar dat gebeurt nooit, het kan niet gebeuren. Een zakenman kan zich nooit terugtrekken – dat is geen eigenschap van het type.

Een waarlijk spiritueel mens geniet echter hier en nu; iedere dag weer. De hemel van een spiritueel ( of eigenlijk religieus in de ware zin des woords) mens is hier en nu, precies op dit moment. Hij geniet ervan, hij stelt het niet uit, omdat niemand iets van de toekomst weet. De toekomst is een waandenkbeeld; hij bestaat alleen maar om jezelf te troosten met de gedachte dat je eens op een dag in staat zult zijn om te genieten. En je héle leven lang ben je bezig jezelf te oefenen níet te genieten, en stel je het uit.

Een zakenman blijft een zakenman omdat dit type niet makkelijk kan veranderen – tenzij je je gewaar wordt van de hele bedrieglijkheid van dat uitstellen, van de toekomst, van geld, van bezit. Dus tenzij je gewaarzijn zo intens wordt, dat die intensiteit zelf je type verbrandt. En als je geen zakenman meer bent, dan word je een spiritueel mens. De uitnodiging ervoor krijg je iedere dag, op ieder moment.

Wat betreft de uitnodiging voor een maaltijd: de maaltijd symboliseert het genieten vh leven. Voor Jezus was het zelfs een meditatief verschijnsel. De meeste dieren willen juist alléén eten: als er een ander dier in de buurt is, is hij angstig of vijandig, hij deelt niet, delen is absoluut menselijk. En als je doordringt in je eigen onbewuste, zul je daar altijd het verborgen dier vinden. Welke mensen nodig jij bijvoorbeeld uit om je kerstdiner en kerstdag mee te delen? Áls je er al mensen bij wilt hebben, dan ws een paar van je eigen kliekje. Wedden dat je geen dakloze of vreemde of junk uitnodigt?( dat laatste zal ik ws nooit begrijpen, oprecht niet😢. Terwijl ik het antwoord feilloos weet)

Als je je voedsel met iemand deelt, word je zijn broeder/zuster. Het is dus heel intiem, en een teken van ( bereidheid tot) vertrouwen. Als je je maaltijd deelt met iemand, ben je niet bang voor hem: er ontstaat gemeenschap. Én: voedsel is ook een symbool van Liefde. Weet je waarom je zoveel van je moeder houdt of haat( wat exact hetzelfde is trouwens)? Waarom er zo’n onverbrekelijke band bestaat en zo’n grote liefde tussen een moeder en haar kind? Omdat de moeder het eerste voedsel is. Het kind heeft haar ( letterlijk) gegeten, de moeder is er onuitroeibaar in binnen gegaan.

Daarom voel je je niet prettig als je bij iemand thuis komt en er wordt je geen eten of drinken aangeboden. Ze verwerpen je, ze hebben je geen liefde geschonken, ze hebben je niet als gast ontvangen. Voedsel wordt verbonden met liefde. Liefde is onzichtbaar, ze heeft een zichtbaar/voelbaar voertuig nodig. Als iemand die jou liefheeft jou voedsel bereidt en geeft, verandert de kwaliteit ervan onmiddelijk. Andersom: als iemand in haat jegens jou verkeert , voedsel voor je maakt en het je geeft, is het letterlijk, werkelijk vergiftigd! Je schenkt dus via voedsel je liefde. Jezus baseerde een groot deel van zijn religie op delen en genieten.

Het type zakenman heeft geen tijd om werkelijk met zijn hart te delen, te genieten, te beminnen, omdat er altijd de toekomst is, de bankrekening en het geld dat hij kan verdienen als hij zijn tijd gebruikt. Een niet-ambitieus mens daarentegen heeft een mássa tijd om te genieten, te dansen, te zingen, te delen. Op ieder moment en waar hij ook mee bezig is of in wiens gezelschap hij ook is.

Weet je hoe dat komt? De zakenman leeft vanuit zn verstand, z’n ratio. De wijze mens leeft vanuit z’n hart en ziel en intuitie.

Verstand heeft namelijk voortdurende bezigheid nodig – het kán er niet zonder. Een zakenman leeft enkel op zijn ratio, en al zijn wensen zijn onmogelijk. Van een cirkel kun je geen vierkant maken, en precies zo geld dat geen enkele wens met zijn verlangen in overeenstemming kan  worden gebracht. Het verstand zal je niet doden, maar wanneer je het geen werk geeft, zal het je ego doden. Als je werk hebt, dan doe je iets, je bént iemand ( denk je😂), je voelt je goed. Als je geen werk hebt, als je even niets doet, raakt de zakenman z’n ( illusoire) identiteit verloren, hij is niemand.

Daarom klemt vrijwel iedereen zich zo vast aan zijn status, zijn positie, zijn titels, zijn achtergrond, zijn bankpas, zijn aandelen, zijn werk en verplichtingen. Bijna niemand wil of durft zich terugtrekken ( ook de meeste goeroes niet!), want waar blijft je identiteit als je je hebt teruggetrokken? Je was volgens je verstand iemand, en dan word je volgens je verstand niemand.

Het verstand stelt één voorwaarde: “ als je me werk geeft, zal ik je een sterk ego geven, je zult iemand zijn”. Een zakenman is een volgeling vh verstand. Hij blijft zn verstand werk geven, z’n ego wordt versterkt, maar de ziel, het hárt gaat verloren. Het is zelfmoord, maar een heel subtiele. Linkedin, FB, Instagram etc zijn er geniale voorbeelden van. Iedere update en ieder onvriendelijk commentaar op een ander is 100% puur egootje!

Als je een paar minuten zonder werk kunt bestaan en je toch dankbaar kunt voelen, als je een niemand kunt zijn en toch dankbaar en blij om het bestaan, dan ben je een religieus/spiritueel mens. Dan vloeit jouw waarde niet voort uit wat je doet; je waarde is afkomstig uit wat je bént. Dan zit je waarde niet in je werk of bankrekening, maar in jezélf. Dan bén je waardevol. De wereld herkent dit niet, want de wereld herkent slechts de zakenman.

Misschien vergeet de wereld jou totaal; misschien loop je op straat en groet niemand je. Misschien kijkt er niemand naar je, dat kan, omdat er nooit iemand naar jóú keek. Het was/is het werk dat je deed, dat belangrijk was. Nu je dat werk niet meer doet, bén je er voor hen niet meer – je bent een niemendal geworden.

Maar: als je gelúkkig kunt zijn als je een niemendal bent, dan ben je de wereld van het goddelijke binnengegaan. Dan kun je genieten van de volle maan, de sterren, mijmeren, de natuur, je kinderen, van precies datgene wat je doet of niet doet. Dan kun je overal van genieten en het geheel is open en nodigt je uit. Die uitnodiging is er altijd! Maar jij bent altijd druk.

Vele levens zeg je al:” excuseer me, ik kan niet komen. Ik moet zus en ik moet zo”. Altijd maar weer. Wtf? Het leven nodigt je uit om in extase te zijn en jij wijst de uitnodiging om gelukkig te zijn af en je zegt: “ ik lijd”, en “ ik ben afgewezen”, en “ waarom is er zoveel leed in het leven?”( nou, omdat jíj er niets aan verandert in jezelf, oekel! Dûh!) Je wijst álle uitnodigingen om gelukkig te zijn af!

De bomen nodigen je uit, dat kleine kindje op straat dat naar jou kijkt ( en jij lacht niet eens naar dat schatje👿) , de bloemen nodigen je uit, ieder mens die jij ontmoet nodigt jou daartoe uit; het hele bestáán nodigt je uit overal vandaan, maar jij zegt: “ excuseer me. Neem me niet kwalijk, ik moet iets anders doen”.

Je verstand ( en dat geldt voor iedereen) maakt het je onmogelijk om te leven. Het houdt zich altijd met de toekomst bezig en daardoor loop je het leven compleet mis, steeds weer. Want het leven betekent het heden. Laat dus het verstand van de zakenman los. Het wordt namelijk een gewoonte om het leven mis te lopen.

Jezus heeft nog steeds gelijk met wat hij zegt: “ handelslui en kooplieden zullen het huis van mijn vader niet binnengaan”. Die zijn namelijk enkel geïnteresseerd in het koninkrijk van deze wereld. Door de manier waarop hun blik gericht is, kunnen ze niet naar boven kijken. En omdat deze personen , van het type zakenman, allen weigeren, wordt de invitatie gericht tot de bedelaars, de hippies, de niets-en, de pelgrims en zwervers, de creatievelingen, degenen die zich toevallig op straat bevinden. Het is heel belangrijk dat je dit begrijpt: zij die denken dat ze heel belangrijk zijn, lopen het goddelijke mis. Bedelaars komen er, maar ministers, burgemeesters, miljonairs en presidenten falen. Bedelaars en “ onaanzienlijken” zijn namelijk gereed, je roept en ze komen, ze wachten al. Ze staan open voor het goddelijke, open voor liefde.

Zij die in de wereld dus iets zijn, zullen de uitnodiging altijd afslaan, omdat het ego een voortdurende bezigheid is die niet kan genieten. Een ego is als een wond: het kan lijden, maar het kan niet genieten.

En dan komen zij die zijn als de bloemen, degenen waar de wereld op spuugt, zij die reeds genieten, ondanks hun omstandigheden en de smaad van de zakenmannen. Een zakenman leeft van beloften, zijn hele leven wordt geïnvesteerd in promessen. Hij heeft zijn heden, zijn ziel , zijn dankbaarheid verkocht voor een illusoire toekomstige droom. De niemanden zijn wijzer. Zij zeggen:” ik kan niet van beloften leven, niet van toekomst. Er is geen toekomst voor mij, al wat ik heb is het heden”. Zij beseffen dat je niet kunt leven door het leven van het ego. Dat je  – als je niet in het hier en nu bent, en dat aanvaardt precies hoe het is – het leven misloopt. Zo zie je maar weer: wat wijsheid is voor de wereld, is dwaasheid voor god ( en viceversa)🙏.

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Alternatieve uitleg van een Gelijkenis van Jezus, 1: zakenmannen

7F5A86DF-F197-49AF-836C-73CDA4C2A096Jullie kennen mijn afkeer van het christendom ( of welke religie ook) en de kerk als instituut. En hetzelfde geldt voor dogmatische stromingen en goeroe’s die zichzelf al evenzeer verrijken over de ruggen van anderen heen. Maar van Jezus ben ik een absolute fan.

Jezus spreekt in Gelijkenissen die – net zoals Bob Dylan dat kan – heel eenvoudig zijn, maar ontzettend betekenisvol. Het gaat om de symbolische betekenis. Lees eerst maar es Mattheüs 22:1-14, de gelijkenis over de uitnodiging voor het bruiloftsmaal. Deze gelijkenis houdt zich bezig met een bepaald type mens, de zakenman. Nee, niet zakenmannen van beroep speciaal, maar het type!

Een zakenman is iemand die druk is met onbelangrijke dingen, zich druk maakt over onbeduidende zaken, over de buitenkant, over díngen, over geld en spullen, maar niet over wie hij ten diepste ís. Hij heeft zichzelf volkomen vergeten, hij is verloren gegaan in de wereld. Hij denkt aan geld en bezittingen maar nooit aan bewustzijn, omdat bewustzijn niet kan worden gekocht of verkocht: voor hem is het dus waardeloos. Een zakenman kijkt naar het nut: poëzie is dus waardeloos, spiritualiteit is waardeloos, want ze kunnen niet worden omgezet in verkoopbare voorwerpen – je kunt er geen geld mee verdienen. En geld is voor dit soort mensen het allerbelangrijkste.

Hij kan zichzelf verkopen, hij kan zichzelf verliezen, hij kan zijn hele leven vernietigen, alleen maar om geld op te hopen. Hij meet alles af aan geld, hij meet mensen af aan hun geld, hoeveel geld heb je, niet wie bén je – dat doet er niet toe. Als je geld hebt ben je belangrijk, als je geen geld hebt dan ben je niemand. Als hij je eerbied bewijst, bewijst hij eerbied aan al je bezittingen/titels/status, nooit aan jóu. Als je je bezit verliest, kijkt hij zelfs niet meer naar je.

Je kunt geen vriendschap hebben met een zakenman, hij voelt alleen vriendschap voor het geld dat je hebt. Je kunt geen relatie onderhouden met een zakenman, dat is onmogelijk: hij heeft uitsluitend een relatie met geld en diens ( illusoire) prestige. Al het andere heeft geen waarde, zijn doel is geld. Het type “ zakenman” kan níét liefhebben. Want LIEFDE IS HET MEEST ANTI-GELD VERSCHIJNSEL IN DE HELE WERELD.

Liefde houdt zich bezig met zíjn. Liefde is delen, weggeven niet alleen wat je bezit, maar ook wat je bent. Liefde houdt zich bezig met mensen; de op geld gerichte geest houdt zich bezig met dingen. En deze soort mensen is altijd druk: rust? Nooit! Dat kunnen ze niet, want ze willen steeds meer verzamelen. Er komt geen einde aan. Er is geen vervulling, want geld kan de ziel niet vervullen; de ziel blijft leeg, het innerlijk blijft leeg. Je kunt doorgaan met er dingen in te gooien, maar die raken nooit je innerlijke leegte. En al je pogingen zijn erop gericht dat feit niet onder ogen te zien, want dat is te pijnlijk.

De zakenman wil zichzelf totaal in geld vergeten: hij is altijd druk, altijd druk met niets. Want het blijkt tenslotte niets ( waard) te zijn. Al je bezittingen blijken uiteindelijk net tekeningen op het water te zijn, ze verdwijnen. De dood komt en al je inspanning wordt vernietigd. De dood doet de zakenman teniet. Alléén de zakenman sterft ( en dat type zijn de meeste mensen), omdat hij dingen verzamelt, en de dood kan de dingen wegpakken.  De dood kan je je liefde niet afpakken, niet je levenslessen en inzichten, niet je innerlijke groei, niet je vrede.

Met deze gelijkenis wil Jezus zeggen dat de uitnodiging nog steeds geldig is. Er wordt je leven lang aan je innerlijke deur geklopt; maar je bent te druk en wilt niet. Je moet van jezelf zoveel dingen doen en eerst afmaken, omdat er geen einde aan komt. Je zegt:” ik zou graag gekomen zijn”, maar dat is allemaal schijn. Je vindt gewoon dat je belangrijkere dingen te doen hebt. Deelnemen aan onvergankelijke eeuwige dingen komt nooit bovenaan z’n lijst – vóór die tijd komt de dood.

De zakenman wil iets zichtbaars, tastbaars; als hij aan z’n innerlijk werkt of mediteert en het geld stort zich over hem uit, dan is het de moeite waard. Als hij er aanzien en succes mee krijgt in de wereld, dan is het de moeite waard. Als je de maatstaven van deze wereld aanlegt, wat is innerlijke groei , vrede of inzicht dan? Welk etiket moet je erop plakken, hoe moet je de prijs vaststellen? Het behoort niet tot deze wereld. Het is als extase. Je kunt ervan genieten, maar je kunt er geen zaken mee doen. Je kijkt naar een boom, je geniet ervan, maar je kunt het niet verkopen. Je kijkt naar een bloem en geniet ervan. Maar de zakenman zal de bloem plukken en hem op de markt gaan verkopen. Je kunt innerlijke vrede niet plukken en op de markt gaan verkopen. Dat is al geprobeerd; daarom bestaan er kerken, tempels, moskeëen. Zo gedraagt het type zakenman zich ten opzichte van eeuwige zaken: hij heeft geprobeerd deze óók te verkopen en er iets aan te verdienen. De priester/goeroe/imam is de zakenman die is veranderd in een religieus mens – hij ís helemaal niet religieus! Waarom denk je dat Jezus zo tekeer ging tegen dat stelletje menshatende Farizeërs in de tempel?

Een zakenman rust nooit, zelfs wanneer z’n lichaam lijkt te rusten. Een zakenman stelt rusten uit tot in de toekomst: “ werk nu en hier, zorg dat je een bankrekening en aandelen hebt, trek je dan terug en geniet”. Maar dat gebeurt nooit, het kan niet gebeuren. Een zakenman kan zich nooit terugtrekken – dat is geen eigenschap van het type.

Een waarlijk spiritueel mens geniet echter hier en nu; iedere dag weer. De hemel van een spiritueel ( of eigenlijk religieus in de ware zin des woords) mens is hier en nu, precies op dit moment. Hij geniet ervan, hij stelt het niet uit, omdat niemand iets van de toekomst weet. De toekomst is een waandenkbeeld; hij bestaat alleen maar om jezelf te troosten met de gedachte dat je eens op een dag in staat zult zijn om te genieten. En je héle leven lang ben je bezig jezelf te oefenen níet te genieten, en stel je het uit.

Een zakenman blijft een zakenman omdat dit type niet makkelijk kan veranderen – tenzij je je gewaar wordt van de hele bedrieglijkheid van dat uitstellen, van de toekomst, van geld, van bezit. Dus tenzij je gewaarzijn zo intens wordt, dat die intensiteit zelf je type verbrandt. En als je geen zakenman meer bent, dan word je een spiritueel mens. De uitnodiging ervoor krijg je iedere dag, op ieder moment.

Wat betreft de uitnodiging voor een maaltijd: de maaltijd symboliseert het genieten vh leven. Voor Jezus was het zelfs een meditatief verschijnsel. De meeste dieren willen juist alléén eten: als er een ander dier in de buurt is, is hij angstig of vijandig, hij deelt niet, delen is absoluut menselijk. En als je doordringt in je eigen onbewuste, zul je daar altijd het verborgen dier vinden. Welke mensen nodig jij bijvoorbeeld uit om je kerstdiner en kerstdag mee te delen? Áls je er al mensen bij wilt hebben, dan ws een paar van je eigen kliekje. Wedden dat je geen dakloze of vreemde of junk uitnodigt?( dat laatste zal ik ws nooit begrijpen, oprecht niet😢. Terwijl ik het antwoord feilloos weet)

Als je je voedsel met iemand deelt, word je zijn broeder/zuster. Het is dus heel intiem, en een teken van ( bereidheid tot) vertrouwen. Als je je maaltijd deelt met iemand, ben je niet bang voor hem: er ontstaat gemeenschap. Én: voedsel is ook een symbool van Liefde. Weet je waarom je zoveel van je moeder houdt of haat( wat exact hetzelfde is trouwens)? Waarom er zo’n onverbrekelijke band bestaat en zo’n grote liefde tussen een moeder en haar kind? Omdat de moeder het eerste voedsel is. Het kind heeft haar ( letterlijk) gegeten, de moeder is er onuitroeibaar in binnen gegaan.

Daarom voel je je niet prettig als je bij iemand thuis komt en er wordt je geen eten of drinken aangeboden. Ze verwerpen je, ze hebben je geen liefde geschonken, ze hebben je niet als gast ontvangen. Voedsel wordt verbonden met liefde. Liefde is onzichtbaar, ze heeft een zichtbaar/voelbaar voertuig nodig. Als iemand die jou liefheeft jou voedsel bereidt en geeft, verandert de kwaliteit ervan onmiddelijk. Andersom: als iemand in haat jegens jou verkeert , voedsel voor je maakt en het je geeft, is het letterlijk, werkelijk vergiftigd! Je schenkt dus via voedsel je liefde. Jezus baseerde een groot deel van zijn religie op delen en genieten.

Het type zakenman heeft geen tijd om werkelijk met zijn hart te delen, te genieten, te beminnen, omdat er altijd de toekomst is, de bankrekening en het geld dat hij kan verdienen als hij zijn tijd gebruikt. Een niet-ambitieus mens daarentegen heeft een mássa tijd om te genieten, te dansen, te zingen, te delen. Op ieder moment en waar hij ook mee bezig is of in wiens gezelschap hij ook is.

Weet je hoe dat komt? De zakenman leeft vanuit zn verstand, z’n ratio. De wijze mens leeft vanuit z’n hart en ziel en intuitie.

Verstand heeft namelijk voortdurende bezigheid nodig – het kán er niet zonder. Een zakenman leeft enkel op zijn ratio, en al zijn wensen zijn onmogelijk. Van een cirkel kun je geen vierkant maken, en precies zo geldt dat geen enkele wens met zijn verlangen in overeenstemming kan  worden gebracht. Het verstand zal je niet doden, maar wanneer je het geen werk geeft, zal het je ego doden. Als je werk hebt, dan doe je iets, je bént iemand ( denk je😂), je voelt je goed. Als je geen werk hebt, als je even niets doet, raakt de zakenman z’n ( illusoire) identiteit verloren, hij is niemand.

Daarom klemt vrijwel iedereen zich zo vast aan zijn status, zijn positie, zijn titels, zijn achtergrond, zijn bankpas, zijn aandelen, zijn werk en verplichtingen. Bijna niemand wil of durft zich terugtrekken ( ook de meeste goeroes niet!), want waar blijft je identiteit als je je hebt teruggetrokken? Je was volgens je verstand iemand, en dan word je volgens je verstand niemand.

Het verstand stelt één voorwaarde: “ als je me werk geeft, zal ik je een sterk ego geven, je zult iemand zijn”. Een zakenman is een volgeling vh verstand. Hij blijft zn verstand werk geven, z’n ego wordt versterkt, maar de ziel, het hárt gaat verloren. Het is zelfmoord, maar een heel subtiele. Linkedin, FB, Instagram etc zijn er geniale voorbeelden van. Iedere update en ieder onvriendelijk commentaar op een ander is 100% puur egootje!

Als je een paar minuten zonder werk kunt bestaan en je toch dankbaar kunt voelen, als je een niemand kunt zijn en toch dankbaar en blij om het bestaan, dan ben je een religieus/spiritueel mens. Dan vloeit jouw waarde niet voort uit wat je doet; je waarde is afkomstig uit wat je bént. Dan zit je waarde niet in je werk of bankrekening, maar in jezélf. Dan bén je waardevol. De wereld herkent dit niet, want de wereld herkent slechts de zakenman.

Misschien vergeet de wereld jou totaal; misschien loop je op straat en groet niemand je. Misschien kijkt er niemand naar je, dat kan, omdat er nooit iemand naar jóú keek. Het was/is het werk dat je deed, dat belangrijk was. Nu je dat werk niet meer doet, bén je er voor hen niet meer – je bent een niemendal geworden.

Maar: als je gelúkkig kunt zijn als je een niemendal bent, dan ben je de wereld van het goddelijke binnengegaan. Dan kun je genieten van de volle maan, de sterren, mijmeren, de natuur, je kinderen, van precies datgene wat je doet of niet doet. Dan kun je overal van genieten en het geheel is open en nodigt je uit. Die uitnodiging is er altijd! Maar jij bent altijd druk.

Vele levens zeg je al:” excuseer me, ik kan niet komen. Ik moet zus en ik moet zo”. Altijd maar weer. Wtf? Het leven nodigt je uit om in extase te zijn en jij wijst de uitnodiging om gelukkig te zijn af en je zegt: “ ik lijd”, en “ ik ben afgewezen”, en “ waarom is er zoveel leed in het leven?”( nou, omdat jíj er niets aan verandert in jezelf, oekel! Dûh!) Je wijst álle uitnodigingen om gelukkig te zijn af!

De bomen nodigen je uit, dat kleine kindje op straat dat naar jou kijkt ( en jij lacht niet eens naar dat schatje👿) , de bloemen nodigen je uit, ieder mens die jij ontmoet nodigt jou daartoe uit; het hele bestáán nodigt je uit overal vandaan, maar jij zegt: “ excuseer me. Neem me niet kwalijk, ik moet iets anders doen”.

Je verstand ( en dat geldt voor iedereen) maakt het je onmogelijk om te leven. Het houdt zich altijd met de toekomst bezig en daardoor loop je het leven compleet mis, steeds weer. Want het leven betekent het heden. Laat dus het verstand van de zakenman los. Het wordt namelijk een gewoonte om het leven mis te lopen.

Jezus heeft nog steeds gelijk met wat hij zegt: “ handelslui en kooplieden zullen het huis van mijn vader niet binnengaan”. Die zijn namelijk enkel geïnteresseerd in het koninkrijk van deze wereld. Door de manier waarop hun blik gericht is, kunnen ze niet naar boven kijken. En omdat deze personen , van het type zakenman, allen weigeren, wordt de invitatie gericht tot de bedelaars, de hippies, de niets-en, de pelgrims en zwervers, de creatievelingen, degenen die zich toevallig op straat bevinden. Het is heel belangrijk dat je dit begrijpt: zij die denken dat ze heel belangrijk zijn, lopen het goddelijke mis. Bedelaars komen er, maar ministers, burgemeesters, miljonairs en presidenten falen. Bedelaars en “ onaanzienlijken” zijn namelijk gereed, je roept en ze komen, ze wachten al. Ze staan open voor het goddelijke, open voor liefde.

Zij die in de wereld dus iets zijn, zullen de uitnodiging altijd afslaan, omdat het ego een voortdurende bezigheid is die niet kan genieten. Een ego is als een wond: het kan lijden, maar het kan niet genieten.

En dan komen zij die zijn als de bloemen, degenen waar de wereld op spuugt, zij die reeds genieten, ondanks hun omstandigheden en de smaad van de zakenmannen. Een zakenman leeft van beloften, zijn hele leven wordt geïnvesteerd in promessen. Hij heeft zijn heden, zijn ziel , zijn dankbaarheid verkocht voor een illusoire toekomstige droom. De niemanden zijn wijzer. Zij zeggen:” ik kan niet van beloften leven, niet van toekomst. Er is geen toekomst voor mij, al wat ik heb is het heden”. Zij beseffen dat je niet kunt leven door het leven van het ego. Dat je  – als je niet in het hier en nu bent, en dat aanvaardt precies hoe het is – het leven misloopt. Zo zie je maar weer: wat wijsheid is voor de wereld, is dwaasheid voor god ( en viceversa)🙏.

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Ware namen

 NepalKijk goed, ik kom elk moment aan. Zeg niet dat ik morgen vertrek, ik kom zelfs vandaag steeds aan. Ik blijf komen om te lachen en te huilen, te vrezen en te hopen.  Mijn hartslag is evenzeer de geboorte en dood van al wat leeft. Ik ben de eendagsvlieg die zich verpopt aan het oppervlak van de rivier. Ik ben het kind in Oeganda, vel over been, met benen zo dun als bamboestokjes. En ik ben de wapenhandelaar die dodelijke wapens aan Oeganda levert. Ik ben het twaalf jaar oude meisje, vluchteling op een bootje, dat overboord springt nadat ze is verkracht door een zeerover. En ik ben de zeerover, met een hart dat nog niet in staat is tot liefde en begrip. Mijn vreugde is als de lente; zo verkwikkend dat ze overal bloemen doet ontluiken. Mijn pijn is als een rivier vol tranen; zo vol, dat ze vier oceanen vult. Noem me alstjeblieft bij mijn ware namen, zodat ik al mijn huilen en lachen tegelijk kan horen. Zodat ik kan zien dat mijn vreugde en verdriet één zijn. Noem me alstjeblieft bij mijn ware namen; zodat ik kan ontwaken, en de deur van mijn hart, de deur van mededogen, open kan blijven staan..

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Er zijn voor jezelf

IMG_9569 (Edited)   Ik kom er – na er m’n leven lang vrijwel uitsluitend te zijn geweest voor anderen, mezelf daarbij ongemerkt steeds meer verliezend – achter dat we allereerst de band met onszelf dienen te herstellen en op te bouwen. We zijn er zelden voor onszelf. Of er wordt ons geleerd dat het egoistisch is ( in mijn geval) om er voor onszelf te zijn, of onze opvoeders weten zelf ook niet hoe ze er voor zichzelf moeten zijn, en kunnen het dus ook niet op hun kinderen overbrengen ( idem).

We lopen bij onszelf vandaan omdat we bang zijn om de ellende en angst en innerlijke criticus onder ogen te zien in het gewonde kind dat in ons huist – en dat al zo lang is genegeerd.

Maar het is zo hélend ( al sta ik daarin nog maar aan het begin) om terug te keren naar jezelf en te zeggen:” meisje, ik ben er voor je. Wees maar niet bang. Ik zorg voor je”. Dat is de eerste stap. Je bent tegelijkertijd het diep gewonde kind dat erop heeft gewacht om thuis te kunnen komen, én degene die van huis is weggelopen en je kind(-deel in jezelf) genegeerd heeft.

Ga dus terug en draag zorg voor jezelf. Je lichaam heeft je nodig, je gevoelens hebben je nodig, je percepties hebben je nodig. Het gewonde kind in je heeft je nodig. Je verdriet, je pijn, alles wat zwaar op je drukt heeft je nodig.

Je diepste verlangen heeft het nodig om door jou erkend te worden. Ga terug naar jezelf en wees er voor al die dingen. Doe alles met liefde en aandacht, zodat je echt aanwezig kunt zijn, zodat je kunt liefhebben. En zodat je kunt helen.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Beveiligd: Afscheid van Ayda Julia

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Om deze te kunnen bekijken, vul het wachtwoord hieronder in:

Geplaatst in Geen categorie